Naar 't heilig land

13.

De Boze kon het Goede niet verdragen. Hij hoog niet onder Hoger heerschappij. Hij zon alleen op eigen welbehagen: Ik ruk mij los, dan ben ik waarlijk vrij.

Toen lei hij in de hof zijn loze lagen: „Verlaat uw Schepper en gehoorzaamt mij. Mocht gij niet eten wat uw ogen zagen? Zijt wijs en eet, verwerpt hetgeen Hij zei."

Vanaf dit uur werd 't zwaard van haat geheven. De vrome Abel viel door Kaïns hand en Ezau werd door afgunst aangedreven.

Zijn broeder vluchtte naar het verre land. De boze gramschap loert op 't goede leven. Ziet, Amalek ontsteekt de oorlogsbrand.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen