Schets voor Pasen

Het is onze aandacht waard, dat de opgestane Levensvorst in ons schriftgedeelte niet verschijnt aan enkele particuliere personen, maar dat Hij op de avond van die blijde opstandingsdag zich openbaart aan Zijn gemeente. De levende Christus bezoekt hier Zijn gemeente. De discipelen zijn hier immers bijeen als Apostelen, dat wil zeggen als ambtsdragers.

We lezen immers, dat Christus hen zendt, dat Hij hen begiftigt met de Heilige Geest en zo bekwaamt tot hun ambt.

Het is dus de gemeente, die hier samen is op de eerste Nieuw-Testamentische Sabbath, de Zondag.

In Zijn gemeente wil de levende Christus Zich openbaren. Laten wij hier nadruk op leggen in deze tijd van geestelijke vrijbuiterij en religieuze bandeloosheid.

Er zijn mensen, die menen, dat zij de kerk, haar ambten, haar prediking, haar sakramenten niet nodig hebben om de Heere te dienen. Zij vormen kringen van gelijkgezinden en stichten zich onderling.

Onze Nederlandse Geloofsbelijdenis leert ons in art. 27, dat niemand zich apart mag houden maar ieder schuldig is zich te voegen tot de kerk.

Wij moeten de gemeenschap der kerk zoeken omdat het de Heere behaagt door de prediking van het Evangelie zich te verheerlijken.

„Laat ons onze onderlinge bijeenkomsten niet nalaten" want het geloof is uit het gehoor.

De opgestane Christus wijdt en heiligt de Sabbathdag in het midden van Zijn gemeente en Hij wil daar met Zijn zegen tegenwoordig zijn.

gen tegenwoordig zijn. De gemeente is daar op die zondagavond vergadert en hoort onder meer naar het getuigenis van Petrus, die Hem had verloochend. Hij heeft de opgestane Levensvorst deze middag mogen ontmoeten. Christus zocht het verst afgedwaalde schaap het eerst op.

dwaalde schaap het eerst op. Dan komen de twee discipelen uit Emmiius binnen en vertellen ook hun ervaring. En dan komt de grote verrassing: terwijl de deuren gesloten waren staat Hij zelf plotseling in liet midden en spreekt Zijn vredegroet: „Vrede zij Ulieden." Jezus gaat hen dan liefdevol onderwijzen, vooral door hen de littekenen te tonen van het kruis.

Juist dit moet hen duidelijk maken, dat Hij Dezelfde is van voorheen.

De discipelen mogen Hem betasten en zo wordt voor hen duidelijk, dat Hij ook werkelijk lichamelijk is opgestaan.

Dit is zalige realiteit. Het leert ons, dat in het Rijk der heerlijkheid niet alleen maar een „geestelijk" leven zal zijn (als tegenstelling van stoffelijk), maar ook een verheerlijkte lichamelijkheid.

Christus helpt hen nog meer in hun twijfelingen door wat gebraden vis te eten. Hij had Zelf geen eten nodig, maar doet het in Zijn liefde om hunnentwil.

Hoe blijkt hier, dat Hij Dezelfde is in Zijn liefde en geduld met de Zijnen.

Hij blijft ook de geduldige Leraar der Gerechtigheid, Die Zijn discipelen en ons naar de Schriften verwijst om deze te lezen en daarin Christus te vinden: Ik ben het Zelf, zij getuigen van Mij, en van Mijn lijden en opstanding.

Daarom zal het onderzoek der Schriften niet ijdel zijn door Hem.

Laat het onze bede zijn, dat Hij ook dit onderzoek op onze vereniging tot een eeuwige zegen stelle, opdat wij Hem erdoor mogen vinden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen