Ziegenbalg

Belangrijke uitbreiclingen.

Door de „Merkwaardige berichten uit Oost-Indië" kwam het werk van Ziegenbaig voor het voetlicht van de hele wereld. De protestanten werden wakker gemaakt uit hun jarenlange slaap. Men ging inzien dat zending een gemeenschappelijke taak van de kerken was en dat men daarom de handen ineen moest slaan tot de uitbreiding van Gods Koninkrijk.

Cotton Mather, professor en predikant in Noord-Amerika, schreef in 1717 in een brief aan Ziegenbaig, onder meer: „Wat U door Gods genade in Azië tot stand hebt gebracht, het stichten van een christenvolk onder de Indianen,

wordt in Amerika ontvangen als een goede boodschap uit een ver land, zoals koel water door hen die dorst lijden en tot grote lof van God onder de Amerikaanse christenen verkondigd." Het is wel aardig om te weten hoe deze brief geadresseerd werd. Wij lezen op de enveloppe: „Aan de hoogeerwaarde, wereldbekende en beroemde dienaar van het evangelie, Heer Bartholomeus Ziegenbalg". Of de zendeling ook hoog werd vereerd!

Nog iets over de „merkwaardige berichten" of brieven van Ziegenbalg:

Een oude dame uit de Saksische adel las 's avonds voor uit de brieven van Ziegenbalg. Haar kleinzoon, een jongetje van tien, luisterde met volle aandacht naar zijn grootmoeder. Deze wist niet dat zij de grond legde voor een buitengewone liefde tot de zending bij het kind. Wie zou dat ook durven denken! Maar God werkt altijd middellijk en zo ook hier. Dat kleinkind was de later zo bekend geworden Nicolaas Ludwig Graaf van Zinzendorf, de stichter van de Broedergemeente, de gemeente van de Herrnhutters, die metterdaad een zendingsgemeente was. Geen kerk heeft procentsgewijze zoveel zendelingen voortgebracht als deze Herrnhutters.

Van alle kanten kwam het geld nu binnen en daardoor kon Ziegenbalg gaan werken om zijn inrichtingen uit te breiden, zoals de kerk, het zendingshuis, de school, het weeshuis en de drukkerij. In de omgeving van Tranquebar en in Madras konden nu filialen gevestigd worden, opdat de loop van het evangelie naar alle zijden doorgang zou vinden. Dat waren bepaald winstpunten, maar het grootste winstpunt voor de zendeling was toch, dat de koning van Denemarken drie nieuwe zendelingen zond. Helaas was er één van de drie ongeschikt voor het werk, maar de andere waren in staat om Ziegenbalg met raad en daad bij te staan. De ene was Jordan, afkomstig uit Berlijn. Hij werkte vooral in de portugees sprekende gemeente. De ander was Gründler uit Halle. Deze leerde de taal van de inlanders, het tamil. Na enige tijd zou hij de rechterhand van de zendeling worden. Lateiwerd Gründler de opvolger van Ziegenbalg.

Nu kon er voor Ziegenbalg tijd vrij komen om te werken aan een tamil-grammatika, een boek dat hard nodig was voor zijn medewerkers en eventuele opvolgers. Uit Halle waren tamil-Iettertekens gekomen en zo kon er op de engelse drukkerij heel wat klaargemaakt worden. Een groot aantal gedrukte geschriften in het tamil kon Ziegenbalg meenemen als hij op reis ging. In steden en dorpen werden deze geschriften uitgedeeld. Zo werd er met kwistige hand gezaaid.

Tijdens zijn reizen had Ziegenbalg al meer opgemerkt, dat de zieken meestal aan hun lot werden overgelaten. Er werd wel gewerkt aan de zielen van de mensen, maar ook de lichamen hadden hard verzorging van node. In de zendingsgeschiedenis is meer dan eens geconstateerd, dat door middel van de medische zending terrein werd geopend om het Woord van de levende God te brengen. Voor de zieken móést iets gedaan worden. En daarom ging er een verzoek naar Halle of daar mensen gevonden werden, geschikt en gewillig, om als medisch zendeling te komen werken. In Halle werd dit verzoek niet opzij gelegd en na verloop van tijd kwamen vijf dokters naar Tranquebar. Door zendelingen werd vanouds wel iets gedaan aan de zieken, maar nu kwamen er op het zendingsterrein wetenschappelijk gevormde dokters. Dat was uniek in de geschiedenis van de zending.

Ook verrees er een nieuwe kerk, een prachtig stenen gebouw. De kapel was te klein geworden en had zwaar geleden door stormvloeden. Dit gebouw is er nog en er is al veel in gebeurd. In Nieuw Jeruzalem, zoals de kerk werd genoemd, hebben sedert twee en een halve eeuw al godsdienstoefeningen plaats gevon-

den. Vanuit deze kerk zijn de zendelingen en diaconessen uitgezonden naar alle streken. Op de eerste meidagen van het jaar 1919 werd er de beroemde Tranquebar Conferentie gehouden. Daar werd gesproken over de vereniging van de evangelische kerken van India, de „Church of South India." Deze voorbereiding kwam in 1947 tot stand. Ook vonden Ziegenbalg en Gründler in deze Jeruzalemkerk hun laatste rustplaats.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen