EEN VOLK IN NOOD!

(3)

Toch is er op deze manier heel wat lectuur verspreid. Iedereen kreeg een folder en zij, die belangstelling toonden, een Johannesevangelie en daarna een Nieuw Testament of een hele Bijbel. Vele gesprekken zijn gevoerd. Niet iedereen toonde zich onverschillig, al is Vlaanderen een zeer, zeer hard land om te evangeliseren. De gelegde contacten werden in een kaartsysteem genoteerd. Voor de nazorg blijft er een jonge predikant in Halle, want evangelisatie zonder nazorg is onverantwoord.

's Ochtends en 's middags werden er zo enige uren aan colportage besteed. Zorgvuldig werd er voor gewaakt, dat dit te lang achtereen gebeurde, want dan wordt het maar al te gauw sleur en routine en dat zijn dingen, die bij het getuigenis geven van de Heere Jezus Christus niet te pas komen. In de vier tenten en kapellen werden iedere middag kindersamenkomsten gehouden en als de kinderen daar niet kwamen, ging men de straat op en verzamelde kinderen om zich heen om hen uit de Bijbel te vertellen. Ook op de markten in Halle werd geëvangeliseerd. Daar ondervonden wij veel belangstelling voor het Evangelie. Boven het geroezemoes uit klonk het zingen van jonge mensen en velen luisterden naar de toespraken en getuigenissen.

's Avonds waren er allereerst openluchtsamenkomsten. Op strategische punten stelden de teams zich op en zongen liederen van het grote heil in Christus. Dan gingen meestal deuren open en haalden de mensen soms zelfs stoelen om te luisteren naar het Evangelie. De toespraken waren kort en zeer eenvoudig. De nadruk werd er steeds weer op gelegd, dat wij niet behouden worden door het doen van een aantal plichten, maar dat er een rechtvaardigmaking door het geloof alleen nodig is en niet door de werken. Steeds ook werd gewezen op het ontzaglijke van de eeuwigheid en gezegd, dat wij zeker verloren gaan, indien wij niet tot bekering en geloof komen.

Na de openluchtsamenkomsten werden er iedere avond op vier punten kerkdiensten gehouden, waarin een predikant voorging. Slechts een handjevol mensen kwam luisteren - soms waren alleen teamleden aanwezig. De mensen durfden niet voor elkaar, waren bang voor de geestelijkheid, die hen min of meer tegen ons ophitste. Wij waren in hun ogen Hollanders, protestanten, raar volk. Hun gevoelens tegenover ons lijken in afkeer op de gevoelens van Nederlanders tegenover nazi's. Toch is dit in de loop van de aktie veranderd. Men zag, dat liefde voor hen ons dreef. Men ging zich nieuwsgierig afvragen, waarom zoveel jongens en meisjes hun vakanties opgaven en hier kwamen werken. Vriendelijker werd men, al nam het bezoek aan de avonddiensten niet toe. Er was namelijk gezegd, dat wie een dienst bezocht doodzonde deed. Enkele, meer ontwikkelde, oecumenisch denkende Rooms-Katholieken durfden wel te komen. Zij zagen duidelijk het dubbelzinnige in de houding van hun geestelijken. Eterst, toen de protestanten nog ver uit de buurt waren, zoet gefluit en teder praten over het schone concilie, maar nu, nu de Rooms-Katholieke Kerk een evangelische aanval te verduren krijgt en met het Woord van God geconfronteerd wordt, wordt men bang. Is die houding te rijmen met de waarheidspretenties van de Kerk?

(Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen