Voor onze militairen

Wat ik nu ga schrijven zal niet voor jullie allemaal te gebruiken zijn, maar velen van jullie kunnen er misschien toch hun voordeel mee doen. Ik wil eens een praatje maken over de zondag en dan vooral de kerkgang.

De jongens die pas in dienst zijn hebben hun eerste ervaringen, ook voor wat betreft de zondag, intussen opgedaan,

't Was natuurlijk erg vreemd die eerste zondag in de kazerne. Alles was anders dan je thuis gewend was. Ook de kerkgang. Het is mogelijk dat je helemaal niet naar een kerk geweest bent of dat je naar een kerk geweest bent waar je niet thuis hoorde.

De reden hiervan kan zijn dat je in een plaats terecht gekomen bent waar geen eigen kerk is. De mogelijkheid is echter ook niet uitgesloten dat je geen moeite

hebt gedaan om naar de kerk te gaan. Het antwoord op deze vragen kun je zelf wel geven. Ik wil hier echter wel even opmerken dat je altijd, of het nu de eerste zondag is of niet, naar je eigen kerk kunt gaan. Je zult alleen even moeten zeggen naar welke kerk je toe wil. (We hebben in Nederland, dus ook in het leger, vrijheid van godsdienst).

Wanneer je terecht bent gekomen in een plaats waar geen eigen kerk is wordt de situatie natuurlijk erg moeilijk. Toch moet je proberen om contact te vinden met de dichtstbijzijnde gemeente. Misschien zijn er mogelijkheden dat je, met hulp van de betreffende kerkeraad, toch 's zondags naar de kerk kunt komen. Wanneer de afstand niet te groot is en in de meeste gevallen valt het nog wel mee, is er, dacht ik, wel een oplossing

te vinden. Het belangrijkste is, dat je zelf belangstelling toont.

Voor de jongens die in een plaats zijn gekomen waar een eigen gemeente is, is deze zaak gemakkelijker. In die plaatsen is in elk geval de mogelijkheid aanwezig om in de eigen kring te worden opgenomen. Erg jammer is het dat juist in die plaatsen zo veel jongens komen die niet de minste belangstelling tonen voor de kerk. Ook hier geldt weer de raad om contact te zoeken, vanaf de eerste zondag, met de leden van die gemeente.

Het is vreemd dat je telkens de klacht hoort dat zoveel jongens op zondag reizen omdat de kerk ze links laat liggen en ze dus op de zondagen geen huiselijkheid en gezelligheid hebben.

Het reizen op zondag ligt voor ieders persoonlijke verantwoording. Als je echter maar nooit als reden opgeeft het gebrek aan belangstelling van de kerk, want dat zou in strijd met de waarheid zijn. Je hoeft maar één keer te vragen en je hebt een adres waar je zondags zou kunnen zijn. Het zou voor jullie en voor de betreffende gemeente al veel schelen wanneer de scriba van de gemeente waar je vandaan komt, of je ouders, een berichtje stuurden over je komst naar de scriba in het garnizoen waar je wordt gelegerd. Helaas mankeert daar nogal eens het een en ander aan. Wanneer je dit artikel hebt gelezen, zul je zeggen dat ik gemakkelijk kan zeggen hoe het moet, maar dat ik niet op de hoogte ben met jullie moeilijkheden.

Dat is waar, maar dat neemt niet weg dat voor jullie toch de vraag overblijft of je datgene hebt gedaan wat nodig is om het contact met het eigen kerkelijk leven te bewaren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen