Henochs diploma.

De vorige keer zagen wij, dat Henoch een diploma, een getuigsctóft kreeg, ondertekend door de Heere zelf. In dat getuigschrift stond niet, dat hij knap was in allerlei aardse aangelegenheden, maar, wat veel belangrijker is, dat hij Gode behaagde. Het geheim hiervan lag in het geloof. Want vlak na vers 5, waar wij lezen over Henochs getuigschrift, lezen we in vers 6: „Maar zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen. Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken."

Immers het geloof verenigt met Christus. Het waarachtig geloof is de levensader, die zich spant tussen Jezus en de ziel. En alleen in Christus kunnen wij Gode behagen en nooit buiten Hem.

In de geloofsgemeenschap met Christus mag de bruidsgemeente des Heeren belijden: „Ik ben zwart (in mij zelf), doch liefelijk (in Hem)."

„God is te rein van ogen, dat Hij het kwade zou kunnen zien." Daarom, hoe zou een mens in zich zelf, vol zonden, vol verdorvenheden, ooit de Heere kunnen behagen? Hoe kan God ooit gemeenschap hebben, met wat onvolmaakt is?

Doch in de alles reinigende bediening van de Hogepriester in de hemel is Gods Kerk volmaakt en worden hun gebeden, hun werkzaamheden, hun wandeling Gode aangenaam.

De Heere ziet Zijn volk aan door de kristallijnen vensteren van Zijn verbond in Christus.

Wist Henoch zelf dat hij Gode behaagde? Zeker lezers, wist hij dat. Er staat immers, „dat hij getuigenis heeft gehad." Dat wil dus zeggen: hij heeft daar een getuigschrift van gekregen van de Heere zelf. Dat getuigschrift was natuurlijk geen stuk van papier of perkament. Gelukkig niet, want ook papier en perkament zijn onderhevig aan de tand des tijds. Neen, de Heere heeft het veel dieper geschreven, namelijk op de vlezen tafel des harten van Henoch. De Heere heeft in Henochs hart geschreven: „Henoch, gij zijt door het examen heen, aangenomen bij Mij, om de wille van Hem, in Wie gij geloofd hebt."

Wanneer Henoch dat getuigenis van de Heere precies gekregen heeft, weten wij niet. In ieder geval was het, zoals in de tekst staat: „Vóór zijn wegneming." Hij heeft er dus hier op aarde nog zijn hemelse vreugde aan beleefd.

Lezers, wat is dat een onuitsprekelijk voorrecht, als wij door het geloof er getuigenis van mogen verkrijgen, dat wij Gode behagen. Naarmate Gods kinderen

meer door het geloof in Christus mogen rusten en Hem omhelzen, naar die mate zullen zij in hun hart getuigenis verkrijgen, dat zij Gode behagen, en dat Hij nooit meer op hen zal toornen of schelden.

Hebben wij dat getuigschrift al? Werd het al onze zorg en ons gebed voor ons en onze kinderen? Bij velen draait alles nog om aardse diploma's. En zeker, wij moeten mee, wij hebben onze roeping ook voor het aardse, maar het mag nooit zó worden, dat het éne nodige er onder lijdt.

Zij het onze bede: Heere, schenk mij dat ware geloof. Slinger die gouden koorden des geloofs ook om mijn ziel, en wil mij aan die koorden trekken, totdat ik in Jezus' armen val, want dan zal ook ik dat getuigenis bekomen, dat ik Gode behage.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen