Schrift overdenking

Als des Heeren volk, - onder de Oudtestamentische bedeling, huiswaarts keerde van de feesten, die de Heere Zelf had ingesteld, dan zong men (naar de verklaarders meedelen) onder anderen ook psalm 133.

't Is, als zovelen der psalmen, een lied van David, de man naar Gods harte, 't Is een lied dat ons in een kort gedicht schoon schrijft over de gemeenschap der heiligen.

Geïnspireerd door de Geest des Heeren, begint Gods knecht onze bijzondere aandacht te vragen voor hetgeen hij Sion voor wil houden.

„Zie", zo begint hij ons tekstwoord, 't Is als of hij ons toeroept: let op, luister naar wat we u in dit psalmwoord hebben te betuigen.

Zie: het is iets kostelijks wat we u thans willen voorhouden.

Zie: het is zo begerenswaardig wat we u gaan zeggen, dat we wel gedurig de rijke inhoud van deze psalm voor ogen mochten hebben.

Zie: het gaat hier over iets waar de Heere een welgevallen aan heeft.

Zie: het gaat over de gemeenschap van Gods kinderen onderling.

Zie, hoe goed en hoe liefelijk is het, dat broeders samenwonen.

De dichter spreekt over broeders. Hier worden, zo onze aandachtige lezer en lezeres toch wel verstaan zal, geen broeders naar het vlees bedoeld.

Maar wel wordt het beeld van deze nauwe gemeenschap door hem gebruikt voor de geestelijke band die onder des Heeren kinderen behoort te bestaan. Wat kan het weldadig zijn als ge in een gezin komt, waar nog een liefdeband merkbaar is. In deze tijd van verwording, van uiteenrukken van de familiebanden, ja, van verscheuring, verbijting en vereting ook in vele gezinnen, is het een wonder als nog openbaar komt: ziet, hoe lief ze elkander hebben.

Welnu, die natuurlijke band wijst nu op de geestelijke samenbinding, die als vrucht van genade, openbaar moet komen in het leven van des Heeren strijdende kerk op aarde. Genade is een gave Gods; genade is door Christus verdiend; genade wordt door de Heilige Geest in de harten uitgestort van hen die het leven in eigen hand niet meer kunnen houden.

Zal er broeder-en zusterliefde in Gods Gemeente openbaar komen, dan kan dat alleen maar als een vrucht des Geestes. Ware gemeenschap kan alleen uit God geboren worden, maar ook alleen door Hem bestendigd worden.

Die broeders wonen samen zegt David. Ja, zo behoort het inderdaad ook te zijn.

Samengebonden door de band van geestelijke liefde; samengebonden tot één levensdoel; samengebonden in enigheid des waren geloofs.

Van die samenbinding merk je helaas maar al te weinig. Wat leeft de kerk des Heeren veelal ver verwijderd van elkaar. Soms om kleinigheden van elkander vervreemd, soms door hoogmoed elkander verketterend.

Samenwonen wijst op iets dat blijft. Ziet op eensgezindheid: Er staat: ook samenwonen. Dat wil zeggen: niet alleen met de mond gemeenschap belijden, maar metterdaad ook bewijzen, 't Is wel eens nuttig daar op te wijzen. Want als we elkaar maar een enkele maal zien, soms na jaren, och, dan bekijken we elkaar maar van de buitenkant. Maar als je met elkaar samenwoont, dan leer je ook eikaars gebreken meer kennen. En om dan volhardend samen te wonen, dat is genade uit de hemel. Gelukkig wie dan leren mag zichzelf te verloochenen, en hen te verdragen die even dierbaar geloof verkregen.

Goed en liefelijk noemt de dichter dat samenwonen.

Als er echt samenwonen is, dan komt dat naar buiten uit. Dan is het goed, omdat het vrucht is van het werk des Geestes.

Het is ook liefelijk, als het werkelijk waar is. Want dan komt uit wat Paulus getuigde: Zijt blijde, zijt getroost, zijt eensgezind, leeft in vrede.

De Heere geve er de beoefening van onder Gods kinderen, opdat zij die genade missen, jaloers mogen worden op hetgeen de Heere Zijn kerk gaf. Amen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen