LEKTUUR IN HET GEZIN

(4)

Staan we nog even verder stil bij wat we lezen, dan wil ik ook niet voorbijgaan aan de dagbladen en tijdschriften, die we in ieder huisgezin aantreffen. Er is een tijd geweest, dat met name in onze kringen de krant als iets werelds, ja als iets zondigs werd beschouwd. Men vond de tijd die besteed werd aan het lezen van „nieuwspapieren" verkwiste tijd. De meningen daarover zijn, geloof ik, wel wat veranderd. We kunnen de krant niet meer missen in onze huidige samenleving.

Maar daarom wil ik nog niet verdedigen alles wat de krant brengt. Ik geloof dat ook hier gevaren dreigen. In vele dagbladen wordt de sportverdwazing, de zedenbedervende film enz. opzichtig en uitvoerig gepropageerd. Het spreekwoord zegt: „de gestadige druppel holt de steen uit". Wanneer door middel van krant en tijdschrift onze kinderen dag aan dag worden geconfronteerd met een levensstijl die we krachtens Gods Woord moeten afwijzen, dan zal deze wereld van verdwazing tenslotte niet als iets abnormaals, maar als iets heel gewoons voor het kind lijken. Kies dus met zorg uw dagblad.

In dit verband wil ik ook iets zeggen over de damesbladen. In deze bladen wordt maar al te vaak een irreële wereld voorgespiegeld. Als men ze doorbladert, krijgt men de indruk dat kleding, voedsel en het menselijk lichaam de hoogste idealen zijn die we in dit leven kunnen nastreven.

De illustraties en schitterende kleurenfoto's van stralende meisjes en vriendelijk glimlachende mannen in onberispelijke kleren wekken de schijn alsof het mogelijk is dit leven te leven als een onafgebroken feest van uitgaan, heerlijk eten, reizen en trekken. De advertenties zijn zo suggestief dat men haast een minderwaardigheidscomplex zou krijgen, wanneer men die bepaalde artikelen niet zou aanschaffen en gebruiken. Er is wel eens over de reclameadvertenties gesproken als over de verborgen verleiders. Ik geloof dat de damesbladen in dit verband zeker niet achteraan komen. De verhalen die erin staan hebben vaak dit patroon:

Een knap jong meisje gaat op kamers wo-

nen; ze wil zelfstandig zijn; ze heeft een kantoorbaan; 's avonds vroeg vrij; er komt een jonge man op haar weg; liefst op een romantische manier; in de trein of in een café; hij vraagt haar een avondje met hem uit te gaan; hij heeft natuurlijk een steengoede baan en een auto. Ziezo: nu is het geluk volmaakt. Ja dat denkt men! En die mening vat ook post bij onze jonge meisjes die deze snertverhaaltjes met ingehouden adem en hoogrode wangen lezen. Maar het is een wereld van schijn, van klatergoud. De werkelijkheid is anders.

Ik kom nu tot mijn derde punt: Hoe lezen we?

Filippus vroeg aan de kamerling: Verstaat ge ook wat ge leest? Om goed te kunnen verstaan wat we lezen, is het noodzakelijk dat we kritisch leren lezen.

Kritisch lezen kunen we pas wanneer we in ons leven bepaalde normen aanhouden, waarnaar we trachten te leven: dus wanneer we een eigen, in dit geval christelijke, levensstijl bezitten. Dan kunnen we niet alles aanvaarden wat ons door middel van boek, krant, tijdschrift, radio etc. geboden wordt. We zullen zeer zorgvuldig en nauwlettend moeten schiften.

Het is erg noodzakelijk dat we onze jongens en meisjes tot deze kritische houding opvoeden. We kunnen hiermee nooit te vroeg beginnen. Ik noem een voorbeeld: De kleintjes zijn dol op voorlezen, meer nog op vertellen. Nu is het moeders taak om door een enkele vraag of opmerking de kleine tot nadenken te brengen. B.v.: „Mocht Janneman dit of dat wel doen? Vind je dit of dat lief? " enz. Deze leiding dient men blijvend te geven, ook bij de lektuur van de groteren. Maar doe het taktisch:

Spreek over het onwezenlijke, het onechte in een verhaal. Al geven ze je niet direct op alle punten gelijk, vooral de puber niet, die graag tegen de draad ingaat, toch blijft er allicht iets hangen waarover ze later nog wel eens nadenken.

Maar vooral: doe het liefdevol, met begrip, nooit uit de hoogte en gevoelloos.

Bovenal: zorg dat uw eigen gedrag niet in flagrante strijd is met de normen die ge aanlegt voor de lektuur van uw kinderen. Ik weet het wel: dit is een moeilijke taak en ieder zal hierin zijn tekort gevoelen, maar het is een te belangrijke zaak om ze te verwaarlozen. Het gaat om het waarachtig heil van uw kinderen.

(Slot volgt)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen