Evangelieverkondiging per radio.

Een lezer uit Bergambacht ziet wel nut in de radio, b.v. voor zeevarenden, s.o.s. berichten bij o.a. ernstige ziekte, voor de landbouw en marktberichten, bij de watervloed van 1953. Voorts veel negatieve kanten, b.v. sportactiviteiten, de Godonterende hoorspelen. „Maar of een echt kind van God door de radio gesticht wordt, ik geloof van niet. Over het bereiken van meer mensen: at is een punt dat waar is. Maar zullen alle mensen de radio aanhouden of zullen ze de knop omdraaien en vrolijke muziek opzoeken? Dat er roomsen naar de avondsluiting van de N.G.R.V. luisteren, zal ook zeker waar wezen. Dat er daar soms in het geweten gegrepen worden en aan het onderzoeken gaan, dat zal ook geen uitzondering wezen. Maar zal het uitzenden van de predikatie de vruchten afwerpen die men ervan verwacht? Ik voor mij geloof van niet. Waar blijft dan het naarstig opkomen naar het huis des Heeren? Waar blijft dan het naarstig gedenken aan de armen, de zending en andere instellingen. Hoe moeten dan de kerkgebouwen en de predikanten onderhouden worden? Waar blijft dan het ja-woord op de doopbeloften en de belijdenis? En wordt het gebod des Heeren: En laat ons onze onderlinge bijeenkomsten niet nalaten gelijk sommigen de gewoonte hebben, maar elkander vermanen en dat zoveel te meer als gij ziet, dat de dag nadert" (Hebr. 10 : 25) niet krachteloos gemaakt? Ik voor mij zie geen heil in de radio. Met de bandrecorder ligt het iets anders. Ik weet van een band, waarop een dankstond was opgenomen, die naar Amerika gestuurd werd. Die werd daar gedraaid als er enkele personen bij elkaar waren. Ook nuttig voor ouden van dagen en zieken, die niet meer op kunnen gaan.

Nu de S.G.P. De vergadering waar dit besproken werd met het pre-advies van het hoofdbestuur, was in Utrecht onder voorzitterschap van ds. P. Zandt. Met zitten en opstaan werd er gestemd. Een paar stonden er op. De S.G.P. behield echter haar zetels en had nog stemmenwinst ook. De P.v.d.A. en A.R. hadden zetelverlies, ondanks het benutten van de zendtijd. Ik zie meer winst in het verspreiden van brochures. En daarom juich ik het streven van het Smijtegeldfonds van harte toe."

Een lezer uit Gouda wil het volgende opmerken:

1. Wees een zoutend zout. Doen we, of liever zijn we zo'n zout, als we niet het Woord verkondigen per radio?

2. Laat uw licht schijnen in de duisternis. Zet niet het licht onder een korenmaat. Een stad op de berg wordt ook gezien.

3. Predik het Evangelie alle creaturen: ook ongelovige mensen.

4. Paulus zegt: En wordt de wereld niet gelijkvormig! Juist een argument om te getuigen, om de wereldgelijkvormigheid tegen te gaan. Niet de radio is zondig, maar het misbruik dat ervan gemaakt wordt.

5. Men moet het goede niet met het vuile willen weggooien.

6. Zijn we bevreesd om het Evangelie te verkondigen, omdat we bang zijn voor de mensen? Ziet, ik zal u te spreken geven.

7. Indien de S.G.P. werkelijk wil, dat de overheid naar de Bijbel gaat regeren, wanneer gaat de S.G.P. dan zelf naar de Bijbel leven? Zie punt 1, 2 en 3.

8. De televisie moet als contrabande worden beschouwd. Moeten de mensen die daarnaar kijken (V/j miljoen toestellen) dan ook als contrabande beschouwd worden?

9. Rome verkondigt met beide handen haar dwalingen.

10. En wij? Wat doen wij? Niets.

Uit Opperdoes komt het volgende sehrijven: „Jaren gjeleden logeerde ik bij familie, waar we een preek via de radio zouden beluisteren. Nauwelijks was de dienst begonnen of mijn zwager zei tegen mijn schoonzuster: Tap eens een kopje koffie in. Ik zei: zo moeten we geen preek beluisteren, want dat is heel oneerbiedig. We zullen de preek beluisteren net als in de kerk. Bovendien hoorde ik de kinderen de gemeenste straatliederen zingen. Het goede dat er in zit, weegt niet op tegen het verkeerde, want ritmisch zingen, nieuwe vertaling kan ik niet goed vinden en voor die enkele keer, dat er eens een goede Hervormde of Chr. Ger. Ds. voorkomt, weegt dat niet op tegen al hetgeen, dat men dan goed noemt. Dan houd ik het maar liever met die oude Christen, daar ze eens aan vroegen: Nu Simon, wat denk je van de radio? Toen was zijn antwoord: O, Gods volk had het al veel eerder, want die hebben contact met de hemel en dat lijkt mij de allerbeste radio.

Een lezer uit 's-Gravenhage is een absolute voorstander van Evangelieverkondiging per radio, maar niet op zondag. De N.C.R.V. geeft mogelijkheden genoeg (ik denk aan de rubriek „Uit de Bijbel"). Want al is de apparatuur nog zo vereenvoudigd, ik geloof toch niet, dat men van een omroepvereniging 's zaterdags een bandrecorder zal komen brengen, deze 's zondags door een (meestal ondeskundig) kerkeraadslid zal laten bedienen en de recorder vervolgens 's

maandags weer komt halen. Nee, daar zal toch minstens één persoon 's zondags voor moeten werken en dat is op grond van het vijfde gebod absoluut onaanvaardbaar. Maar waarom onze predikanten dan al niet lang aan de Evangelieverkondiging per radio op de gewone werkdagen meedoen, is mij een absoluut raadsel. Daarvoor is toch geen enkel motief aan te voeren. Ik ben het helemaal eens met de briefschrijver uit Lemmer, dat de radio als geheel toch niet te veroordelen is, al zijn er programma's, waarnaar wij niet kunnen en mogen luisteren. Maar dat is geen motief om de radio als geheel te verwerpen, zeker niet als het gaat om mensen op grote schaal met het Evangelie te bereiken. Ik denk hierbij ook aan onze ouden van dagen, langdurige zieken, die niet naar de kerk kunnen komen. Wat zou het ook voor deze mensen heerlijk zijn, eens te kunnen luisteren naar een „eigen" dominee. Ik heb me wel eens afgevraagd, of dit onderwerp wel eens onderwerp van bespreking is geweest op een classicale of synodale vergadering. Of is hier de traditie „wij doen daaraan niet mee" zozeer principe geworden, dat men daarover niet eens meer spreekt? En hoe is dit staande te houden, nu bij tenminste 80% van onze Ger. Gem. gezinnen (óók bij die van dominees) radio in huis is? Het is een tot principe geworden traditie, die stamt uit de tijd, dat de radio als „duivels ding" geweerd werd, evenals vroeger, zoals de briefschrijver uit Lemmer terecht opmerkt, trein, auto, vliegtuig enz. Maar ik ben toch van mening, dat ook de radio een middel in Gods hand kan zijn om buitenkerkelijken te bereiken. Ligt dit ook niet op het terrein van de zending? Het bevel is toch: „Gaat dan heen, onderwijs alle volken? " En dat alle slaat toch juist op hen, die buiten de kerk, buiten Gods Woord leven? Zou de radio dan niet een prachtig ding zijn om deze mensen te bereiken? Wanneer gaan onze predikanten eens bij elkaar zitten en spreken hierover eens een mening uit? Ik geloof wel dat de tijd gekomen is, dat velen in de Ger. Gem. op een uitspraak wachten.

Ten aanzien van de S.G.P. geldt bovenstaande in nog sterkere mate. Ik denk hierbij vooral aan de jongeren in eigen kring, die op deze wijze eens iets meer van de S.G.P. zouden kunnen horen. Immers, de ontwikkeling gaat steeds verder en via de moderne communicatiemiddelen kan men van alle mogelijke inzichten en partijen kennis nemen, behalve van die van de S.G.P., de „Banier" daargelaten. Ik geloof niet, dat dit juist is. De S.G.P. houdt zich veel te veel op de achtergrond. Waarom vècht zij niet voor de stemmen, waarom belegt ze geen jongeren-bijeenkomsten waar gediscussieerd kan worden en waar de jongeren (en dat is het belangrijkste) eens kennis kunnen nemen van de doelstellingen van de S.G.P. op een aan deze tijd aangepaste methode? En tóch zullen ze van de jongeren de stemmen moeten hebben! Maar voor de jongeren doet ze niets en laat het rustig aan andere partijen over ze te beïnvloeden. O, ik weet, dat levensbeschouwing niet van politiek is te scheiden, m.a.w. Ger, Gem. niet van S.G.P., maar niet iedereen staat als een rots in de branding als 't op zijn overtuiging aankomt en de leuzen van de andere Chr. partijen klinken ook mooi en als men dan niet zo sterk in de schoenen staat (en dat is juist bij jonge mensen zonder de nodige levenservaring zo vaak het geval) is men spoedig overgehaald. Maar de S.G.P. zwijgt en treedt op „De Banier" na, niet naar buiten. Alleen in de verkiezingstijd kun je af en toe een blaadje in je bus vinden, maar als je die van een aantal jaren naast elkaar legt, zijn ze ook vrijwel gelijk. Er wordt nogal eens gezegd, dat de S.G.P. in de politiek de rol vervult van „de stem eens roependen in de woestijn, " maar dat is geen motief om te zwijgen. Immers, iedere „roepende in de woestijn" wil graag gehoord

worden en niemand vindt 't prettig die rol te vervullen. Laat de S.G.P. daarom eens duidelijk de geboden kansen grijpen. 't Is tenslotte een politieke partij, een partij die stemmen moet hebben om te kunnen blijven voortbestaan. Laat ze dan ook de radio aangrijpen om die stemmen te verwerven, haar doelstellingen uiteen te zetten. S.G.P. en kiezers zouden er wèl bij varen."

N.B. Geen brieven over het in diskussie zijnde onderwerp meer insturen.

Gesprekleider.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen