Diskussiehoek

Roken. Ik heb hier een brief van iemand uit Middelburg, die regelmatig meedoet in dit hoekje van ons blad. Hij vindt de Haagse brief erg sympatiek, maar toch moet hem iets van het hart. In genoemd schrijven („Daniël" nr. 14) wordt ons lichaam een tempel des Heiligen Geestes genoemd, doch volgens de Middelburger is het „van nature uitgebeeld als een tempel des onreinen geestes en daardoor geneigd tot alle kwaad. Waar nu God de Heilige Geest genade werkt, verwekt dit een droefheid naar God met een behoefte om dat alleen te bezitten en te genieten wat ons nuttig en Gode welbehagelijk is. Scribent meent, daar iets van geleerd te hebben. In zijn eerste volwassen jaren werd ook hij

verlokt tot roken en na kennismaking met de eerste maagklachten vermocht hij dit als „niets nuttigs" af te wijzen, evenals alcoholica, waarvan hij als kind reeds de nare gevolgen had gezien. Ook de wereldse spreuk: „Het is geen man, die niet roken kan, " kon het zoeken naar dat enige niet afwijzen vanwege de nood der ziel. Nu oud geworden blijft de klacht: „geneigd tot alle kwaad." Ja, roken is een zonde, een volkszonde. Als men na bezoek van gezelschappen of vergaderingen thuiskomt met lichte hoofdpijn en zich eerst moet wassen en de kleding luchten om weer normaal te zijn, is dat toch geen vraag meer. Is dit niet de naaste kwetsen? Nog daargelaten zichzelf. Dit genotmiddel is zo algemeen, dat we onszelf niet eens meer afvragen: Wie beseft dit heden nog? Met rokers dagelijks omgaande, ziet men dikwijls half gebruikte rookartikelen weggeworpen. Men tracht door roken de spanningen weg te nemen of de hartstochten te vieren. Zelfs bij de ernstigste verhandelingen op kerkelijk of geestelijk terrein, bederft men de zo nodige atmosfeer door roken en schijnt de verslaafdheid en hartstocht niet bedwongen te kunnen worden, al merkt men het euvel onzes naasten. Vele van onze consumptie-artikelen worden reeds jaren in gif geteeld, welke, hoe verfijnd ook, in ons lichaam geraken en dat al vatbaarder maken voor allerlei stoornissen, waar nicotine ook het hare toe bijdraagt. Een honderd jaar geleden, zo vertelden onze ouders, werd er des zondags niet gerookt. Het Leger des Heils, van Engelse herkomst, ontzegt zich ook het roken. Moge het roken velen tot zonde worden, ten spijt der tabaksindustrie en meest tot stichting des naasten."

Een mevrouw uit Teuge schrijft mij: „Toen ik het woord „roken" zag staan, dacht ik bij mezelf: Wat is dat nu voor een onderwerp, 'k Heb er verder eens over nagedacht. Ik wil het nu helemaal

niet als „volkszonde" gaan zien. Wel ben ik het er van harte mee eens, dat het zeer nadelig is voor de gezondheid. Daarom dit schrijven. Ik zou er een rekensom van willen maken. Stel dat er een gezin is met een vader en drie zoons en ze roken per dag een pakje sigaretten van f 1, 25. Dat is dus f 5, — per dag en f 35, — per week. Nu zullen ze allen geen pakje per dag nemen, maar er zijn er ook velen, die er niet mee kunnen volstaan.

volstaan. Nu kwam het volgende in mij op: ls nu degenen die veel roken, dit tot de helft zouden beperken, en ze spaarden dan het geld op, dan zou dat in bovengenoemd gezin f 17, 50 per week zijn. Nu weet een ieder die met ons zendingswerk meeleeft, dat men bezig is met het bouwen van een kliniekje met woningen voor het personeel. Juist deze week hoorden we, als het zo door mocht gaan, dan zou het met ± een jaar gereed zijn. Nu zitten we nog voor in het jaar en dan gaat mijn som weer verder:52 weken van f 17, 50 is het mooie bedrag van f 900, —. Het zou ruim voldoende zijn om enkele ledikanten met dekens, lakens, slopen, matrassen en wat er meer voor nodig is, te voorzien. Zullen we er allen aan meehelpen om dit mooie doel te steunen? U zult zien, dat u er zelf plezier in krijgt. Dus minder roken en de rest sparen. Wees sterk en bijt zelf even door."

Dit is een brief met wel een heel positief idee, dat ik graag wil ondersteunen. Er wordt wel eens gezegd: Dan rook je maar een pakje sigaretten minder. Maar als we nu eens gaan rekenen, zoals in deze brief gedaan wordt, dan zien we, dat we op die manier toch maar een heel bedrag bij elkaar kunnen brengen tot heil van de zending en van onze gezondheid. En de nietrokers zouden gerust mee kunnen doen. Zij sparen dan net zoveel als de rokers verroken. En als we dan dat bedrag met Koninginnefeest af zouden dragen of in de collecte zouden doen op de Zendingsdag, dan zou de opbrengst, nu toch al niet weinig, minstens verdubbeld kunnen worden. We zullen eens afwachten of we het op bedoelde dag merken kunnen.

Een lezer uit Wolf aartsdijk is het niet met de lezeres uit Den Haag eens als zij beweert, dat roken een volkszonde is. Hij zegt: „Iiet roken kan wel leiden tot een persoonlijk kwaad, als wanneer we er voor onszelf of een ander schadelijk door beïnvloed worden en we gaan er toch mee door. Dat er mensen zijn, die er schadelijke lichamelijke gevolgen door krijgen, komt misschien veel door het overdadige misbruik. Doch daarom geloof ik nog niet, dat we daarom het roken op zichzelf als zonde mogen beschouwen. Hoe is het dan met het zoutgebruik? Hoeveel mensen zijn er niet, die op doktersadvies zoutloos moeten eten, doch nu gaat het toch niet op om het gebruik van zout als zonde aan te merken? Hoeveel mensen zijn er niet, die door het snelverkeer aan een ongeluk of om het leven komen? Doch nu gaat het toch niet op, om het snelverkeer op zichzelf als een kwaad aan te merken? Ik geloof, dat we het kwaad meer moeten zien in het misbruik dan in het gebruik van de goederen, welke God ons nog verleent. Wanneer roken nu werkelijk zonde was, dan moet het voor een Christen wel onmogelijk zijn of worden om rookartikelen te verkopen, waar dan zoveel levens mede verwoest zouden worden.

Ik geloof, dat dit zondegevoel, hoe goed misschien ook bedoeld, voortvloeit uit een verkeerde zin, evenals dit bijv. het geval is bij de drankbestrijders."

Tenslotte nog een brief uit Terneuzen. „Mag ik dan meteen met de deur in huis vallen en u vertellen, dat roken niet geoorloofd is, " zo begint onze vriend.

„In de eerste plaats roken Christenen niet, omdat het zonde is. In de tweede plaats, wanneer we zouden mogen roken, dan hadden we wel ergens een schoorsteen staan en dan lees ik in de derde plaats, dat de Israëlieten rookten op de hoogten, waarover God vertoornd was. Ik geloof, dat deze dingen toch wel genoeg zeggen. Ik spreek dan helemaal nog niet over het feit, dat de mens zich langzamerhand vermoordt. We kunnen dan ook ons geld nog wel beter besteden. Laten we ook om onze oude dag denken."

Naar aanleiding van dit schrijven wil ik even opmerken, dat het roken van tabak in de dagen van het oude Bondsvolk nog onbekend was. Wanneer ik in Gods Woord herhaaldelijk lees, dat de Israëlieten rookten op de hoogten, dan wil dat kortweg zeggen, dat de Israëlieten offerden aan de afgoden op de heuvels, waarop ze de afgodenaltaren hadden gebouwd in navolging van de heidenen. Dit „Bijbelse roken" heeft dus met ons roken niets te maken.

Gesprekleider.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen