Liefde doet verdragen

(Vervolg)

Ze bestraffen hem over z'n zonden, hij is een huichelaar. Inplaats van troost krijgt hij ernstige vermaningen.

Job heeft hen niet weggestuurd. Hij heeft ook niet gezwegen, dat hoeft ook niet. Wij hoeven niet altijd te zwijgen, als we van iets kwaads beticht worden, hoewel het misschien wel eens beter is.

Job was niet volmaakt, hij heeft ook fouten gemaakt, maar hij is niet in drift uitgebarsten en hij heeft z'n vrienden niet kwaad weggejaagd; hij heeft later zelfs

nog voor hen gebeden, of hun dit vergeven moöht worden.

Wij denken wel eens: „Wat Job heeft moeten doorstaan, was toch wei te erg. Wij kunnen jaloers op Job zijn, dat hij dit heeft kunnen verdragen. God heeft Job beproefd en Job heeft verdragen. Niet in eigen kracht! Kunnen wij hier niet jaloers op zijn?

Hoe gaat het vaak met ons? In ons huwelijk bijvoorbeeld? Om een kleinigheid ontploft soms een geweldig grote bom.

Er worden twee karakters bij elkaar gebracht. En een karakter veranderen is nu eenmaal heel moeilijk: dus kun je redeneren; Ik ben nu eenmaal zo, dat moet de ander maar bedekken met het manteltje der liefde. Maar 't is je plicht, te vechten togen karakterfouten. Wij kunnen onszelf niet volmaakt maken, maar wij kunnen wel bidden om te leren vechten en om te Ieren liefhébben.

In de Bijbel wordt de liefde tussen man en vrouw, als voorbeeld gesteld van de liefde tussen Christus en Zijn volk.

Wij mogen liefde zien als iets moois, laten we het niet maken tot iets saais of iets lelijks.

Ik heb wel eens medelijden met de vrouwen en meisjes van zo'n 100 jaar en langer geleden, die maar genoegen moesten nemen met de man, die de ouders voor hen uitzochten. Voor die meisjes zal het 5e gebod vaak een heel moeilijke plicht geweest zijn. En toch was dit gebod ook toen van kracht, dit zal altijd van kracht blijven; laten wij dubbel dankbaar zijn, dat dit punt voor ons anders is.

Nu zullen er ook meisjes zijn, die niet trouwen met de jongen waar zij van houden. Denk bijv. maar eens aan 't verschil van Godsdienst en zo nog wel meer. Maar 't Is toch niet meer zo, dat de ouders het bekonkelen en wij het maar goed moeten vinden.

Er zijn voorbeelden in de Bijbel, en in de geschiedenis van kinderen, die hun ouders gehoorzaamd hebben in moeilijke, onbegrijpelijke dingen en daarvoor gezegend zijn.

Louise Henriette, de oudste dochter van prins Frederik Hendrik, dus een prinses van Oranje, krijgt jong een Fransman lief, die ook van haar houdt, 't Is de jonge Hugenoot Henri Charles de la Tremouille Prins van Tarente.

't Is geen man, die buitengewoon veel invloed heeft, 't is geen regerend staatshoofd, maar dat telt niet in de ogen /van Louise. Ze houdt van hem, dat is 't belangrijkste. En er is toch niets op hern aan te merken.

Frederik Hendrik staat niet onwelwillend tegenover deze verloving, maar de tegenwerking komt van prinses Amalia, 'haar moeder. Deze vindt dat haar dochter wel wat beters kan krijgen. Een Prinses van Oranje hoeft niet de eerste de beste te nemen. En hoe er ook gepraat en gesmeekt wordt, Prinses Amalia blijft „nee" zeggen. „Dan vlucht ik liever met hem", denk Louise. „Ik kan hem niet missen."

Haar moeder heeft een andere huwelijkscandidaat gevonden, 't Is Friedrich Wilhelm, keurvorst van Brandenburg. Een verbintenis tussen Brandenburg en de Nederlanden zou zeer gewenst zijn.

Louise weigert zijn aanzoek. Zij heeft haar hart geschonken aan de jonge Franse Prins. Maar Amalia zet door. Zij deinst zelfs niet terug voor oneerlijkheid. Louise hoopt dat haar vader haar zal helpen, maar Frederik Hendrik wordt ziek, hard ziek. Hij is te moe en te ziek om te vechten tegen de wil van zijn vrouw. Dan zegt Louise de volgende woorden: „Het zal wel Gods wil zijn, dat plicht voor alles gaat." Maar hoe kan ze het Henri aandoen. Haar moeder gehoorzamen.... maar Henri dan, ze heeft hem haar woord toch gegeven?

Hij zelf maakt het haar makkelijk. Hij schrijft haar dit:

„Daar het Gods wil is, dat gij de gemalin zult zijn, van de Keurvorst, moet ge U daarin schikken. Gij zoudt de ongelukkigste vrouw ter wereld zijn, als gij niet goed met hem zoudt leven. Hebt vertrouwen in uw echtgenoot, houdt U in alle dingen aan hem, dan zal God U geluk schenken. Zo treedt Louise Henriette op 7 december 1646 in het huwelijk met Friedrich Wilhelm Keurvorst van Brandenburg. Aan het sterfbed van haar vader heeft ze het besluit genomen: De keurvorst een gezellin te zijn zoals God dat wil en voor zijn onderdanen een zorgzame moederlijke vorstin te worden naar Gods gebod.

Ze heeft in deze tijd veel gebeden. Later ziet ze: God heeft haar gebed verhoord. Niet door haar te geven, de man die ze liefhad, maar de kracht om te dragen, en de kracht om haar ouders te vergeven.

Voor Brandenburg en voor haar man, is zij tot veel zegen geweest. Het volk had haar heel lief, en zij het volk. Ook in haar huwelijk met Friedrich Wilhelm is zij gelukkig geworden. Zij staat in de geschiedenis bekend als een goed echtgenote en een vrome moederlijke keurvorstin.

Dit was een voorbeeld uit de geschiedenis. In de Bijbel kunnen wij zulke voorbeelden ook vinden. Ons hele leven door moeten wij oefenen in verdraagzaamheid. In maatschappelijk leven, huiselijk leven, kerkelijk leven, overal en altijd!

Liefde doet verdragen. Laten we verdragen in anderen en proberen zo te handelen, dat anderen niet zo veel van ons hoeven te verdragen.

Ik heb dit in de Bijbelverklaring gelezen: Col. 3 : 13). Ieder onzer heeft iets waar anderen geduld mee moeten hebben, dit. is een goede reden, waarom wij in anderen moeten verdragen, hetgeen ons aangedaan is.

(Jac. 5 : 11). Wij hebben het aan Gods verdraagzaamheid te danken, dat wij niet gegrepen worden, op het moment dat de zonde gepleegd wordt. Zonder een Middelaar zou Hij niets verdragen.

Over verdraagzaamheid praten, is makkelijker dan verdraagzaamheid betrachten. Hierin net als in zo veel dingen, voelen wij iedere dag, dat wij te kort schieten. God verdraagt zo veel in ons, wij hebben niet het recht, onverdraagzaam te zijn.

Alleen kunnen wij dit niet. Laten wij hierin ook nooit vergeten: „Ora et Labora!" „Bid en werk."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen