Wereld en Woord

KOREA (3) Dc gemiddelde Koreaanse christen wist niets van deze dingen en had er helemaal geen erg in, dat zijn kerk lid gemaakt werd van een systeem waar ongeloof en vrijzinnigheid leidinggevend waren. De zendelingen hadden ze niets van dit alles verteld. Dat konden ze ook moeilijk, want ze waren zelf voorstanders van de Wereldraad van Kerken. Deze zendelingen brachten de Koreaanse Presbyteriaanse Kerk in de Wereldde Wereldraad was, waren ze daar al lid van.

Tijdens de 42ste Generale Synode werd een commissie in het leven geroepen die moest rapporteren over de Wereldraad van Kerken. Dit gebeurde in 1959. Het resulaat was dat de Koreaanse Presbyteriaanse Kerk in tweeën scheurde. Eén deel bleef binnen de Wereldraad van Kerken en één deel wilde niet met die Raad te maken hebben. De laatste groep telde destijds 1888 gemeenten met 1660 predikanten.

Zij gaven als reden voor deze ontwikkeling op:1. de vrijzinnigheid en het ongeloof in de Wereldraad van Kerken; 2. het streven van de wereldraad naar een alles-omvattende, niet-aan-de-Waarheid-gebondene ene kerk; 3. de vriendschappelijke verhouding van de Wereldraad met de communisten. Na deze scheuring in de Generale Synode was er veel onrust. Zij wisten niet wat ze nu moesten doen. Eigenlijk wisten ze nog niet veel van de Wereldraad van Kerken af. Ze stonden nu met hun 500.000 leden apart en misten nu ook de financiële steun van de Wereldraad. Ze waren als wezen die wachtten op troost en hulp en liefde.

Op hun verzoek kwam na ongeveer zes weken Dr Carl Mclntire, de president van de I.C.C.C. (Internationale Raad van Christelijke Kerken), naar Korea.

Hij bracht hun allerlei documentatie over de Wereldraad, waaruit bleek dat hun stap terecht was genomen. Ze hoorden dingen, waar ze totaal niets van wisten. Het was hun allemaal geheim. Ze wisten niet dat één van de leiders van de Wereldraad de geloofsbelijdenissen „klinkare nonsens" vond; ze wisten niet dat één van de presidenten van de Wereldraad de God van het Oude Testament „een gemene bullebak" vond; ze wisten niet dat de Wereldraad de Russische interventie tijdens de opstand in Hongarije (1956) goed praatte. Ze werden door Dr Mclntire opgewekt om vast te staan. Ze hoorden dat het Schrif-

tiiurlijk en daarom goed was, om niet met de Wereldraad van Kerken mee te doen (2 Corinthe 6 : 14-16). Dr Mclntire verzekerde hen ervan dat God voor hen zou zorgen, als zij maar gehoorzaam waren (2 Corinthe 6 : 18).

En dat is ook gebeurd, door middel van mensen uit allerlei landen. Ook uit Nederland. Een volgende keer zullen we in een laatste artikel over Korea nog even letten op de geschiedenis van de Koreaanse kerk sinds het uittreden uit de Wereldraad van Kerken in 1959. Mocht u inmiddels willen helpen — u kunt altijd giften storten op postgiro 454953, t.n.v. D. M. Boogaard, Dronenweg 15, Bodegraven, met vermelding „Korea" (let u op de adreswijziging? )

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen