Relativering en relativisme

7.

Enkele conclusies.

Het relativisme van onze tijd veroorzaakt dus een vervaging van het normbesef, een vervaging van de grenzen,

dat ook op ons zijn invloed heeft. Het is immers zo vervelend om steeds nee te moeten zeggen, om steeds te moeten zeggen dat men er niet aan mee kan doen, om steeds te moeten waarschuwen. Het is toch veel leuker en veel gemakkelijker om met de grote stroom mee te gaan, om met alle winden mee te waaien. Op een aantal punten hebben ze bij ons natuurlijk wel gelijk, maar ze zijn toch ook wel bekrompen en de anderen hebben toch ook wel een heleboel waardevolle dingen, met hen kun je toch ook een heel eind meegaan. En zo probeert men dan van twee walletjes te eten en iedereen te vriend te houden. Onze tijd vraagt immers een grote openheid, zo stelt men dan; we hebben mensen nodig met een brede visie en een ruime blik, die verder kijken dan de eigen kleine groep. Het is echter niet toevallig dat in de Bijbel juist de poort wijd is en de weg breed, die naar het verderf leidt, maar de poort eng en de weg nauw. die naar

het leven leiden (Matth. 7 : 13, 14). Deze vervaging van het normbesef komt vooral sterk tot uiting met betrekking tot hetgeen ver weg ligt; hetzij ver weg in de tijd, hetzij ver weg in de afstand. Het lijkt dan wel of de verschillen wegvallen, wat men hier afkeurt, dat vindt men daar goed. Dat is een heel algemeen verschijnsel, het is niet moeilijk om daarvan voorbeelden te geven. Heeft de naam Hitier voor ons nog een zeer ongunstige klank, een man als Napoleon die een 150 jaar van ons afstaat, heeft al een veel neutralere betekenis gekregen. Zo beroepen Gereformeerden van de meest uiteenlopende soort zich op

en relativisme Calvijn, protestanten en rooms-katholieken beroepen zich gezamenlijk op Augustinus; in het algemeen is er de neiging om grote mannen uit het verleden tot de eigen kring te rekenen.

En wat we hier zagen op het vlak van de tijd, speelt zich ook af op het vlak van de afstand, ook daar is er die sterkere vervaging van het normbesef. Dingen die men thuis in Nederland nooit zou doen, doet men wel als men bijvoorbeeld met vakantie in het buitenland is. En ook op kerkelijk gebied is dat zo; waar men zich in de vertrouwde omgeving in het eigen land tegen zou verzetten, dat vindt men goed als het aan de andere kant van de wereld gedaan wordt. Zo zijn bijv. de Gereformeerde Kerken nog steeds niet aangesloten bij de Wereldraad, maar de zending van die kerken die natuurlijk in het buitenland haar arbeidsveld heeft, is daar echter via de voormalige Internationale Zendingsraad al in geïntegreerd.

Het schijnt kennelijk moeilijk te zijn om met dezelfde maatstaven te blijven meten, als men zich uit de vertrouwde situatie verwijdert. Maar als iets in Nederland niet mag, dan mag het natuurlijk in Afrika, of in Australië, of in Korea ook niet en als het daar kennelijk wel mag, dan mag het hier natuurlijk ook, want Gods geboden zijn over de hele wereld hetzelfde, zij het dat bij de uitwerking daarvan de situatie van belang kan zijn.

(Slot volgt)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen