Na de oogst

Nog gisfren zongen in de gouden uren de hoge halmen 't korte zomerlied.

Nu is de oogst verzameld in de schuren en d' akker ligt als afgestroopt gebied.

De gulle grond moet nu de pijn verduren, als 't blinkend kouter door de kluiten schiet. De landman zal zijn scherpe ploegschaar sturen, tot hij niets meer dan naakte aarde ziet.

De zomerbloei heeft maar een kort bestaan, Straks zal het kouter door de stoppels gaan. Zijn onze vruchten dan bijtijds geborgen?

Waf aarde was wordt weer tot stof verteerd, ons aardse huis wordt, grondig omgekeerd. De winter komt .... ons stof ivacht op de Morgen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen