Een droeve dag
Het was maandag 5 september j.1. voor de Bond van Jeugdverenigingen een droeve dag, toen de lieer Hoogendoorn uit Gouda ten grave werd gedragen. Een groot aantal belangstellenden, uit de Goudse gemeente én uit het verenigingsleven, woonde de droeve plechtigheid bij.
De teraardebestelling vond plaats op de Goudse algemene begraafplaats IJsselhof, des namiddags om 2 uur.
Vooraf was de familie in besloten kring bijeen geweest in het bijgebouw van de kerk der Ger. Gemeente te Gouda. In de aula van de begraafplaats werd alleen het woord gevoerd door ds. II. Rijksen van Gouda. Hij noemde in 't kort de vele funkties, welke de heer Hoogendoorn in zijn leven had bekleed, waaruit de conclusie getrokken kon worden, welk een grote plaats de overledene in het kerkelijk leven, maar vooral ook in het verenigingsleven deijongeren, heeft ingenomen. Wij hadden gehoopt hem nog een poosje te mogen houden, wanneer het werk wat minder geworden zou zijn, maar het is anders gegaan, zo sprak de dominee. God heeft dit gedaan, dan moeten wij zwijgen. God is groot en wij begrijpen Hem niet. Dominee wenste mevrouw Hoogendoorn in het bijzonder, alsook haar kinderen, toe dat zij hun kracht en troost zouden zoeken bij Hem die alle wonden kan helen. Veel had de dominee metzijn vriend en medewerker gesproken, zo zei hij, en hij wist dat de heer Hoogendoorn veel bezig was met de zaken van Gods Koninkrijk, juist ook voor zijn persoonlijk leven.
De laatste maal, dat de heer Hoogendoorn het orgel bespeelde (hij was 40 jaar organist van de Goudse gemeente) was tijdens de appèlavond, voor het verenigingsleven te Gouda gehouden. Het thema van de avond was: alles is in verandering, niets blijft. Maar bij het uitgaan van de kerk speelde organist Hoogendoorn het mooie lied: „Rust mijn ziel, uw God is Koning, heel de wereld zijn gebied, alles wisselt op Zijn wenken, maar Hijzelf verandert niet".
Dat had dominee zeer getroffen. Hij hoopte, dat de nabestaanden die rust uit dit sterven mochten leren. Want alleen het volk van God heeft toekomst: voor hen is de dood een doorgang tot het eeuwige leven.
Tenslotte werd mevrouw Hoogendoorn en haar kinderen nog toegezongen het troostrijke 5e vers van Psalm 42:
„Maar de HEER zal uitkomst geven, Ilij die 's daags Zijn gunst gebiedt; 7c Zal in dit vertrouwen leven en dat melden in mijn lied; 'k Zal Zijn lof zelfs in de nacht zingen, daar ik Hem verwacht; en mijn hart, wat mij moog treffen, tot den God mijns levens heffen
Aan de groeve klonk alleen het woord van God: „alle vlees is gras; het gras verdort, de bloem valt af; maar het Woord onzes Gods houdt stand in der eeuwigheid."
Een zoon van de overledene dankte voor de belangstelling.
Nadat ieder nog een laatste blik in de
groeve kon werpen, was deze zeer droeve plechtigheid ten einde.
Het Bondsbestuur van de Bond van Jeugdverenigingen was bijna geheel tegenwoordig. Onder de bezoekers merkten wij verder afgevaardigden van verschillende deputaatschappen op.
De Bond van Jeugdverenigingen én ons blad „Daniël" zullen onze beminde vriend, medewerker en raadgever IIoogendoorn zeer missen. Moge de Ilecre Zelf voorzien in iemand, die met evenveel liefde en arbeidslust zijn taak kan voortzetten.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 september 1966
Daniel | 16 Pagina's