De toekomst van uw kind

2

„De opvoeding van een kind begint bij de eerste levensdag". Hierover is men het wel eens. Vroeger dacht men dat de eerste levensjaren niet zo belangrijk waren voor de verdere ontwikkeling van het kind. Wanneer men slechts de drie R's (Rust, Reinheid en Regelmaat) in acht nam, dan werd dat voldoende geacht. Maar sedert Freud is deze zienswijze sterk veranderd. Hoewel er veel kritiek op zijn theorieën bestaat — en vaak terecht — heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd aan het begrijpen van het kleine kind. Ook zijn er pedagogen die sterke nadruk leggen op de prenatale opvoeding. M.a.w. de situatie van de aanstaande moeder heeft invloed op de ontwikkeling van het kind. Deze mening vindt echter geen ingang, daar het bewijs hiervoor nog nooit geleverd is. Als voorbeeld haalt men wel de oorlogskinderen aan, maar men vergeet dan in welke moeilijke en angstige omstandigheden deze kinderen hun eerste levensjaren hebben doorgebracht. En dit geldt ook voor het kind van een ongehuwde moeder. Zo'n kind is meestal niet gewenst en wordt daardoor niet met vreugde ontvangen. Bovendien kan het niet in de normale gezinsverhoudingen opgroeien. Kortom: vóór de geboorte is de voeding het belangrijkst en de opvoeding begint bij de eerste levensdag.

Het kind komt in een gezin, waar het door vader en moeder met blijdschap verwacht wordt. En zijn er reeds meer kinderen, dan zullen ook die verlangend hebben uitgezien naar de komst van de nieuwe baby. Alleen het gezin kan zo'n klein mensje geven wat het nodig heeft. Een kinderhuis, hoe goed ook ingericht en ingedeeld, kan dit natuurlijke gegeven nooit geheel vervangen. Het blijft een noodoplossing. En in landen waar de gezinsopvoeding vervangen is door staatsopvoeding blijkt het gevoelsleven te kwijnen. De staat Israël was in het begin wel genoodzaakt een collectief opvoedingssysteem in te voeren, maar ziet nu de nadelige gevolgen daarvan in en komt weer terug op de natuurlijke gezinsopvoeding. Gelukkig leven wij in een land waar het gezin een voorname plaats inneemt en het is dan ook onze taak daarvan gebruik te maken. Het gezinsleven biedt het kind een milieu dat rijk is aan ontplooiingsmogelijkheden. Daarnaast neemt echter ook de school een belangrijke taak op zich. Reeds met het vierd.e jaar gaat de kleuter naar de kleuterschool. Enige jaren geleden sprak men meestal nog van „bewaarschool". Inderdaad is het voor moeder een hele verlichting dat ook haar kleintjes al naar school kunnen en de meeste ouders zullen van deze gelegenheid ook gebruik maken. Maar de taak van deze school is niet louter het „bewaren" van kinderen. Het vormt een prachtige overgangsfase van thuis naar de „grote" school. Do eerste jaren kan het kind genieten van de toegewijde zorg en moederlijke liefde en van h.et gevoel beschermd te zijn in het gezin. Maar het moet ook leren met vriendjes en vriendinnetjes om te gaan en te luisteren naar de juffrouw op school. Verder zijn .er ook meer spelmogelijkheden in een grotere groep en kunnen weer andere capaciteiten tot ontwikkeling komen. Het kind leert dus al veel op de kleuterschool, al is de discipline daar nog niet zo sterk en gaat het alleen maar om het spelend bezig zijn.

Maar juist door dit spelend bezig zijn en de minder sterke discipline blijft het gaan naar de grote school een onvergetelijke stap voor het kind. Het treedt nu een heel andere wereld binnen. Het kan niet zo zondermeer thuis blijven, maar heeft de plicht om naar school te gaan. Het moet op tijd zijn, iets wat tot nu toe nauwelijks voor het kind geleefd heeft. Plotseling moet het ongeveer vijf uur per dag stil zitten. Er is geen vrijheid meer om te doen en laten wat je wilt, de juffrouw zegt wat je doen moet. Je mag niet zomaar hardop praten. En zo zijn er nog meer voorbeelden te noemen. U begrijpt wel dat dit alles van het kind een hele omschakeling vraagt; iets waar we niet altijd bij stilstaan. Het moet veel van zijn vrije leventje prijsgeven en ontmoet in de lagere school al enigszins de wereld van de arbeid, terwijl het tot nu toe enkel spel is geweest. Maar ondanks deze nadelen gaan de meeste kinderen graag naar de „grote" school, omdat ze het gevoel hebben dat ze dan pas echt meetellen. En niet te vergeten, ook voor de ouders is het een belangrijke gebeurtenis, vooral wanneer het hun oudste of enige kind betreft. De ouders moeten kiezen naar welke school ze hun zoon of dochter sturen en van het kind wordt een grote mate van aanpassing gevraagd, wat voor de een makkelijker valt dan voor de ander. Deze twee punten zullen hierna behandeld worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen