De apostel Jacobus op bezoek — Het rad onzer geboorte — Het „Beweegrad" van eeuwigheid.

RONDKIJK

Het was op een kerkelijke vergadering in Den Haag en het ging niet goed onder de broeders. Een wat vurige, agressieve onderling, gaf zijn medebroeder, met wie hij het helemaal niet eens was, een mep in het gezicht. Dat was toch al te bont! De voorzitter liet een waarschuwende stem horen, de man moest de vergadering verlaten en ging tóen in een ander kamertje zitten huilen. Hij kreeg n.1. al direct het eindje naar zich toe. Naar men mij vertelde kwam na afloop ds. Minderman, toen nog jong, even om het hoekje gluren. „Ja, ja, " zo zei hij troostend, „toe maar hoor, we zijn allemaal moordenaars!" Vat ge?

Het is tussen die broeders zowel die de klap uitdeelde als die hem kreeg weer goed gekomen. Ze kwamen beide in de sc'huld, de een wilde voor de ander niet onder doen, ze hadden zichzelf goed leren kennen. In het gesprek kwam de apostel Jacobus bij hen op bezoek. ...

Op een kerkelijke vergadering van de Kruisgemeenten te Dordrecht in 1858, waar de bekende ds. C. v. d. Oever praeses was, had men een conflict over de leer en wel in het bijzonder hoe het in-zijn in Christus verstaan moest worden. Het ging er niet erg broederlijk naar toe, de hoofden en harten waren zeer verhit. „Jullie zijn allemaal onbekeerde kerels" werd er verweten, bij de ruzie tastte men elkaar zelfs in de genadestaat aan. In de kerkelijke strijd gaat het er vaak warm toe, we behoeven dan niet naar de buren te gaan, maar kunnen onze hand dan ook wel in eigen boezem steken om hem er melaats uit te halen.

Is het bij ons — jongeren — ook niet zo, dat wij dikwijls vlijmscherpe uitspraken hebben tegen onze naaste en met onze mond zoveel bederven? De apostel Jacobus benadrukt dit door in zijn algemene zendbrief te spreken van het „rad onzer geboorte, dat wordt ontstoken van de hel." Dat is dus zo mooi niet! We krijgen dat met onze geboorte mee! Wat handelen ook wij dikwijls kwalijk, dat wij onze tong niet bedwingen, wat moesten wij ons meer beoefenen om op onze woorden te letten, dat we onze naaste niet kwetsen, let wel: nóch met gedachten of zelfs enig ge-

baar, veel minder met de daad, want dit staat alles gelijk met doodslag zoals Zondag 40 van de Heidelbergse Catechismus ons leert.

De apostel Jacobus zou dus bij ons ook eens op bezoek moeten komen, met wijze lessen! Ziet een klein vuur, hoe grote hoop nouts hij aansteekt. En hoe grote schepen, van harde winden gedreven, omgewend worden door een klein roer. Maar de tong kan geen mens temmen; zij is een onbedwingelijk kwaad, vol van dodelijk venijn. Uit dezelfde mond komen voort zegening en vervloeking. Dit moet, mijne broeders, roept de apostel Jacobus uit, alzo niet geschieden! Hij vermaant vervolgens tot zachtmoedigheid en afleggen van nijd en twistgierigheid, want waar dat is, is verwarring en alle boze handel.

Uw rondkijker denkt zo, dat er ook voor onze jongeren wijze lessen in liggen. Wanneer we iets met elkander hebben — we zijn zo mooi niet, denk maar aan dat rad onzer geboorte — dan moeten we eerst Jacobus 3 maar eens lezen. Dan worden we wel op onze plaats gezet.

Weet U wat een groot voorrecht is? Dat staat in het laatste vers van hetzelfde hoofdstuk: n.1. dat de vrucht der rechtvaardigheid in vrede wordt gezaaid voor degenen, die vrede maken. Dat ligt in een ander rad, in het „Beweegrad van eeuwigheid."

Die twee broeders, die met elkaar handgemeen waren geworden, hadden het ook over het wonder van dat „Beweegrad, " dat van eeuwigheid af in beweging is tot heil en zaligheid van alle uitverkorenen. Daar kwamen die twee niet over uitgewonderd.

Het viel mij op, dat in de bundel feeststoffen „Gode tot eer", (wijlen) ds. P.

Honkoop het ook over dit Beweegrad heeft. Op blz. 32 zegt hij, dat Christus Zich heeft doodgeliefd voor arme, ellendige en vijandige zondaren in Adam. Daarom heeft Hij Zijn volk getrokken in de tijd met koorden Zijner goedertierenheid. , , 't Is enkel liefde — zo zegt hij — want de liefde is het beweegrad der zaligheid. En door de liefde in het hart uitgestort, mogen wij nu de Heere zo hartelijk lief hebben en zo teder beminnen."

Door dat Beweegrad wordt het rad onzer geboorte wel eens stil gezet; dan verdwijnt twist en wrok en beminnen we onze naaste eerst recht. Dan lijden we zelfs liever schade en ongelijk.

Komt de apostel Jacobus bij ons ook wel eens op bezoek?

Rondkijker

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen