Dreiging

Nu ik alleen langs d' oude wallen dwaal,
is deze tijd een eindweegs weggeweken.
Ik luister naar de fluisterende taal,
die thans de grachten en de stenen spreken.

Het is een lang en eeuwenoud verhaal,
van stormen en van doorgebroken kreken,
van brand en bloed en opgestoken staal,
van vijanden uit vergelegen streken.

De stemmen zwijgen en het carillon
strooit over stad en land zijn held're tonen
de toren uit, die schittert in de zon.

't Is vrede nu, maar zullen onze zonen
de stad eens zien als 't oude Babylon?
Wie kan er nog in hirosjima wonen?

M. Nijsse

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen