In de lente van het leven

In de lente Voor we de brief verder bespreken, die we onder handen hadden, willen we nu enige vragen beantwoorden, die toch ook in het kader van het gehele onderwerp een plaats innemen.

Vraag: in uw onderwerp had u het over liefde en hartstocht, in verband met de omgang op sexueel gebied. Als er liefde is, dan is het de natuur die meespreekt ook in deze. Ja, meer nog: een onmogelijkheid om hier tegen in te gaan. Hoe kan dit dan als we „nee" zeggen, en toch „ja" uitvoeren. Is dit zwakte? Tot zover de vraag.

Antwoord: Het is een ontegenspreekbaar feit, dat, wanneer jonge mensen wat langer met elkander omgaan, cr de begeerte komt om niet alleen elkander zo nu en dan eens te ontmoeten. Maar om ook elkaar in liefde te mogen bezitten.

Dat is trouwens naar het Woord des Heeren. Zie maar Genesis 2 : 24: Daarom zal de man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aankleven, en zij zulvan het leven len tot één vlees zijn". Let er op: it was vóór de zondeval. Het is dus niet zó dat de mens pas lichamelijke gemeenschap ging oefenen na de val. Integendeel, juist de Heere Zelf heeft dit gegeven aan Zijn schepsel, opdat ze ook daarin hun liefde ten aanzien van elkander mochten beleven. Ik was eens ergens waar man en vrouw de Heere vreesden. Zij hadden geen kinderen, en hadden daar veel verdriet van. Iemand echter, die zeer vroom was in eigen oog, gaf toen (natuurlijk buiten aanwezigheid van dit echtpaar) als zijn mening te kennen, dat die mensen (omdat ze bekeerd waren, zoals hij zeide) geen behoefte meer hadden aan de beleving van het éénzijn op lichamelijk gebied. Er was toen een oud kind des Heeren die hem zeide die kunsten maar nooit meer in het openbaar te propageren.

Nee, we moeten de oorzaak ergens anders zoeken. Waar? Wel daar: dat de mens in de zondeval van God is afgegaan met een altoos durende afkering, en dat alleen

een genadewonder ons weer in de gemeenschap Gods terug kan brengen.

Maar in die zondeval is ook hot liefdeleven van de mens, ook in lichamelijke zin, verdorven geworden. En nu heeft de Heere in Zijn algemene genade toch nog gegeven dat de aarde niet geheel en al een moordspelonk geworden is, maar dat de mens nog geremd wordt in de uitbarstingen in de zonde. Ja, zelfs heeft de Heere het huwelijk als Zijn instelling bewaard. Geeft er zelfs Zijn hoge goedkeuring aan, denk slechts aan de bruiloft te Kana.

Zowel in als buiten het huwelijk komen nu de zondige hartstochten van de mens openbaar. Hoeveel huwelijken zijn niet ten gronde gegaan, juist door het ongeremde uitleven van hartstochten door de één jegens de ander. Zo zelfs, dat het huwelijk een kwelling werd. Kortom, Gods inzetting van het huwelijk is ontadeld door de zonde. Zo komt het ook openbaar in de verhouding tussen jongen en meisje.

En nu doelen we niet op die jongens, die enkel tot bevrediging van hun uitspattingen voor enige tijd een meisje nemen, en ze later weer wegwerpen als oud vuil en dan hun kwade lusten weer trachten te bevredigen bij anderen.

We doelen ook niet op meisjes die zichzelf weggooien, en als God het niet verhoed in de goot terecht komen en later met een door de zonde verziekt lichaam een ontijdige dood sterven of voor goed voor het leven getekend zijn vanwege hun woeste uitleving der zinnen.

Maar de vraag gaat over een paar dat dus elkaar liefheeft. En nu begaat vrager de grote fout om de „Zonde" te vergeten. Hij spreekt over de natuur die meespreekt. Vrager zegt dat het onmogelijk is om er tegenin te gaan. Ja, als hij en anderen dat in eigen kracht pogen, dan zullen ze zeker stranden. Dan krijgen we inderdaad het geval dat we „nee" zeggen, omdat we weten dat vooruitgrijpen op het huwelijk ZONDE is, en „ja" doen, omdat we door de zonde zo zwak geworden zijn dat we geen meester meer zijn over hetgeen God gaf om in liefde met elkaar te beleven.

Graag zouden we zien dat alle jonge mensen (voor ouderen is het ook niet overbodig) eens lazen 1 Korinthe 1, en daarbij dan eens met aandacht de kanttekeningen lazen.

Wel willen we dit nog zeggen: door woningnood, studie enz. worden in deze tijd huwelijken soms lang, te lang uitgesteld, en komt wel openbaar dat velen zich te buiten gaan. Gelukkig zijn er daarbij, die later hartelijk berouw hebben over hun misstappen. Daarom, vermijdt lange verlovingen. Neem met wat minder genoegen in uw leven, en bedenk ook (en dit tegen de jonge mannen) wat een angst en spanning ge veroorzaakt in het leven van het meisje dat ge toch lief is.

Een volgende vraag houdt hier ook nauw verband mee. Doch dit dan volgende keer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen