De Bijbel

In de Pieterskerk te Leiden lag zeer lang geleden een boek. Omdat het zo kostbaar was, had men het vastgeklonken aan koperen schalmen. Het was de bijbel. Willem Heerman een rooms priester te Leiden had in 14G2 dit de kerk ten geschenke gegeven. Jarenlang heeft hij er aan gewerkt en geen wonder, want deze man heeft hem uit het Latijn in het Hollands overgeschreven.

60 jaren later:

Op het kasteel , , De Wartburg" zit weer een man te schrijven: het is Luther. Uit het Grieks en Hebreeuws vertaalt hij de bijbel in het Duits: zijn volkstaal.

Weer jaren later:

Langs het jaagpad komt een schipper. Hoog liggen de turven op zijn schuit opgestapeld. Voor op de plecht liggen enkele turven. Ze zijn van de last afgevallen, of niet? Nee, als we goed opletten zien we in de „afgevallen" turven een kruis, een krom gebogen kruis.

Er komt een vrouwtje voorbij. Ze schrikt. Heel even wijst ze op het figuur. De schipper begrijpt haar. Ze krijgt een zak met turven en onderin een „turf" die wel kan branden, maar niet waard is om te verbranden. De turfschipper was dus een bijbelschipper.

De reformatie is ook Nederland binnengedrongen.

Maar wat waren dit voor bijbels? Toch geen Duitse van Luther? Vaak waren het bijbels van Luther in het Hollands vertaald.

Daen Pietersoen in Amsterdam was het, die voor het eerst een gedeelte van de bijbel drukte. In Embden was het Godfried van Wingen. Gebrekkige bijbels waren het vaak. In 1526 liet Jacob van Liesveldt te Antwerpen een bijbel uitgeven met „verclaeringe op dye cante". Deze „verclaeringe" hebben de uitgever het leven gekost. Want deze was „geprint", het was zeer gebrekkig en aanstotelijk. De duivel werd in Matth. 4 bij de verzoeking van de Heere Jezus in de woestijn afgebeeld in de pij van een monnik. Zo waren er nog meer vreemdsoortige bijbels bijv. „De Deux Aes", bijbel afgeleid van de kanttekening bij Neh. 4 : 5, ook wel bijbel van Uilenspiegel genoemd omdat deze naam in de kanttekening werd genoemd.

In een andere bijbel werden alleen maar de voornaamste feiten en gebeurtenissen vermeld zodat deze de „bibel in 't corte" werd genoemd. Geen wonder dat er werd geklaagd. Een bijbel uit de oorspronkelijke talen moest worden overgezet. Het was niet alleen nodig, maar ook noodzakelijk.

Marnix van St. Aldegonde schreef aan de voorzitter der Dorcltse Synode: „Ik houd de gebruikelijke vertaling voor zo gebrekkig dat zij een geheel nieuwe bearbeiding verbist."

Ds. Helmiches, predikant te Utrecht schreef dat een nieuwe vertaling „voorwaar wel hooch noodig was". Niet alleen zij maar ook de voorzitter der Synode Ds. Bogerman zeide dat de Nederlandse kerk wel een vertaling had, maar dat deze krioelde van vlekken en gebreken.

Is het geen wonder dat op de Dordtse Synode met meerderheid werd besloten dat aan de vertaling moest begonnen worden? Welnu, elf jaren hebben zij onder biddend opzien tot de Koning der kerk aan een betere en noodzakelijke overzetting gearbeid.

Op de 13e nov. 1626 kwam men in Leiden bij elkaar. Godvruchtige mannen die met opoffering van gezondheid rusteloos arbeidden. Twee vertalers Bucerus en Rolandus werden tijdens hun arbeid opgeroepen van hun post, Bogerman en Baudartius, Hommius en Waleus werkten nu gevieren voort. Een zesenzestig - jarige Beaudartius schreef aan Ds. Revius, een der overzieners: „lek hebbe myn leven lanck noyt zo geblockt als ick nu in myn oude dage doen moet".

Er was dus „geblockt", elf jaren. Welk een werk is toch het vertalen geweest! Telkens zonden de vertalers hun werk de revisoren of overzieners bij gedeelten toe. Opmerkingen werden gemaakt. Fouten hersteld. Soms tuurden zij dagen en nog eens dagen op één tekst.

En hoe wonderlijk zijn ze gespaard. Terwijl in Leiden de pest woedde en in één week soms 1500 mensen ten grave werden gedragen, ging de Engel des verderfs hun voorbij. Niemand van hen noch uit hun gezinnen werd weggenomen.

Het werk vordert. Nog éénmaal komt men samen, en eindelijk 17 sept. 1637 wordt cle eerste Statenbijbel in paars fluwelen band,

goud op snee en met zilveren sloten De Staten overgedragen.

75000 gulden hebben deze dan ook geschonken om een vertaling van Gods Woord „Uyt de orginelen Text in de Nederlandsche sprake" mogelijk te maken.

DEN HAAG-C.

De studievereniging „Timotheüs" heeft een nieuwe sekretaresse. Het is Mej. A. J. Veldman, van Arembergelaan 26, Voorburg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen