Onze reis door Israël en Jordanië

(Vervolg en slot)

Het machtige Forum met de oude zuilen rijst fier omhoog en daarachter ligt een geplaveide straat, die een kilometer lang is en aan weerszijden door een rij zuilen is omgeven. Verderop staat de tempel van Artemis, de stadsgod. In de grote stenen der straat zijn de uitgesleten sporen te zien van de Romeinse wagens, die hier hebben gereden.

Wij keren terug naar een schaduwrijk terras en na het gebruik van een koele dronk rijden wij terug naar Amman. Vóór het avondeten maken wij een wandeling door de stad. 't Is heerlijk weer en na het avondeten zitten wij buiten onder de veranda van het hotel. Het is zaterdagavond en onze reis door Israël en Jordanië is ten einde. In de twee weken, die achter ons liggen, is de Bijbelse Geschiedenis weer voor ons gaan leven; ook is ons veel duidelijker geworden en het was voor ons een bijzondere belevenis te komen op plaatsen waar eenmaal de Heiland vertoefd heeft tijdens Zijn leven hier op aarde.

De volgende morgen gebruiken wij om 9 uur het ontbijt; een benedenzaal van het hotel is voor ons als kerkzaal ingericht. Om half elf opent Ds. de Gier onze kerkdienst en wij zingen Ps. 25 : 4 en 5. Daarna wordt gelezen uit het Evangelie van Johannes het 4e hoofdstuk vanaf vers 43 tot het einde, waarover door dominee wordt gesproken. Na het gesproken woord zingen wij Ps. 147 vers 1, 2 en 6 en onze slotzang is Ps. 4 : 4.

Na de kerkdienst drinken wij met elkaar een kopje koffie, zoals wij dat thuis gewend zijn. Om één uur gebruiken wij het middagmaal. Na het eten wordt gelezen Ps. 92. Op verzoek zal de middagdienst om vijf uur beginnen en is er voor ieder gelegenheid om te rusten of te lezen, terwijl men op het dak van het hotel heerlijk van de zon kan genieten.

Om 5 uur zijn wij allen weer aanwezig voor de middagdienst, die door ds. Hofman wordt gehouden. Wij beginnen deze dienst met het zingen van Ps. 32 : 1 en 3, waarna wordt gelezen 1 Corinthe 10 van 1 tot 13, terwijl als tekst wordt genomen Numeri 21 : 8: et zien op de koperen slang in de woestijn. Na het gesproken woord zingen wij Ps. 36 : 1 en 3 en als slotzang Ps. 56 : 6. Na deze kerkdienst drinken wij met elkaar koffie en al spoedig is het zeven uur en dus tijd voor de avondmaaltijd. Na het eten wordt gelezen 1 Johannes 5. Daarna gaan wij weer terug naar de zaal waar wij onze kerkdiensten hebben gehouden en brengen deze laatste avond gezellig met elkaar door. Eén onzer reisgenoten is de tolk van ons allen, wanneer hij tegen het einde van de avond Ds. de Gier hartelijk dankt voor zijn uitnemende leiding. Al waren, vooral in Israël, de dagen druk bezet, de voldoening over hetgeen wij gehoord en gezien hebben in het land van de Bijbel, is aller inspanning waard. Aan het einde van deze laatste avond zingen wij Ps. 72, waarna deze dag met dankgebed wordt besloten.

De volgende morgen worden wij om 6 uur per telefoon gewekt; om 7 uur is het tijd voor het ontbijt want om 7.45 uur vertrekken wij naar het vliegveld van Amman voor de terugreis naar het vaderland; het toestel van de K.L.M., dat bestemd is voor de thuisreis, is al aanwezig. Nadat alle formaliteiten vlot zijn verlopen stappen wij in en om kwart voor negen stijgt het toestel op en bereikt een hoogte van 7500 meter; vanuit het vliegtuig zien wij nog het Meer van Galilea en dan verdwijnt de kust van het oude Palestina uit ons gezicht.

Wij vliegen nu boven de Middellandse Zee; de eilandjes, die beneden ons liggen hebben een lichtbruine kleur, wat bijzonder mooi afsteekt tegen het blauw van de zee. Dichtbij Griekenland zien wij de eilanden Cyprus en Rhodos alsook vele kleine eilandjes, die zich bij de kust bevinden.

Nadat wij wat gebruikt hebben mogen wij van gezagvoerder Geesink uit Heemstede een kijkje nemen in de cockpit; dit is bijzonder interessant; de instrumenten, het aantal knoppen, meters enz. zijn niet te tellen; volgens de gezagvoerder is onze snelheid 600 km. per uur maar het lijkt ons toe alsof het vliegtuig rustig zweeft. Om 11.35 uur landt het toestel in Athene waar wij 50 minuten oponthoud hebben, die wij in het gebouw op de vlieghaven van Athene doorbrengen, alwaar men wat kan gebruiken en waar men souvenirs kan kopen. Om 12.25 uur stijgt het vliegtuig weer op met een andere bemanning aan boord; onze nieuwe gezagvoerder is de heer van Herwaarden. De stewardess brengt ons Hollandse nieuwsbladen. In Athene zijn er ongeveer 40 passagiers in ons toestel bijgekomen. De lucht wordt nu bewolkt en het uitzicht naar beneden wordt steeds minder; de temperatuur in het toestel is 20 graden

boven nul, maar buiten het vliegtuig vriest het 30 graden. Om 2 uur wordt bekend gemaakt dat we over enkele ogenblikken op het vliegveld van Wenen zullen landen, waarbij verzocht wordt de riemen vast te maken en niet te roken. Als het toestel door het wolkendek naar beneden duikt is het weer somber en koel. In Wenen hebben wij een pauze van een half uur en om 14.40 uur worden alle passagiers per autocar over het vliegveld naar het toestel vervoerd en begint onze laatste tocht. Er zijn veel passagiers bijgekomen en op enkele plaatsen na, zijn alle 125 zitplaatsen ingenomen.

Inmiddels begint het te regenen maar als het vliegtuig boven het wolkendek komt, is de lucht helderblauw en de zon schijnt. De verzorging in het vliegtuig is weer bijzonder goed. Boven het IJsselmeer wordt het uitzicht naar beneden beter en zien wij weer het Hollandse landschap; het vliegtuig gaat nu dalen; wij vliegen boven Amsterdam en spoedig komt het toestel op de landingsbaan aan de grond. Vanuit het vliegtuig zien wij reeds een grote groep mensen, die ons wuivende verwelkomt; wij verlaten het toestel en gaan naar de douanehal, waar wij afscheid nemen van onze reisgenoten en ons haasten naar onze familieleden en kennissen, die met ongeduld op ons wachten.

Zo is deze onvergetelijke reis geëindigd, een reis, die ons aller hartewens in vervulling deed gaan en die vele herinneringen heeft achtergelaten.

Moge deze herinneringen ons nader brengen tot Hem, Die ons op deze reis Zijn bescherming niet heeft onthouden.

Algemene beschouwing over Jordanië

Jordanië heeft een oppervlakte van 37.500 vierkante mijl en telt 1.550.000 inwoners; de bevolking bestaat uit vele oude rassen; er wonen Kopten, Kirgiezen, Perzen, Syriërs, Turken, Koerden, Armeniërs, Wit-Russen en Samaritanen, doch de hoofdbewoners zijn Arabieren. In 1927 was het land bekend als Trans-Jordanië; in 1946 als souvereine staat Jordanië en na de Joods-Arabische oorlog in 1950 het Koninkrijk Jordanië met Koning Hoessein als regerend vorst. De hoofdstad is Amman met 200.000 inwoners; in deze stad staat het koninklijk paleis. Als betaalmiddel geldt de Dinar (± ƒ 10.30); de Dinar is verdeeld in 1000 fils. 10 fils is een piaster.

In Jordanië vindt men de meeste bekende Bijbelplaatsen; de taal is Arabisch, terwijl ook de Engelse taal door velen wordt gesproken. Het land is nog overwegend woest en ongecultiveerd en staat, wat het tempo van de opbouw betreft, ver ten achter bij Israël.

Jordanië leeft op voet van oorlog met de staat Israël en beide landen maken aanspraak op elkanders grondgebied.

22 april — 6 mei 1963.

O land, dat eens Gods Zoon betrad, Uw dreven zijn ons heil'ge grond, Om Hem, Die eens daar woonplaats vond, En ons Gods Boodschap heeft verkond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen