Em rubriek voor en van onze jeugd

Van 8 tot 16

In de vorige „Daniël" hebben jullie tevergeefs gezocht naar ons rubriekje; dat komt in de eerste plaats door mij, ik had weinig tijd, en in de tweede plaats door jullie, want ik krijg zo goed als geen post meer voor ons blad. Ik ben echt bang dat onze rubriek aan het einde toe is.

Ik doe nogmaals een beroep op jullie allemaal om mee te doen en mee te blijven doen. Stuur me dan ook zo gauw mogelijk opstellen, s.v.p., geen gedichten, want die heb ik volop. Als ik een voorraad van jullie krijg is het voor mij ook niet zo'n groot werk ons hoekje klaar te maken en dan doe ik het graag. Allemaal dus aan de slag!!!

Gelukkig heb ik ook nog goede tijding; een vijftal van jullie stuurde me een nieuwe abonnee. Hier komen hun namen: Nelleke Jansen uit Den Haag, (hartelijk welkom in onze kring Nelleke), Leen Bosschaart uit Nieuwerkerk a.d. IJssel, Jopie Honkoop uit Stolwijk. (Jij bent ook een nieuwelinge, hé Jopie, ook welkom hoor), Mien Slabbekoorn uit Wolphaartsdijk. (Jij bent een „oude" bekende Mien, en ik hoop dat je mee blijft doen; hebben die anderen al besloten een abonnement te nemen? ) Henk Kamphuis uit Apeldoorn. Deze vijf jongelui heel hartelijk bedankt, en ik zeg maar wie volgt? ? ?

Van Jan van der Spek uit Genemuiden kreeg ik een paar foto's van z'n vakantiereis. Je bent al verder geweest dan ik Jan. Ik zal je foto's opsturen naar de drukkerij en je beschrijving erbij. Ik hoop dat het erin komt.

Het ijzeren gordijn

Dwars door Duitsland loopt, zoals iedereen waarschijnlijk wel weet, een grens. Dit is geen gewone grens, maar een afscheiding van prikkeldraad, wachttorens en mijnen. Toch is het aan de ene kant net zo goed Duitsland als aan de andere kant. De oorzaak ligt bij de

Russen. Toen na de tweede wereldoorlog Duitsland door de geallieerden bezet werd, bezetten de Russen ook een gedeelte, maar er kwam een communistische regering met het gevolg dat de Duitse demokratische republiek scherp gescheiden werd van de Duitse bondsrepubliek, daarvan getuigen ook deze foto's. Op de ene foto ziet men een wachttoren, waar dag en nacht een vopo zit, die de omgeving in de gaten

houdt. Op enige afstand hiervan staat er weer één, maar die is op de foto niet te zien. Verder ziet men een bord, dat de mensen waarschuwt, dat men aan de z6negrens staat. Op de achtergrond ziet men witte palen waarlangs prikkeldraad gespannen is en waar men landmijnen gelegd heeft. Op de andere foto ziet men een brede strook grond, die zorgvuldig aangeharkt is en waar men iedere voetstap op ziet, wanneer iemand er over zou lopen. (Er stonden geen voetstappen op!) Zo is dus het westen van het oosten gescheiden. Hier de vrijheid en daar niet! Een Westduitse politie-commissaris zei ons hiervan: „Daar bij die grens, houdt het recht op, " verder vertelde hij ons dat zijn vader en moeder, die „aan de andere kant" woonden en al gepensioneerd waren een uitkering kregen van 118 D.M. per maand en daar moesten die beide oude mensen van leven. Laten wij dankbaar voor onze vrijheid zijn!

Ja, Jan zegt dat wel, wij beseffen meestal niet de grote waarde van het vrij zijn; dan moet je echt weer bepaald worden bij de onderdrukking van anderen.

Ik ga nu een lang gedicht geven van een „oude" oude bekende, n.l. van de heer Bax uit Assendelft.

De weg naar de hemel

Het schip gaat door de golven, 't Wordt menigmaal bedolven. Bedreigd door ondergang! Het gaat door hoge baren, Die zich alom vergaren En 't wordt er eng en bang.

't Dreigt somtijds stuk te stoten Op klippen, kleine, grote. Verborgen, openbaar.

Daar komen felle winden, Die zich tesaam verbinden En vallen op 't gevaar.

De donk're lucht gesloten. Geen lichtstraal wordt genoten, Als nu en dan een ster. Daarbij aan alle zijden. Zeemonsters, die 't bestrijden. Schrik van nabij en ver!

Van 't water overlopen. Van alle kant bedropen En hier en daar een bek. Geen krachten om te pompen. De geesten al verstompen, 't Loopt alles over dek.

Nu hoog, dan laag gesmeten, En daarbij God vergeten. En vloekend volk aan boord. Bedwelmd door sterke dranken En d' adem vol van stanken Bijna verstikt, versmoord.

Het woord van d' Opperstuurder Wordt niet gehoord, verwarder Wordt al het volk aan boord. Daar is geen tucht, geen orde Wat zal daar toch van worden? Toch gaat het schip nog voort.

Hoe kan het voorwaarts varen? Door klippen, stormen, baren. Door monsters van de hel? Door vijanden van binnen Die d' ondergang beminnen En het bestoken fel?

Hoe kan dat schip nog blijven Daar op de wat'ren drijven Hoe kom 't dat 't niet vergaat? Het wonder zal 'k vertellen. Eén blijft het vergezellen. Die voor 't behoud instaat.

Hoe breekt het niet in stukken! Och neen, 't zal niet gelukken. Al dreigt het dikwijls al Voor eeuwig te verzinken En alles te verdrinken Eén het bewaren zal!

Wie is die trouw bewaarder? Een kundig zeebevaarder, Die boven alles is. Die golven, stormen, baren. Eensklaps soms kan bedaren En door de duisternis

Eenmaal het brengt in luister Uit tastelijke duister En toont, dat Hij er is. Die 't alles kan bedwingen Hoe 't alles moog bespringen, Wiens arm almachtig is.

Omgeven door het water Vol fel en woest geklater. Versmachtende van dorst. Geen brood om bij te leven. De hoop al opgegeven, Vertoont zich deze Vorst.

Hij breekt de dikke wolken En sluit de diepe kolken En legt de stormen neer Hij doet de monsters zwijgen, En die naar adem hijgen Verkwikt, vertroost hij weer.

Ik denk dat de meesten van jullie dit gedicht niet in eens begrijpen. Lees het maar eens een paar keer rustig over. Het heeft een diepe betekenis. Het behandelt het leven van een kind van God, dat omringd is door vele gevaren en vijanden, en dat het zo dikwijls niet begrijpen kan, maar waar de Heere voor zorgt, want Hij is immers de Opperstuurman, Die ieders leven leidt. Vraag maar aan één van je ouders of die ieder vers verklaart, dan begrijp je het wel beter.

En dan gaan we nu beginnen aan nieuwe prijsvraag. een

Wie weet het?

Allereerst zal ik vertellen wat de bedoeling is. Er komen de 10 eerstvolgende weken steeds opgaven in „Daniël" te staan. Ik ben van plan de opgaven niet iedere keer eender te maken. De ene keer b.v. 10 vragen, de andere keer een verhaal waar 10 fouten inzitten, dus steeds wat anders. Na iedere opgave sturen jullie mij je antwoorden toe; die ik nakijk en die ik ook in „Daniël" plaats. In het geheel kun je 100 punten behalen. De winnaars krijgen natuurlijk een mooie prijs. Het spreekt vanzelf dat je nu al mee gaat doen, anders kun je nooit 100 punten behalen. Iedereen mag mee doen, maar dan mee blijven doen, zodat ik niet met 200 inzenders begin en er tenslotte maar 50 overhoud. Je ouders mogen gerust he'lpen, want ik ben van plan het tamelijk moeilijk te maken.

Bomen, struiken en planten

In de Bijbel vinden we veel namen van bomen, struiken en planten. Heel bekend zijn de 1 van de Libanon, waarvan er veel gebruikt zijn bij de tempelbouw. Eén van de mooiste bomen van Palestina is de 2 hij heeft een dicht gebladerte en geeft daardoor veel schaduw. Helaas hebben de Israëlieten onder deze bomen veel afgodendienst bedreven. Als Jakoto met z'n gezin naar Bethel trekt laat hij onder zo'n boom sieraden en afgoden begraven. De 3 is een statige boom, die z'n bebladerde takken naar de grond laat groeien, zodat je je er gemakkelijk tussen verbergen kan. De Heere Jezus had één van z'n discipelen onder zo'n boom zien zitten voor hij tot Hem kwam. Ook de 4 is een bekende boom, David vergelijkt zich in Ps. 52 met zo'n boom. Koning Saul zat onder een 5 als Jonathan alleen op de Filistijnen afging. De 6 met z'n witte bloemen is het beeld van de grijsheid, daarvan kun je lezen in de Prediker. De takken van de 7 werden veel gebruikt bij het Loofhuttenfeest, deze groeien in de diepten (in de dalen). Jakob kocht van z'n broer het eerstgeboorte recht voor een schotel vruchtenmoes van de 8 Bij de uittocht uit Egypte moest men de deurposten met bloed bestrijken, men deed dit met een bundeltje 9 De 10 leverde uit de wortel een bekende zalfolie, die in een albasten fles bewaard werd, denk maar aan de zalving door Maria.

Zo, dit is het voor dit keer. Pak maar een briefkaart en schrijf de tien namen op een briefkaart. Ik moet de oplossingen voor 22 oktober binnen hebben. Houd die datum dus in gedachten. Doe je best! Allen hartelijk gegroet.

Pr. Bernhardlaan 27 Dirksland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen