Zakgeld-Kostgeld.

Zakgeld - Kostgeld. Een lezer uit Utrecht schrijft aangaande dit onderwerp, dat hij met Gods hulp 9 kinderen groot heeft mogen brengen. Deze kinderen mochten, toen ze gingen verdienen, zelf hun loon-houden, waarvan ze echter wat kostgeld moesten betalen, maar niet meer dan nodig was. , , Ze verdienden allen goed en we hebben door dat kostgeldbetalen nooit geen gezagsondermijning kunnen bemerken en ook geen afbreken van het ouderlijk gezag en van dat beetje kostgeld betalen, daar heeft het kindschap bij ons ook nooit iets onder geleden. Wij geloven, dat we er altijd Gods gunst en zegen over gezien hebben. En juist het ouderlijk gezag moet zoveel te meer waakzaam zijn om te zien of het geld wel nuttig en goed besteed wordt, want ook hierin moeten we bij de één strakker optreden dan bij de ander. En wat dat krom liggen en dat ten koste leggen voor de kinderen betreft? Die kinderen zijn er en die moeten ook weer de wereld door en die hebben we als een gave Gods. Gods Woord zegt en leert ons, dat de kinderen geen schatten te vergaderen hebben voor de ouders, maar wel de ouders voor de kinderen. En als de woorden „opofferen" en „kromliggen" zo gebruikt worden, dan betwijfelen wij, of er nog wel liefde en dankbaarheid is tegenover de Heere, Die ons die kinderzegen gaf. En als er liefde tegenover God en de kinderen is, dan geloven wij, dat we het dan niet zo gauw zullen hebben over ons opofferen en kromliggen, maar dan zullen we wel in de eerste plaats onze tekortkomingen en onze schulden zien, ook tegenover de kinderen. Bij ons is het ouderlijk gezag er nooit iets minder om geweest en nog minder met voeten getreden en het „Eert uw vader en uw moeder" heeft daardoor ook helemaal niet geleden. Wat de ouders aan de kinderen ten koste gelegd hebben, dat behoort in de eerste plaats liefde te wezen en daarom kan dat niet terugbetaald worden en dat behoeft ook niet. Wij hebben nog heel geen bewijs, dat onze handelingen in strijd zijn met Gods Woord. Als een kind eigen gezag in handen neemt, dan is dat onze schuld, omdat wij dat gezag niet in onze eigen handen houden. En dat gezag behoort uit de bron der liefde te komen, alles tot bestwil van het kind. Als we dat volmaakt na konden komen, dan zouden we nog maar onnutte dienstknechten wezen, want dan hadden we nog niet meer gedaan dan we tegenover de Heere verplicht zijn te doen. En als we het ouderlijk gezag uit onze handen laten nemen, dan is dat zeker tegen Gods ordinantie en dat zal zich ook zeker wreken, ook daarin, dat de kinderen het geld niet goed besteden en ook daarin, dat er bij het huwelijk soms op afbetaling gekocht moet worden, maar dat gebeurde bij ons niet."

Dan heb ik een brief uit Giessendam van een moeder van 3 kinderen, 2 zoons en een dochter.

Naar haar bescheiden mening ligt het aan de orde zijnde onderwerp in vele gezinnen verschillend. „Ik geloof, dat het veel in de aard en de opvoeding ligt hoe we dit aanpakken. Ik zelf ben streng opgevoed, maar mocht, toen ik ging verdienen, het geld zelf houden,

moest Meren enz. zelf kopen en verder sparen. Wel zagen onze ouders erop toe, dat we ons geld niet verknoeiden. Nu is het een heel andere tijd. Mijn man z'n moeder was weduwe, die door hem onderhouden werd, maar toen hij in de oorlog wat meer ging verdienen, heeft hij ook nog wat voor zichzelf mogen sparen en dan vond hij het wel eens vervelend, dat ik meer geld had, want we speelden op dat gebied open kaart, maar ik vond het fijn, dat hij z'n moeder onderhield. Ik geloof, als er nog onderling liefde en verantwoordelijkheid gevoeld mag worden, dat dat al heel wat scheelt.

Nu hebben we zelf 2 zoons die verdienen en we hebben 't zelf niet nodig, dus doen we het zo: De jongens geven iedere week f 10, —. Daar kopen ze kleren voor en dat wordt van ieder apart gehouden. Daar kunnen ze goed van gekleed gaan en wat ik daarvan overhoud, nu, dat is dan voor mij een zakcentje en voor de rest hebben ze zakgeld. De ene zoon heeft meer nodig dan de andere, dat brengt de aard van de werkzaamheden mee (laborant T.N.O. Delft en meubelmaker). Elke maand sparen zij f 125, — tot f 150, —. Ik zou het niet graag afnemen zolang ze er niet op losleven en opmaken. Als ze dat zouden gaan doen, hebben we gezegd, dan gaan we kostgeld nemen, maar ik geloof, dat ik het dan nog op een apart boekje zou zetten en als ze tot een trouwdag zouden komen, zou ik ze het alsnog weergeven. Er staat in Gods Woord: De kinderen moeten geen schatten vergaderen voor de ouders, maar de ouders voor de kinderen.

Nu zou het ook weer zo zijn, als ik nu zei: Jongens, nu weet ik echt niet meer hoe ik rond moet komen, dan zouden ze, vooral de oudste, zeggen: Neem van mijn geld voortaan maar wat u nodig heeft. Verleden jaar heeft de oudste 9 weken gelegen en moest veel fruit eten. Toen wou hij ons absoluut f 100, — geven. Maar och, ik had het niet nodig en dan vind ik geen vrijmoedigheid om dat toch maar te nemen.

Dus bij ons zijn ze niet in de kost. Ik vind dat ook maar een zakelijk idee. Maar ik weet ook zeker: als 't nodig zou zijn, lieten ze ons niet tobben en 't lijkt mij zo de beste verhouding. Ze kunnen beter sparen. Ze zullen ook nooit vragen: Hoeveel hebt u weggebracht? Ze vertrouwen erop, dat het goed gaat. Verder zullen wij als ouders er altijd wel met schuld uitkomen, want kinderen opvoeden is een moeilijke taak. We

spreken dikwijls als we beter zwijgen konden cn omgekeerd. Maar als ik zie naar onze jeugd in de tegenwoordige tijd! Och, dan is er welvaart, maar is het niet dikwijls tot een oordeel? Ze werken amper of ze moeten een bromfiets hebben. In hoeveel gezinnen is dat geen eerste eis."

De inzenders van beide brieven hartelijk dank. Ik hoop, dat ik er nog een paar zal krijgen, ook van jongeren.

Ook heb ik nog een brief gekregen over het vorige onderwerp: Roken. Deze diskussie was al gesloten, toen ik het schrijven in handen kreeg. Ik kan daar nu moeilijk meer op terugkomen. Overigens hoop ik, dat deze Middelburger vriend nog dikwijls zal mee doen. Hartelijk dank voor uw persoonlijk schrijven aan mij.

Gesprekleider.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen