RESTANTEN.

Noodlottig.

Na het sluiten van de diskussie over dit onderwerp kreeg ik er nog een brief over van een mevrouw uit Vlaardingen. Om teleurstelling te voorkomen, geef ik de inhoud van deze brief hier zonder commentaar weer:

., Nu de diskussie over „noodlottig ongeval" haast aan het eind is (ondertussen gesloten), bevredigtj het mij eerlijk gezegd niet. Is het niet wat te eenzijdig besproken, waardoor we Gods eer niet beogen, daar we niet alleen het in Gods Woord lezen, maar er ons ook in moeten oefenen: Hetzij dat gij eet, hetzij dat gij drinkt, hetzij dat gij iets anders doet, doe het alles ter ere Gods. Nu zult u zeggen: Het is nogal een woord om Gods eer mee te beogen, en toch, het kan, als we de wijsheid van God begeren, net als die zeer gewenste man Daniël, waar dit blad naar is genoemd. En dan is het neerschrijven maar geen veronderstelling of schermen met het Woord van God en de belijdenisgeschriften, maar een innerlijk er van overtuigd zijn, dat de uitdrukking „noodlottig ongeval" een smartelijk woord is, dat ons is ten deel gevallen in het Paradijs. Laten we tot verduidelijking maar eens splitsen: nood = gezondigd tegen God door middel van ongehoorzaamheid, zichzelven van Gods beeld beroofd, naakt. Lot ten dage dat ge daarvan eet, zult ge de dood sterven; Lottig = de mens is het geworden door zijn val. Is dat alles bij elkaar geen ongeval, dat de mens uit het Paradijs werd verbannen? Maar voordat hij er uit is gebannen, heeft God de mens de prediking in adventbelofte gedaan en dieren geslacht, om de schande hunner naaktheid te bedekken. Zo is die prediking bevestigd met bloed. Zo heeft Hij alle eeuwen door Zijn verbondsbelofte met bloed bezegeld. En hebben we er pas niet van gezongen met Kerstfeest: Dus wordt des Heeren volk geleid door 't licht, dat nu ontstoken is enz., Die met ons lot bewogen, om ons van zond' en ongeval 't ontslaan enz.

De liefdenood in het hart van mijn Borg en Zaligmaker was zo groot, dat de hemel Hem niet kon weerhouden om naar deze vervloekte aarde te komen als een kindeke in de kribbe. Hij is ons in alles gelijk geworden uitgenomen de zonde. Hoe heeft de voorloper van Hem getuigd: Zie het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt. Hoe heeft Hij Zijn ambten vervuld als de van God gezalfde, predikende en lerende als machthebbende en niet als de schriftgeleerde, het land doorgaande, goed en goeddoende, genezende alle kwalen en ziekten. De liefde van Hem was zo sterk in Zijn driejarige omwandeling op aarde, dat Hij Zijn discipelen uitzond, twee aan twee en Hij zond nog 70 anderen uit om de nood van het Evangelie uit te dragen, dat Zijn Koninkrijk kome. Kent u ook Zijn worsteling en zielenood in de hof van Gethsemané, wat er is geschied op de kruisheuvel Golgotha? Daar heeft Hij het ongeval van het ganse menselijke geslacht als een Man der smarten om de

wet, die wij hebben overtreden met onze erf-en dadelijke zonde, te vervullen. (Ps. 40 en 37).

Zo zien we, hoe van alle kanten het noodlot beslist werd om een vrijwillig offer te brengen. Degenen, die Zijn voetstappen mogen drukken, zullen de smart inleven van zonde en ongeval en als een voortdurende nood Hem beminnen. (Ps. 26, inzonderheid vers 11) terwijl de dichter van Ps. 75 in het geloof getuigde: Geen geval, geen zorg, geen list enz."

Kostgeld-Zakgeld

Reeds enige tijd ligt er ook nog een nagekomen brief over genoemd onderwerp uit Middelburg. Ook hiervan geef ik de inhoud zonder commentaar weer: Schrijver heeft zijn brief geschreven om „te verstaan te geven, hoe God de Heere een Waarmaker is van Zijn Woord, maar ook, dat het feit kostgeld, behoort bij kostganger, in onderscheiding van het kind-zijn, want dit betekent: bloedverwantschap - levensgemeenschap - levenseenheid. Dit ligt reeds terstond gebroken bij kostgeld. Als derde kind, doch oudste jongen uit een zeer groot gezin, dat met Gods zegen in ere is opgevoed, waarvan vader ambtenaar was met een zeer schraal inkomen en moeder met slaafse zorg en uiterste zuinigheid onder armoedige omstandigheden ons groot bracht, herinner ik mij nu nog, hoe vader bij winternacht meermalen ons met zijn ambtskleden kwam toedekken op de slaapstede, die voor ons, wat ouderen, op zolder was. Kan nu een kind ooit wedervergelden de warmte van een ouderhart? Dit alleen maar uit meerdere facetten van het jeugdleven. Als wij na schooltijd met enige broertjes of zusjes tot huiselijke of zakelijke arbeid werden uitgezonden, waar andere kinderen konden en mochten gaan spelen, dan kwamen ook wel eens de opstandige gedachten boven: Waarom zij en niet wij? Dan mocht hij (onderget.) wel eens stilgezet worden met: Het is voor vader of moeder, broertjes en zusjes en wat Gods Woord en Wet daarvan zegt en belooft. En om nu kort te zijn: Nu oud geworden bij tijd en wijle bepaald mag worden bij de vervulling Zijner beloften, al ging die weg door velerlei beproeving. Hoe hebben onze oudvaderen in hun geschriften geageerd tegen het kostgangerschap van minderjarige kinderen in een huisgezin. Het is ook niet los te denken van der ouderen doopbelofte. In de zo verworden orde der maatschappij (veelal geen God en geen gezag meer) is er beslist oorzaak onze kinderen de gelegenheid zoveel dat mogelijk is, te onthouden tot verkwisting door modezucht en meerdere geneugten, die het wereldse biedt. Wat is er gelukkiger voor jongens en meisjes te weten: Voor dit alles zorgt vader en moeder. Plet is ook meest in overeenstemming met het Goddelijke gebod: Eert vader en moeder enz. Daarom meent scribent op meerdere gronden, dat kostganger - kostgeld in strijd is met het kindschap, niettegenstaande het pleiten en mogelijke omschreven resultaten."

We waren bij de diskussie over dit onderwerp tot dezelfde konklusie gekomen.

Diskussie gesloten.

Gesprekleider.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen