Geen eerbiediging voor de da gcs Heeren

RONDKIJK

dag des Heeren Hoever het in de gereformeerde kerken in Nederland gekomen is omtrent de eerbiediging van de dag des Heeren, moge blijken uit de opzienbarende uitspraken van de Rotterdamse gereformeerde predikant ds. G. W. Rijksen op de tweede dag van de Nederlandse Christelijke Sportunie te Lunteren. Deze gereformeerde dominé heeft daar o.m. gezegd:

„De christelijke sportbeweging mag de zondag voor zich opeisen als uiting van dank en blijdschap voor de bevrijding door Christus, die de mens in zijn totaliteit heeft vrijgemaakt van alle slaafse binding aan zonde, vlees en wet".

Met deze stelling trachtte de spreker voor goed een einde te maken aan de traditionele opvatting dat de Christelijke Sportbeweging christelijk is, omdat zij geen sport beoefent op zondag. Want zegt hij, dan hebben de Christenen het nieuwe testament, vooral de brieven van Paulus, maar slecht gelezen.

De predikant deed verder de volgende suggestie: „op zondag in een kerkdienst samen te komen, waar winnaars en verliezers samen danken voor hun bevrijding en voor zover daartoe gerechtigd, samen de Heer ontmoeten bij brood en wijn. Dat zou een gebeurtenis van de eerste orde zijn in kerk en wereld — om op te springen van vreugde en te jubelen van louter verwondering."

Kan het erger?

Behoudende groep heeft foutieve kijk.

Om reden van praktische bezwaren was het nog niet de tijd om een oproep te doen tot deze radicale omwenteling.

De behoudende groep heeft een foutieve kijk op de zaak t.a.v. de chr. sportbeweging. Doch niet alleen dat, maar zij hebben angst voor de vrijheid, die zij verkrijgen van Christus, de Bevrijder; zij voelen zich behaaglijker in het streng gereglementeerde leven met zijn duizend één geboden, betoogde spreker.

Maar hij had „geduld" met hen. De geesten in de kerk zijn nog niet rijp voor de christelijke visie, waardoor wij het geduld moeten tonen uit Romeinen 15:

„Maar wij die sterk zijn, zijn schuldig de zwakheden der onsterken te dragen en niet onszelven te behagen".

(Nieuwe vertaling). Ten aanzien van de zondag verklaarde de gereformeerde predikant, deze te zien als een arbeidsvrije dag, geschonken door de Nederlandse overheid. Dat de zondag een dwingende opdracht zou zijn van het vierde gebod, was een misverstand. „Wij moeten" zo besloot hij „geen handgranaten naar elkaar gooien, maar met overtuiging, liefde en geduld de christelijke gemeenschap doordringen van deze bevrijdende opdracht."

Als men dat leest vraagt men zich af, hoe is het bestaanbaar dat een Gereformeerd predikant met dergelijke stellingen in het openbaar naar voren durft te komen. Daar zijn geen woorden voor, het is profaan, spotten met het heili-

ge! Het is ons bekend, dat (gelukkig) niet alle gereformeerden het met deze „vrijheid", die een ongebondenheid is, eens zijn, maar van een schorsing, of onder kerkelijke tucht zetten van deze gereformeerde predikant hebben wij nog niet gehoord, noch gelezen! Het betrachten van Gods' geboden noemt deze predikant een slaafse binding; wij zijn allen vrijgemaakt door Christus, hij nodigt de schenders van de dag des Heeren, die bezweet van het voetbalveld komen, ten Avondmaal. Van een prediking van totale verdorvenheid van de mens, van de noodzaak dat wij wederom geboren moeten worden is geen sprake.

Van bevriende zijde werd ons „Schild en Betrouwen" (positief Christelijk Streekblad voor de Veluwe en Rijssen) toegezonden. Ds. G. Zwerus te Nunspeet is tegen de goddeloze stellingen van deze gereformeerde predikant geducht van leer getrokken. Hij noemt het „hemeltergende onteringen der Goddelijke Waarheden en Godonterend om Christus' Borgwerk te vereenzelvigen met de sportbeweging, die de zondag voor zich mag opeisen als uiting van dank en blijdschap voor de bevrijding door Christus, die de mens in zijn totaliteit heeft vrijgemaakt van alle slaafse binding aan zonde, vlees en Wet. Terecht vraagt ds. Zwerus aan de gereformeerde predikant, of hij wel weet wat zonde is en verwijst verder naar de Heidelberger Catechismus, zondag 38, waarin saamgevat is, hoe wij de dag des Heeren hebben te vieren, niet in beoefening van sport en spel, maar naarstig te komen naar Gods huis, om Zijn Woord te horen, waarin dan verklaard wordt de diepe ellendestaat van de mens. Ds. Zwerus verwijst eveneens naar de brieven van Paulus (die de Christenen volgens ds. G. W. Rijksen maar slecht hebben gelezen) en zet dan Romeinen 7 uiteen, waar de apostel zegt: „Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen van het lichaam des doods". Paulus klaagt over de zonde en neemt geen vrijheid om de dag des Heeren te ontheiligen met sport en spel.

Ds. Zwerus geeft in dit artikel een andere lezing wat de „bevrijding" betekent, waar ds. Rijksen over spreekt. Als Paulus zegt: „Ik dank God door Jezus Christus", is dat de dankbaarheid van de verlossing des doods, waar de mens aan onderworpen is.

Verder gaat hij in op de suggestie, dat winnaars en verliezers in de sport de Heer ontmoeten bij brood en wijn (voor zover daartoe gerechtigd staat er losjes bij) en hij noemt dit terecht schandelijk en Godonterend. Wij verheugen ons met ds. Zwerus, dat er velen nog niet rijp zijn voor deze „christelijke" visie en hopen zeer dat ze dat ook nooit zullen worden, maar blijven zullen bij die leer, waar God op het hoogst wordt verheerlijkt en de zondaar het diepst wordt vernederd.

Eerbiediging van de

dag des Heeren Dit tweede opschrift is wel in tegenstelling met het eerste: eerbiediging van de dag des Heeren en handhaving en naleving van het vierde gebod. Dat wordt gelukkig toch ook nog hier en daar gevonden en in

ernstige mate betracht. Een persbericht meldde, dat de bevolking van het eilandje Skye, liggend voor de noord-west-kust van Schotland, er geheel niet van gediend was, dat het eiland zondags voor toeristen toegankelijk werd gesteld. Toen de Britse Spoorwegen door middel van een veerdienst op zondag het eiland voor toeristen bereikbaar wilde maken, rees er bij de bevolking en de predikanten sterk verzet. Uit de 7500 inwoners die het eiland telt, werd een aktie-comite gevormd onder leiding van ds. Smith, die krachtig protesteerde de veerdienst niet te laten doorgaan. Op zondag 6 juni kwam de veerboot toch en naderde met tal van passagiers de wal. Ds. Smith en een grote schare eilandbewoners hebben de sabbathschenders duidelijk te verstaan gegeven, dat zij van hun komst niet gediend waren. Hij en zijn volgelingen gingen over tot een sitdown aktie om de toeristen de toegang naar het eiland te versperren, zodat de politie de mannen een voor een moest verwijderen om de oprit vrij te maken.

Het bezoek van de zondagsgasten liep toch op een teleurstelling uit, want alle zaken waren gesloten en de winkeliers hadden zelfs hun uithangborden met zwarte doeken bedekt. Uniform was de gehele middenstand tegen zondagbezoek. De bezoekers moesten toen wel zo spoedig mogelijk naar de boot terug omdat er voor hen geen aardigheid aan was.

Nu kan men zo'n sit-down aktie afkeuren met: „niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden". Maar we vernemen dit toch liever dan de profane uitspraken van bovengenoemde gereformeerde predikant. Wij dachten in dit geval aan Nehemia, die jonge mannen aan de poorten van Jeruzalem stelde, om de

ge! Het is ons bekend, dat (gelukkig) niet alle gereformeerden het met deze „vrijheid", die een ongebondenheid is, eens zijn, maar van een schorsing, of onder kerkelijke tucht zetten van deze gereformeerde predikant hebben wij nog niet gehoord, noch gelezen! Het betrachten van Gods' geboden noemt deze predikant een slaafse binding; wij zijn allen vrijgemaakt door Christus, hij nodigt de schenders van de dag des Heeren, die bezweet van het voetbalveld komen, ten Avondmaal. Van een prediking van totale verdorvenheid van de mens, van de noodzaak dat wij wederom geboren moeten worden is geen sprake.

Van bevriende zijde werd ons „Schild en Betrouwen" (positief Christelijk Streekblad voor de Veluwe en Rijssen) toegezonden. Ds. G. Zwerus te Nunspeet is tegen de goddeloze stellingen van deze gereformeerde predikant geducht van leer getrokken. Hij noemt het „hemeltergende onteringen der Goddelijke Waarheden en Godonterend om Christus' Borgwerk te vereenzelvigen met de sportbeweging, die de zondag voor zich mag opeisen als uiting van dank en blijdschap voor de bevrijding door Christus, die de mens in zijn totaliteit heeft vrijgemaakt van alle slaafse binding aan zonde, vlees en Wet. Terecht vraagt ds. Zwerus aan de gereformeerde predikant, of hij wel weet wat zonde is en verwijst verder naar de Heidelbergcr Catechismus, zondag 38, waarin saamgevat is, hoe wij de dag des Heeren hebben te vieren, niet in beoefening van sport en spel, maar naarstig te komen naar Gods huis, om Zijn Woord te horen, waarin dan verklaard wordt de diepe ellendestaat van de mens. Ds. Zwerus verwijst eveneens naar de brieven van Paulus (die de Christenen volgens ds. G. V/. Rijksen maar slecht hebben gelezen) en zet dan Romeinen 7 uiteen, waar de apostel zegt: „Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen van het lichaam des doods". Paulus klaagt over de zonde en neemt geen vrijheid om de dag des Heeren te ontheiligen met sport en spel.

Ds. Zwerus geeft in dit artikel een andere lezing wat de „bevrijding" betekent, waar ds. Rijksen over spreekt. Als Paulus zegt: „Ik dank God door Jezus Christus", is dat de dankbaarheid van de verlossing des doods, waar de mens aan onderworpen is.

Verder gaat hij in op de suggestie, dat winnaars en verliezers in de sport de Heer ontmoeten bij brood en wijn (voor zover daartoe gerechtigd staat er losjes bij) en hij noemt dit terecht schandelijk en Godonterend. Wij verheugen ons met ds. Zwerus, dat er velen nog niet rijp zijn voor deze „christelijke" visie en hopen zeer dat ze dat ook nooit zullen worden, maar blijven zullen bij die leer, waar God op het hoogst wordt verheerlijkt en de zondaar het diepst wordt vernederd.

Eerbiediging van de

dag des Heeren Dit tweede opschrift is wel in tegenstelling met het eerste: eerbiediging van de dag des Heeren en handhaving en naleving van het vierde gebod. Dat wordt gelukkig toch ook nog hier en daar gevonden en in

ernstige mate betracht. Een persbericht meldde, dat de bevolking van het eilandje Skye, liggend voor Schotland, er geheel niet van gediend was, dat het eiland zondags voor toeristen toegankelijk werd gesteld. Toen de Britse Spoorwegen door middel van een veerdienst op zondag het eiland voor toeristen bereikbaar wilde maken, rees er bij de bevolking en de predikanten sterk verzet. Uit de 7500 inwoners die het eiland telt, werd een aktie-comite gevormd onder leiding van ds. Smith, die krachtig protesteerde de veerdienst niet te laten doorgaan. Op zondag 6 juni kwam de veerboot toch en naderde met tal van passagiers de wal. Ds. Smith en een grote schare eilandbewoners hebben de sabbathschenders duidelijk te verstaan gegeven, dat zij van hun komst niet gediend waren. Hij en zijn volgelingen gingen over tot een sitdown aktie om de toeristen de toegang naar het eiland te versperren, zodat de politie de mannen een voor een moest verwijderen om de oprit vrij te maken.

Het bezoek van de zondagsgasten liep toch op een teleurstelling uit, want alle zaken waren gesloten en de winkeliers hadden zelfs hun uithangborden met zwarte doeken bedekt. Uniform was de gehele middenstand tegen zondagbezoek. De bezoekers moesten toen wel zo spoedig mogelijk naar de boot terug omdat er voor hen geen aardigheid aan was.

Nu kan men zo'n sit-down aktie afkeuren met: „niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden". Maar we vernemen dit toch liever dan de profane uitspraken van bovengenoemde gereformeerde predikant. Wij dachten in dit geval aan Nehemia, die jonge mannen aan de poorten van Jeruzalem stelde, om de

ke komen als de kinderen zover komen, dat ze gaan verdienen. Het geval zal dan zo zijn, dat de kinderen het geld thuis in z'n geheel afdragen, met als vergoeding de jongelui een zakcentje. Dit is prachtig, het kind blijft dus afhankelijk van zijn ouders.

Maar wat kan gebeuren? De ouders zijn blij als één van de kinderen zo ver is, dat er weer één is die een steentje kan bijdragen in de financiële zorgen, en wat voor kan komen: het geld wordt voor het verdere gezin gebruikt.

In deze tijd zijn er misschien ook nog Ezech. 35 Markus 4 : 1-20 ouders, die het spaarbankboekje van de kinderen Zaterdag achter 14 slot augustus en grendel hebben en de jongelui weten niet eens wat er gespaard Spreuken wordt. 4 Volgens Markus mij is 4 dit : 21-41 geheel fout. Laat de jongelui het geld zelf naar de spaarbank brengen; het geeft je dan meer het gevoel: k spaar!!

Het kostgeldgeven thuis heeft z'n vooren nadelen. In deze tegenwoordige tijd is het waarschijnlijk al een normaal iets als je kostgeld geeft. En ik geloof niet, dat het ouderlijk gezag er onder lijden zal, als het in de goede harmonie gaat. Tenslotte moet je in de maatschappij

als een zelfstandig mens opgevoed worden en vroeg of laat kom je op eigen benen te staan en het sparen moet je ook leren.

De ouders zijn er volgens mij nog wel toe verplicht, dat als het kind het geld zelf houdt, er toezicht op te houden, of er wel echt gespaard wordt door de kinderen.

Als de ouders gaan zeggen: „Nou, je hebt je geld, dus je ziet maar hoe je er komt, " dan bestaat het gevaar, dat er dan bij de jongelui het denkbeeld gaat groeien: Ik ben thuis kostganger.

Wat je ouders voor je gedaan hebben en wat er door hen aan je ten koste is gelegd, dat is uit liefde gedaan. Dat zie je vaak niet als je jong bent en je aanvaardt het meestal als iets vanzelfsprekends. Helaas."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen