Diskussiehoek

Roken.

Roken. Een lezer uit Wolf aartsdijk is het niet eens met de mevrouw uit Teuge. Hij heeft ook een rekensommetje gemaakt en komt dan tot f 12, 50 per week voor de zending. Toch houdt hij niet van dergelijke rekensommetjes. We zouden dan ook ons vakantiegeld, dat anders gebruikt zou worden voor lange reizen, zomerkampen, zomerhuizen enz. ten bate van één of ander goed doel kunnen gebruiken. Schrijver houdt meer van een medelevend leven, ook wat de zending betreft dan van een berekend leven. „Dit schrijf ik niet tot navolging, een ieder zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd, doch ik geloof, dat we deze leefregel elkander maar niet te veel voor moeten leggen."

Een dame uit Den Haag wil heel voorzichtig zijn met de opmerking uit Wolfaartsdijk: Wanneer het roken werkelijk zonde is, het voor een Christen onmogelijk zal zijn of worden rookartikelen te verkopen. „Die te goeder trouw daar reeds jaren in handelen, vóór het bekend werd hoe schadelijk het voor de gezondheid is, kunnen zo zonder meer hun winkel maar niet sluiten. Maar als ik rookartikelen zou verkopen en één van mijn klanten zou aan kanker sterven, ik denk, dat ik mij dan niet helemaal lekker zou gevoelen. We moeten het roken niet goed willen praten, omdat we ons in onze broodwinning bedreigd voelen. Dan doen we net eender als Demetrius, de zilversmid.

De vergelijking roken - zout gaat ook niet op. Elk gezond mens heeft behoefte aan zout. Als het nutteloos zou zijn, had de Heere niet gezegd: „Gij zijt het zout der aarde."

Dan zou ik aan de roker uit Oostkapelle willen vragen, hoe hij het zou vinden als ik zei: Kom, wij vrouwen, laten wij ook gaan roken, voor ons is het genotmiddel toch ook gegroeid en we hebben ook wel eens behoefte aan een zenuwstillend middel. Nu, zo verachtelijk als u naar een rokende vrouw ziet, zo zien de buitenlandse Christenen naar hun rokende Nederlandse broeders.

TJ zou God er wel voor kunnen danken, dat Hij de tabaksplant heeft laten groeien omdat alle schepsel Gods goed is, met dankzegging genomen. Doch door de zondeval brengt het aardrijk doornen en distelen en ook.... gifplanten voort.

Het voorstel van een andere briefschrijver om het roken op vergaderingen te laten, ben ik het hartelijk mee eens. Astmatische mensen kunnen nooit geen vergaderingen bezoeken, evenmin verjaardagen. Ook hierin naastenliefde betrachten.

De schrijver uit Beekbergen wil er nog maar niet aan, dat roken verband houdt met kanker, omdat er zovelen oud bij worden. Velen worden ook oud, hoewel ze zich meerdere malen laten inenten. Onlangs is echter op Scheveningen een jongen van 16 jaar drie dagen na de inenting overleden. U voelt wel, die vergelijking van u gaat niet op.

Van de „aktie niet roken 1965" brengen de schoolkinderen foldertjes mee naar huis. Zou men zich deze kosten en moeite wel getroosten, als men er niet van overtuigd was, dat roken een bedreiging van de volksgezondheid was? En ligt daarom misschien het sterftecijfer van de vrouw lager dan van de man? "

Een mevrouw uit Vlaardingen is ook blijven steken in de rekensom uit Teuge: „Door mijn rekensom haalt de Heere altijd een streep." Dan vertelt ze de geschiedenis van het penninkske der weduwe in de schatkist. „Zij gaf met een biddend hart uit dankbaarheid tot de gave Gods en dit deed zij omdat zij

onder Zijn profetische bediening Zijn priesterhart mocht zien en wanneer een mens door wederbarende genade van Adam wordt gesneden en in Christus wordt overgeplant en aan zichzelf wordt ontdekt, dan zal hij, wil hij een goed krijgsman zijn, de strijd moeten strijden tegen de inwonende zonden, onze innerlijke verdorvenheid en wellusten van ons eigen vlees, waar we ook het roken onder moeten verstaan; want zo wij onze inwonende zonde en wellusten van ons eigen vlees niet haten, dan zullen we ook de strijd niet aanbinden om het roken te laten. Daniël heeft het onreine niet aangeraakt en werd de schoonste en de wijste van het land genoemd. Niet meer dan brood en water was het bescheiden deel van die zeer gewenste man. Om dan over de gave van de schatkist der zending te besluiten: Laat ons met aanbidding en dankzegging onze gaven in Christus mogen uiten."

Een briefschrijver uit Oostkapelle zegt: „Wanneer we 's zondagsmorgens na de kerkdienst van een geurig kopje koffie genieten, doen we in principe precies hetzelfde als met die sigaret, sigaar of pijp: we nemen een genotmiddel tot ons. Hoe kunnen we eigenlijk van iets genieten, wanneer we er, via goede voorlichting, bij bepaald worden, dat die rook, speciaal die sigarettenrook, onze gezondheid in meerdere of mindere mate aantast? Zouden we genieten van een boottocht, wanneer ons verteld werd, dat de verdrinkingsdood te wachten stond?

Ik wil „de vrome bink" niet uithangen, maar we moeten m.i. beseffen, evenals de briefschrijver uit Veen opmerkt in nr. 16, dat het God is, Die van ons verlangt, dat we bij Hem terecht komen.

God heeft de tabaksplant laten groeien, las ik. Die plant hebben wij tabaksplant genoemd. Maar God heeft met eerbied gesproken, nooit gezegd: Jongens, draaien jullie daar maar eens een shagje van. We hebben het ons toegeëigend, misschien wel ten onrechte.

Van de Boom der kennis des goeds en des kwaads werd ons geboden om er af te blijven. Reeds toen grepen wij naar hetgeen niet van ons was en daardoor zullen we wel over al dan niet roken blijven diskussiëren. Laten we beseffen, dat er veel grotere „zaken" van andere importantie onze aandacht vragen. Zeker wanneer onze longen kapot gerookt zijn, is het enige nodige toch een Borg gevonden te hebben, Die ons diskrediet bij God door Zijn bloed uit genade kan opheffen."

Een lezer uit Middelburg komt terug op het begrip „zonde" naar aanleiding van een scribent. Zonde is: al wat niet is tot Gods eer en voorts wat niet uit het geloof is, dus ook al onze liefhebberijtjes, ook die indruisen tegen mijn gevoel en liefkozingen en dat zijn er vele. Verder moet ik aanmerking maken op het gezegde: ons lichaam is een tempel des Heiligen Geestes. Dit is alleen en uitsluitend door een nieuwe geboorte. Als de Ned. Spoorwegen haast in elk treinstel een afdeling: Verboden te roken, inschakelen, is dat niet uit vreze Gods, noch om brandgevaar, maar zuiver uit humaniteit. Dit staat ook in verband met: de naaste kwetsen (Zondag 40). Daar stapt men schijnbaar gemoedelijk overheen. Ook het beroep op de consciëntie is niet beslissend. Ook dit kan dwalen.

Ook is door een scribent het borreltje genoemd. In de kolommen „strafzaken" lezen we telkens: onder invloed van sterke drank. Betaamt het ons als belijdend Christen dan niet, ons dit te ontzeggen (toch maar noemen: lekker borreltje), alleen al tot behoud onzes naasten? Nimmer heb ik over zulke genotmiddelen een zegen horen afsmeken, wat wij wel mogen doen voor al onze levensonderhoud en voor handen-en hoofdarbeid. Dit is Gode aangenaam en ons

nuttig tot gedurige afhankelijkheid. Als we mogen belijden door genade te zijn wat we zijn, dan valt het oordeel ook scherp omtrent onszelf en mogen we wel denken aan de apostel Paulus omtrent het eten van vlees, dat als afgodenoffer was gewijd."

Voor de tweede maal is de voorraad brieven op. In nr. 19 heb ik reeds conclusies getrokken en ook het één en ander meegedeeld, hoe Gesprekleider er zelf over dacht. Men zie aldaar. Ik heb daar niets aan toe te voegen.

Diskussie gesloten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen