De levensavond van een waarlijk eerbiedwaardige vorstin.

Wilhelmina van Oranje-Nassau, meer dan vijftig jaren koningin der Nederlanden, heeft in de geschiedenis van onze lage landen een biezondere, een onvergetelijke plaats gekregen. Zij toch was, hoezeer als ieder mens behept met allerlei gebreken, als vorstin en mens een eerbiedwaardige figuur. Met haar verscheiden, eigenlijk reeds met haar abdicatie, werd voor ons gevoel een periode afgesloten. Tussen troonsafstand en sterven liggen nog een aantal jaren waar wij niet te veel van wisten. Zij had zich teruggetrokken, ook al hoopte zij nog invloed uit te kunnen oefenen door haar persoonlijke getuigenis. De laatste jaren van haar leven waren er niet enkel maar van rusten. Velerlei hield haar nog bezig, het verleden en de toekomst. Wie zou ons hierover beter kunnen inlichten als hij die als haar laatste sekretaris in die laatste jaren veel met haar gesproken heeft?

De heer Thijs Booy schonk ons een tijd geleden in „Het is stil op Het Loo..." een boek waarvoor wij dankbaar waren: de gedachten die hem overstelpten toen hij rondliep in de woning van zijn heengegane meesteres. Zijn nieuwe publikatie geeft een overzicht der laatste jaren, zonder uiteraard van dag tot dag te gaan. Natuurlijk moest hierbij de niet altijd zo makkelijk te vinden juiste middelweg bewandeld worden. Schrijver mocht niet indiskreet zijn, maar mocht ook zijn lezers niet aan 't lijntje houden. Dezen toch verwachtten van hem iets. Gelukkig kan gezegd worden dat hij de zich gestelde taak in dezen werkelijk voortreffelijk volbracht heeft. Wij zijn hem voor deze bijdrage wel zeer erkentelijk!

Dit boek geeft meer dan het relaas der laatste jaren. Het bevat ook een uitstekende typering van de oude koningin en een terugblik op haar hele leven, daar juist in die laatste periode haar bekende boek geschreven werd. De abdicatie, aldus schrijver, maakte haar, vorstin in hart en nieren, een ontwortelde. Op radikale wijze heeft zij evenwel getracht zich in haar nieuwe status in te leven. Wij vernemen verder waar en hoe zij leefde, en wat haar bedoeling met het schrijven van haar eigen levensoverzicht geweest is. Tijdens deze werkzaamheden heeft zij veel met Booy gesproken, en hij deelt ons een en ander hiervan mee. Haar jeugd, haar zware opleiding, haar huwelijk, haar kind, de beide wereldoorlogen, haar zeer verbonden zijn met het verleden én haar

zeer gericht zijn op de toekomst, dit en nog veel meer vindt hier een plaats. Haar vader en haar moeder, en haar broers en anderen uit de familie komen hier ter sprake, evenals de vorsten en politici die zij gekend heeft. Zeer uitvoerig en biezonder overtuigend wordt daarna haar geestelijk portret getekend, v/aarvoor ook wie niet bepaald als zij denkt, heel erg dankbaar wezen zal. Tenslotte volgen mededelingen omtrent het minder worden van haar krachten, waarbij een beschrijving van haar uitvaart aansluit. In een „Bijlage" zijn enkele gegevens over hen die in haar levensavond de vorstin omringden saamgebracht.

Het is geen woord te veel gezegd, wanneer wij hier verklaren dat dit boek van het begin tot aan het einde boeit. Het onderwerp is zonder meer voor ieder Nederlander belangwekkend; de typeringen zijn raak. Opvallend is ook weer in deze publikatie schrijvers streven naar oprechtheid. Hij probeert zijn oude meesteres niet beter voor te stellen dan zij was, maar geeft een menselijk, een eerlijk, en juist hierdoor ook een uiterst sympatiek portret. Een voorbeeld om dit waar te maken: op zijn vraag waarom zij bij de herbegrafenis van onze laatste stadhouder in Delft niet tegenwoordig was, gaf zij ten antwoord dat zij immers nooit de baar gevolgd was van een sufferd (pagina 200). Zo te spreken van haar voorvader kwam haar niet toe!

Wat de verzorging van dit boek betreft, valt er zeer veel te loven. Enkel wie daar speciaal naar speurend leest, zal af en toe een klein stilistisch ongerechtigheid je tegenkomen. Akelig is dat geheel ten onrechte hier bijna steeds het woordje „katholiek" in plaats van Rooms gebezigd wordt. Gering is ook het aantal fouten dat bij de korrektie over 't hoofd gezien is. Lastig is alleen die op het eind van bladzij 118, waar doordat er letters zijn verwisseld een, al is het dan een kleine, puzzel voor de lezer is ontstaan. Met name te waarderen is tenslotte nog dat er een vijfentwintig fraaie illustraties in dit mooie boek zijn opgenomen, en daarbij verschillende die nog niet eerder zijn gepubliceerd. Dit werk is al met al iets zeer biezonders. Wij bevelen het wel heel graag aan!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen