Wereld en Woord

KOREA (1) Naar aanleiding van de oproep om het Sae Pyut weeshuis in Korea te steunen (zie Daniël", 15 januari 1965) was ik van plan een artikel te schrijven over het werk dat in de verschillende weeshuizen verricht wordt. Bij nader inzien leek het me beter om de lezers van „Daniël" toch een vollediger beeld te geven van de kerkelijke situatie, vooral ook omdat wat er gebeurd is en nog gebeurt in Korea, ook in andere landen van de

wereld voor de deur staat. De moeilijkheden op kerkelijk gebied begonnen toen de Wereldraad van Kerken zich met Korea ging bezig houden. Een ieder weet dat het deze Wereldraad vooral te doen is om een eenheid van de kerken tot stand te brengen — een eenheid waarbij niet of pas op de tweede plaats gesproken wordt over de waarheid, en dus een eenheid zonder de waarheid. Het typische in Korea nu is, dat deze Wereldraad in plaats van een eenheid, slechts verdeeldheid en kerkscheuring gebracht heeft. Voor de Wereldraad moet dit een grote teleurstelling geweest zijn. In plaats van een eenheid tussen de kerken van Korea tot stand te brengen, is er een onherstelbare breuk gekomen, die menselijkerwijs niet kan worden geheeld zolang deze Raad nog enige invloed in Korea heeft. Enkele jaren geleden was er in Korea één Presbyteriaanse kerk. Deze kerk had jaarlijks haar Generale Synode. Nu zijn er minstens vier Presbyteriaanse kerken met vier Generale Synodes. De voornaamste oorzaak van deze scheuring is te vinden in het feit, dat de leer van de Wereldraad van Kerken een leer was „tegengesteld" aan die, welke de Koreaanse Presbyterianen geleerd hadden. Zij konden niet anders dan Paulus' advies opvolgen: En ik bid u, broeders, neemt acht op degenen, die tweedracht en ergernissen aanrichten tegen de leer, die gij van ons geleerd hebt; en wijkt af van hen" (Romeinen 16 : 17).

Vroeger was er één „Holmess Church" (een kerktype wat wij hier niet kennen). Nu zijn er twee. De reden waarom de helft van de 500 „Holiness"-gemeenten zich terugtrokken, was alweer: de oecumenische theologie. Een groot deel van de „Holiness"-gemeenten wilde niets te maken hebben met de geloofverwoestende oecumenische beweging (zo wordt de Wereldraad van Kerken vaak genoemd). Ook in de Methodisten en Baptisten kerken is het onrustig. Regelmatig lezen we dat gemeenten zich uit het kerkverband hebben losgemaakt, i.v.m. de vrijzinnige leerstellingen, die gevonden worden in de Wereldraad van Kerken.

In de brieven van Petrus en Judas wordt ons gezegd dat er valse profeten zullen komen die verderfelijke ketterijen bedekt zullen invoeren (2 Petrus 2 : 1). Judas 4 en 19 zeggen dat deze valse profeten „goddeloze" mensen zijn, mensen „die de Geest niet hebben." De bedoeling is duidelijk: e mensen, die van plan zijn het geloof, dat eenmaal den heiligen overgeleverd is, te veranderen, zullen hun werk in het geheim en onopgemerkt proberen uit te voeren. Dit houdt m.i. zeker in dat, als de ware bedoeling van hun leer bekend zou zijn en begrepen werd, en als hun leer zou worden bestreden, zij niet in staat zouden zijn hun plannen te volvoeren. Dit element van geheimhouding en gedeeltelijke informatie (wat toch zeker wel beschouwd mag worden als een vorm van bedrog) speelt een belangrijke rol in de werkzaamheden van de Wereldraad van Kerken in Korea. Daarover een volgende keer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen