Een onbeduidend biografisch boekje.

Het onderwerp dat wordt besproken in het boekje clat hierboven werd genoemd, is wel geschikt om de nieuwsgierigheid te prikkelen: de Nederlandse koningsdochter Marianne heeft het al te bont gemaakt! Wie echter deze publikatie gretig in de hand neemt, heeft al dadelijk een zekere reserve: nog geen honderd bladzijs, waar dan nog het een en ander voor en achter afgaat, is voor dit bewogen leven wel biezonder weinig. Sommige auteurs zijn evenwel in staat op weinig pagina's heel veel te zeggen. Dus begint de lezer zijn lektuur nog met de nodige, hoewel voorzichtige belangstelling.

Een ongewone mededeling op de achterzijde van het titelblad is niet geschikt om de reserve bij de lezer weg te nemen: het aksent valt in dit boek op twee gedeelten uit het leven der prinses, haar reis naar Palestina en haar wonen op haar goederen in Voorburg. Wordt hiermee bedoeld dat er niet is gestreefd naar een volledige biografie? De twijfelende lezer wordt niet lang in het onzekere gelaten: uit een „Ten geleide" blijkt terstond dat de auteur getracht heeft hier een levensschets te geven die er toe moet dienen dat de goede eigenschappen van het onderwerp naar voren komen! De goedwillige, hoewel teleurgestelde lezer is bereid ook dan nog naar dit niet komplete, al te vriendelijk gekleurde beeld te kijken: zelfs een onvolledig en eenzijdig beeld kan boeiend zijn!

Al lezende voelt echter de zo goedgezinde lezer zich de laatste hoop ontnomen: zestien kleine hoofdstukken die bijna alle even onbelangrijk zijn! „Het avontuurlijke en veelbewogen leven" staat er in de ondertitel. Dan mag toch de lezer op zijn minst verwachten dat hij tot persoonlijk medeleven met het onderwerp van deze „studie" wordt gebracht? De eerste hoofdstukken vertellen weinig, al te weinig over de beschrevene, de andere zijn opgevuld met doorgaans weinig waardevolle anekdoten en wat uiterlijke feiten. Vrijwel

nergens komt de lezer verder dan de buitenkant. In hoofdstuk zes — van „Romantiek en liefde": over de verhouding der prinses met haar koetsier Van Rossum, van wie zij een kind kreeg! — doet de schrijver weliswaar een poging de prinses de lezer menselijk wat naderbij te brengen, maar helaas loopt dit zelfs nog op een mislukking uit. Een wat onhandige natuurbeschrijving als vergoelijkende achtergrond voor overspel van beide zijden — ook Van Rossum was getrouwd — is eigenlijk toch wel belachelijk. Bepaald een toppunt van onnozelheid is eindelijk het „Naschrift", waarin belangstellenden wordt meegedeeld dat in het leven der prinses het cijfer drie een grote rol gespeeld heeft. Waarom nam de schrijver niet een ander, willekeurig cijfer? Dit had evengoed gekund!

De schrijver heeft gebruik gemaakt van het nog niet gepubliceerde dagboek van de hofmeester van de prinses betreffende haar welbekende reis. Hij heeft hier enkele gegevens aan ontleend, die echter weinig van belang zijn: meer dan uiterlijke feiten zijn het niet. Natuurlijk zijn die niet voldoende om nieuw licht te werpen op het leven der beschrevene, zoals het omslag graag zou doen geloven. Achtentwintig jaar geleden is er anoniem een zeer dun boekje over de prinses verschenen. Wat de inhoud hiervan aangaat, zijn de meningen verdeeld. Gespannen zit de gaarne beter ingelichte lezer van het nieuwe werk naar de weerlegging van dat boekje door de immers de prinses zo graag verdedigende schrijver uit te kijken, maar zelfs de vermelding ervan vindt hij niet! Tenslotte zijn er ook nog slordigheden en, omdat de schrijver niet voldoende thuis is in 't verleden, fouten in dit boek. Op bladzij 11 bijvoorbeeld is door slordigheid de derde

naam van Marianne's oudste broer vergeten, en gebrek aan kennis brengt de schrijver er op bladzij 26 toe een kinderloze koning tot haar schoonpapa te proklameren. Maar de waarheid is dat hij haar zwager was.

Gezien dit alles is het wel niet nodig hier de vele fouten in de stijl en een heel enkel drukfoutje afzonderlijk te signaleren. Wie nog nooit van de prinses gehoord heeft en bij zijn lektuur bij voorkeur aan de oppervlakte blijft, vindt deze levensschets misschien wel aardig. Daarentegen is voor wie in grote trekken op de hoogte was van doen en laten dezer koningsdochter, deze nieuwste publikatie over haar een zeer gevoelige teleurstelling. Geduldig wachten op een werkelijk verantwoorde, volledige geschiedenis van dit zo wonderlijke leven is voor wie hierin belang stelt nu opnieuw het enige wat hij kan doen. Maar valt er van het werk van Voorhoeve dan helemaal niets goeds te zeggen? Zeker wel: de platen in dit boek zijn mooi!

J. Kwekkeboom.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen