De waarheid.

Kortgeleden kreeg ik in handen het boekje „Kom eens aan dat door de legerpredikanten aan elke rekruut wordt uitgereikt. Ik neem aan dat jullie dit boekje ook hebben gekregen en dus kennen. Wanneer dit niet het geval is, vraag er dan eens om.

Het is een boekje waarin het een en ander verteld wordt over het kazerneleven. Verschillende onderwerpen worden er in behandeld, maar vanzelfspre-

kend het meest de geestehjke verzorging in het leger.

Op duidelijke M^ijze wordt in het boekje naar voren gebracht wanneer en op welke wijze de geestelijke verzorging plaats vindt. Catechisatie, kerkdiensten, dagsluitingen, enz. worden er in besproken. In het kort komt de inhoud hierop neer, dat elke militair, welke godsdienst hij ook belijdt, tijdens zijn militaii'e leven, in de gelegenheid wordt gesteld de daaraan verbonden verplichtingen na te komen.

Het deelnemen aan de geestelijke verzorging is zelfs verplicht, tenzij uit een verklaring van de militair (meerderjarige) of van zijn ouders (minderjarige) blijkt, dat op de geestelijke verzorging geen prijs wordt gesteld. Je merkt dus wel dat we er toch vrij in zijn.

Dit alles is voor jullie geen nieuws, het is zelfs al een oud verhaal en we slaan het dan ook eigenlijk helemaal niet hoog aan. Toch zouden we deze verzorging wel hoog moeten schatten, want het voorrecht dat wij hierin hebben is lang niet ieders deel.

Dit werd me nog eens te meer duidelijk toen ik één dezer dagen enkele artikelen las over het belijden van een godsdienst in Rusland.

Onder de titel „Nieuwe campagne tegen de godsdienst" wordt verteld hoe de Russische communistische partij de campagne is begonnen om de mensen, door een atheïstische overtuiging, van dit „bijgeloof" af te brengen.

Men is begonnen om op de scholen een verplicht leervak „wetenschappelijk atheïsme" in te voeren. De staatsfilmcommissie zal daarbij een groot aantal anti-religieuze films laten vervaardigen. Ruimtevaarder Titow stelde voor een anti-godsdienstige proef in de ruimte te nemen om te bewijzen dat er geen God bestaat.

Hoewel de godsdienst in Rusland niet officieel verboden is, probeert men toch de mensen op allerlei manieren daarvan af te brengen en in het belijden tegen te werken. Kerken worden onder allerlei voorwendsels aan de gelovigen ontnomen. Meer dan de helft van de kerken in Rusland is op deze wijze verloren gegaan. Dit aantal bedraagt ± 10.000.

De priesters moeten tevoren hun preken bij de politieke ambtenaren inleveren en laten keuren, terwijl onlangs bovendien de bepaling werd ingevoerd dat de vader bij de doop van een kind aanwezig moet zijn en dan moet vertellen waar hij werkt, zodat op het werk allerlei maatregelen tegen hem genomen kunnen worden.

Dit is niet alleen het geval in het burgerleven. Sterker nog komt dit antigodsdienstige beleid naar voren in het Russische leger. Dit leger kent geen geestelijke verzorging zoals wij dit hebben, integendeel. Het duidelijkst blijkt dit uit een bericht dat ik las in het Algemeen Dagblad. Dit bericht had de volgende inhoud:

Rode leger te godsdienstig.

Moskou (Reuter).

Rode Ster, het blad van het Russische Ministerie van Defensie heeft opgeroepen tot grotere waakzaamheid van de politieke officieren in het leger. Zij spannen zich onvoldoende in om de godsdienst uit te roeien onder de militairen.

„Het is geen geheim", aldus het blad, „dat er kameraden zijn die part noch deel hebben aan de atheïstische instructie van het leger en die zelfs thuis niet optreden tegen bloedverwanten die zich nog altijd met godsdienst bezighouden." Rode Ster vertelt vervolgens van een soldaat die op het punt stond bevorderd te worden. „Pas toen ontdekte men dat hij gedoopt was en elke vrije dag gebruikte om naar de kerk te gaan."

Wat genieten wij dan een voorrecht in dit opzicht. Hopenlijk waarderen we het ook vrij te zijn in het belijden van en het geloven in God en Zijn Woord,

in het bijbellezen en bidden (ook in de kazerne!)

Wanneer we dit goed beseffen, zullen we niet tegelijk met ons burgerpak ook onze godsdienstige opvoeding in de kast hangen.

Dan zal ook het gezegde „Ik behoor eigenlijk tot " wel tot het verleden behoren. Denk dan in plaats daarvan aan het woord van de Heere Jezus „Die Mij belijden zal voor de mensen, die zal Ik belijden voor Mijn Hemelse Vader."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen