LEZERS OVER HUN WERK

Wij, jongeren

„Ik heb nog niet zo precies mijn beroepstak naar voren zien brengen, " schreef ons een lezer. „Wel hebben m.i. de voorgaande inzenders over de voornaamste punten geschreven. De problemen zijn ongeveer hetzelfde!" Natuurlijk kunnen we aanvulling op onze stukjes altijd goed gebruiken. En daarom krijgt ook deze lezer gelegenheid om te vertellen hoe hij zijn werk op de fabriek ziet en hoe het contact met zijn collega's is. Nogecns: op de fabriek „Ik werk in een revisie-bedrijf voor straalmotoren, dus in een „fabriek". U stelt o.a. het verschil tussen zondag en door de week. Nu, ik vind het een grote tegenstelling. Waar blijft o.a. het denken en het praten zoals wij het op zondag gewend zijn? 's Maandags in alle vroegte begint het al. Er wordt druk geboomd over sport en t.v., maar ja, dat zal overal wel zijn. De radio staat de hele dag keihard aan om toch maar boven het geluid van de machines uit te kunnen komen, je voelt je dan ergens een eenling en je kan eigenlijk niet met watjes in je oren gaan lopen. Je kan wat zulke dingen betreft nergens over meepraten. Dc meeste maten zien het van jou als een soort onderontwikkeldheid. In het begin vragen ze je nog wel eens wat, maar dan zeg je hun eenvoudig en duidelijk hoe je erover denkt. En dan is het: „O, jij komt zeker uit die en die plaats, dus een hele zondag van achter de gordijnen naar buiten zitten te koekeloeren"! Nou, clan kan er weer eens even gelachten worden. Rustig laten doen.

Een paar dagen later zit je samen met zon maat ergens op een karweitje en clan kom je ineens tot een gesprek, zo maar op de man af. Je komt clan te weten hoe leeg de zondagen voor hen zijn en wat ze eigenlijk missen. Je vertelt hem b.v. over de huiselijke sfeer. Zij kennen die niet. De ouders kijken naaide t.v. en de jeugd zit op straat, want zij missen thuis iets.

Man tegen man van gedachten wisselen gaat dus nog wel. Er komen ook vragen naar voren b.v.; waarom bij jullie geen vaccinatie enz.? Gaat dit eens weerleggen tegen b.v. een R.K. jongen in eenvoudige woorden. Nou, dan moet je al beginnen met een grondstuk van de leer van de R.K. kerk, de leer van de vrije wil. En dit moet je proberen te doen zonder iemand te krenken. Nou, ik vind het wel eens moeilijk. Je moet ergens wel praten, want je er met een kleintje van afmaken is een klein kunstje, want clat is „je hoofd in het zand steken", dus de weg van de minste weerstand.

Je moet daarentegen wel oppassen clat je geen parels voor de zwijnen gooit. Maar zo iemand heb je gauw genoeg door. Toch kan je weieens merken dat er zijn die van de „zware" Gereformeerden wat willen weten.

Ik werk n.1. in een overwegend R.K. omgeving. Dus je staat wat godsdienst betreft wel alleen. Er zijn er ook wel van andere protestantse richtingen, maar daar heb ik nog niet bijzonder veel meeleven van ondervonden. Nee, ik heb ergens wel het gevoel alleen te staan. Het is zo moeilijk om van gedachten te wisselen. De meesten hebben geen interesse en zijn helemaal afgestompt in hun dagelijks werk. Zij willen het liefst maar met rust gelaten worden. Het werk brengt het wel met zich mee. Het zijn practisch allemaal routine-handelingen. Er wordt over het algemeen niet meer gedacht of geredeneerd. Eigen initiatief is er weinig meer. Zeker, ze hebben ook wel plezier in hun

werk, maar de meesten kijken niet verder dan 5 uur: einde werktijd! Ik vind dat je jezelf daar boven uit werken moet. Over de sleur heen kijk je naar het doel van je werk en je ziet jezelf als een schakel van het geheel. Er moet iets meer voor je bestaan dan je werk. Toch kan ik mijn werk op zich niet zien als een roeping, zoals u dat stelt. Wel het voorrecht om gezond te zijn en te mogen werken, je werk geeft je voldoening en dat is volgens mij heel voornaam. En ik geloof dat dat iets is dat voor jou een soort roeping betekent."

Routine-werk

Om niet in herhaling te vallen zullen we alleen op die len zullen we alleen op die dingen ingaan, die nog niet of nauwelijks aan de orde geweest zijn. En dat is dan allereerst het routine-werk, dat we vooral in de fabrieken tegenkomen. Heel bekend is wel het werken aan de lopende band. Bijna heel de dag doe je handelingen die, na wat ervaring, al gauw automatisch voor je worden. Je moet dingen doen, die een machine eigenlijk ook zou kunnen doen. Er zijn al bedrijven waar alles vol-automatisch gaat; waar de machine dus inderdaad dit werk heeft overgenomen. Waar dat nog niet zo is, wordt de arbeider in zijn mens-zijn zwaar bedreigd. Gelukkig krijgt men in het bedrijfsleven daar steeds meer oog voor. Maar de oplossing blijkt niet eenvoudig. Nu hebben we uit deze brief niet de indruk gekregen dat de schrijver uitsluitend mechanisch werk doet, al is er veel routinewerk bij. Als dit nu werk is dat je gemakkelijk aankunt, als je eigenlijk nog wel werk zou kunnen doen dat meer van je eist, dan kun jc proberen hoger op te komen. Dan wordt er meer van je denkvermogen gevraagd. Dan draag je ook meer verantwoordelijkheid. Dat zal je ook meer voldoening geven. Maar iets van routine zal er wel in elke functie blijven. En dan is het inderdaad belangrijk om het grotere verband van je werk in het oog te houden.

Waar het werk zonder veel nadenken gedaan kan worden, daar krijgt de radio natuurlijk zijn kans.

De radio op het werk

Hoe komt het dat er behoefte aan radiomuziek is? Is het niet omdat veel mensen niet alleen kunnen zijn? Niet alleen met hun gedachten. Vluchten voor de stilte. „Akelig stil, hè? " hoor je wel eens zeggen; „je zou er naar van worden". En dan maar weer gauw een plaatje of een praatje, want je zou gewoon gaan piekeren. En bij machines moet die radio nog harder. En dat moet je dan heel de dag aanhoren. En als je je eraan gaat ergeren, dan wordt het nog moeilijker, want dan hoor je het

juist bewust, terwijl er anders nog veel langs je heen zou gaan.

Maar misschien zijn er ook wel jongeren onder ons die dit soort muziek best kunnen waarderen. Je zou het jammer vinden als er geen „Veronica" aan zou staan. Maar je zal het ermee eens zijn dat het je helemaal in beslag neemt, dat het je verhindert om aan andere dingen te denken, dat het ook buiten je werk nog in je hoofd zit. En je zult moeten toegeven dat deze muziek wel heel ver afstaat van de muziek die David maakte als hij zijn werk van schaapherder deed. Natuurlijk is dat op de fabriek onvoorstelbaar. Maar vind je het in ieder geval erg, dat het onmogelijk is hier te zingen: „Mijn ziel is immers stil tot God." Of moeten we Hem hier maar helemaal buiten laten?

„Roomse" collega's

De lezer werkt in een overwegend R.K. omgeving en heeft daardoor veel contact met deze mensen. En ieder van ons heeft wel eens een gesprek gehad met een Rooms-Katholiek. Maar hoe moet je nu zo iemand benaderen? Het valt je op, dat ze hun geloof vaak zo makkelijk opnemen. Over hun pastoors en de paus kunnen ze soms heel wat mopjes vertellen. En erger, ook het vloeken gaat hen heel gemakkelijk af. Zij gaan 's zondags één keer naar de kerk en clan zijn ze vrij. Bioscoop en t.v. vinden ze heel gewoon. Ze vinden ons natuurlijk erg „zwaar" en moeilijk. Waarom zou je zo lang over zonden en bekering zitten piekeren. Als je gebiecht hebt is het met „onze lieve Heer" toch weer goed? De kerk zorgt voor je en de kerk kan niet dwalen. Probeer in een gesprek met hen op de kern van het Evangelie af te gaan. Punten als vaccinatie zijn de belangrijkste niet. Zo moeten we hen de weg niet wijzen. Voor hen is het protestantisme toch al zo'n doolhof. Daarom, neem de Bijbel alleen, en stuur daar het gesprek steeds naar toe. Het gaat maar 0111 één ding: hoe staat de ander, en hoe sta je zelf tegenover het Woord van God. Je hebt het voorbeeld van één mens clie de R.K. leer serieuzer genomen heeft clan wie ook: Luther. Maar het werd hem één grote marteling. Totdat het Woord hem bevrijdde! Toen ging de hemelpoort open. Wie zou dat geloof niet begeren?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen