Onze reis door Israël en Jordanië

(Vervolg)

In het jaar 129 voor Christus is de tempel der Samaritanen op de berg Gerizim door de Joodse Makkabeën-koning Hyrkanos verwoest en niet meer opgebouwd. De Samaritanen zijn voortgekomen uit de Joden en de in die tijd wonende heidenen in Israël; het is thans echter een uitstervend volk en er wonen nu ongeveer 250 mensen in Samaria, dat thans Nabloes wordt genoemd. De mannen dragen lange baarden, witte mantels en rode tulbanden; hun bouwvallige synagoge is klein; drie maal per jaar, n.1. met Pasen, Feest der weken en Loofhuttenfeest, trekken zij de berg Gerizim op om deze feesten naar oud-testamentisch gebruik te vieren; zij wonen dan in tenten. De Hogepriester, die in de synagoge aanwezig is, ziet er uit als een echte patriarch; hij heeft een zoontje bij zich dat de naam Aäron draagt. Wij zien hier de Tora met de oude boekrollen van de vijf boeken van Mozes, die de oudste der wereld worden genoemd; zij zijn 25 meter lang en gemaakt van perkament, dat uit schapenvellen is bereid en geheel met de hand is beschreven; op de koperen omslag staan vele Bijbelse voorstellingen, waaronder de Tabernakel, Mozes in de woestijn, de Ark des Verbonds met de Cherubim, de bloeiende staf van Aäron, het Heilige der Heiligen, de zestig pilaren van de tempel, de gouden kandelaar, het koperen wasvat enz. De Samaritaanse priesters behoeven niet te werken; zij verrichten diensten in de tempel. Nadat de vriendelijke priester ons het een en ander heeft laten zien nemen wij afscheid en rijden we door het oude Sichem en komen aan bij een restaurant, waar wij ons lunchpakket gebruiken. Dichtbij dit restaurant staat een arabisch huis; de buitenkant is, evenals practisch alle huizen, armoedig, maar van binnen ziet het er beter uit; een schone vloer met kleurige tegels en in een hoek van het huis, zien wij de bekende stapel beddegoed, in verschillende oosterse kleuren.

De eerstvolgende plaats waar wij nu aankomen is Bethel, vroeger de oude grensstad tussen Benjamin en Efraïm; op deze plaats bouwde Abraham een altaar en Jacob sliep hier toen hij vluchtte voor zijn broeder Ezau; Debora, de voedster van Rebekka ligt hier begraven. In de tijd van de profeet Elia was hier een profetenschool.

Na Bethel zien wij Beeroth; dit is een pleisterplaats van de Joden; volgens overlevering hebben Jozef en Maria hier gerust toen zij met het Kindeke van Nazareth naar Jeruzalem reisden.

Om drie uur komen wij terug in Jeruzalem en drinken thee in een echt oosters hotel; de wanden en het plafond zijn met oosters doek bekleed; de ramen zijn van gekleurd glas, zodat er een gedempt licht naar binnen valt. Daarna bezoeken wij een Baptistenwinkel waar men. rustig kan kopen, omdat alle artikelen geprijsd zijn en het geheel een betrouwbare indruk geeft. Om zes uur zijn wij weer thuis en na het avondeten wordt aan tafel gelezen Genesis 28 vanaf het 10e vers.

De volgende morgen verlaten wij het hotel en gaan door de Stefanuspoort het oude Jeruzalem binnen om een bezoek te brengen aan Lithostrotos, wat in onze taal betekent: geplaveide binnenplaats. Omdat Lithostrotos in handen is van de Rooms-Katholieken is onze gids een Belgische zuster, die goed Nederlands spreekt; zij laat ons zien dat de halve boog, die over de via Dolorosa gebouwd is, hier binnen doorloopt; wij dalen een stenen trap af en zien hier enkele stenen van de oude kruisweg, die de Heere Jezus is gegaan naar Golgotha; deze kruisweg (via Dolorosa) lag in die tijd enkele meters lager dan nu. Door een rooster is een kelderruimte zichtbaar, waarin zich water bevindt, dat uit Salomo's vijver hierheen vloeide. De vloer van Lithostrotos is met grote stenen bedekt, waarin groeven zijn aangebracht voor de paarden der Romeinse soldaten; het was op deze plaats dat wij zagen de tekens van het koningsspel, waarover ik U reeds eerder vertelde.

Op deze binnenplaats heeft de Heere Jezus gestaan, toen Pilatus tot de Joden zeide: „Ziet de Mens". Hier nam Hij, onder zwaar lichamelijk lijden, het kruis op om te gaan naar de heuvel Golgotha, waar Hij het laatste deel van Zijn werk als Borg heeft volbracht.

Wij verlaten Lithostrotos en begeven ons naar het tempelplein en beklimmen de trappen naar de berg Moria, waar eenmaal Abraham offerde; ook was hier eertijds de dorsvloer van Arauna. Nu staat er de Omar-Moskee met haar machtige zuilen, die ook genoemd wordt Haran Esh Sherif, koepel der rots, een meesterwerk van mohammedaanse architectuur; zij is gebouwd in het jaar 691 tijdens de rege-

ring van Abdel Melik; uitgebreide restauraties volgden in de jaren 810 en 913. De grote halvemaanvormige koepel was toentertijd van zuiver goud; zij stortte later weer ineen en werd door koning Hokim herbouwd in het jaar 1022,

(Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen