De jaarvergadering van het Land. Verband van K. en J.M.V.

Aan het welslagen van de jaarvergadering van het Land. Verband van K. en J.M.V. van onze gemeenten heeft ongetwijfeld het mooie weer medegewerkt. Velen waren naar Den Haag getogen, om deze jaarlijkse hoogtijdag mee te maken. Het is hartverwarmend zoveel jongelui bij elkaar te zien en voor velen betekent het een hernieuwde kennismaking.

Ds. H. Rijksen, de voorz. van het Land. Verband van J.V.'s, was 's morgens aanwezig, evenals student van Vliet. De heer E. Blom, penningmeester van het Land. Verb. van J.V.'s, woonde ook de middagvergadering bij.

Opening

Tegen 11 uur opent de voorz., ds. A. Elshout, de vergadering. Hij laat zingen Psalm 84 : 3 en gaat voor in gebed, na Daniël 3 : 14 t.m. 28 te hebben gelezen.

Ds. Elshout roept allen een hartelijk welkom toe. Er zijn vele bekende gezichten. Ds. Hegeman, die in ons land verblijft, had gehoopt vandaag aanwezig te kunnen zijn. Helaas is hij gisteren in een ziekenhuuis opgenomen. Ds. Elshout spreekt zijn blijdschap uit over de belangstelling van het Land. Verb. van J.V.'s.

Naar aanleiding van het voorgelezen Schriftgedeelte vraagt ds. Elshout, of nu nog wel grote beelden worden opgericht, waarvoor ieder buigen moet. Hij bevestigt dit door te wijzen op b.v. de sportverafgoding. Vele afgoden van onze tijd eisen de hele mens op. God eist echter ons leven in Zijn dienst te besteden. Hij heeft Zijn eniggeboren Zoon gegeven, om zondaren zalig te maken. In letterlijke zin worden in ons land geen vuren meer gestookt, maar als we niet met de wereld mee doen, worden we vaak uitgelachen en bespot. Dat vuur kan heet genoeg zijn. De drie vrienden hebben het vertrouwen, dat God hen kan verlossen en ze durven dat ook te zeggen. Dezelfde God, Die hen uit het vuur heeft gered, leeft nog en doet nog wonderen. Hij heeft het beloofd: Die Mij eren, zal Ik eren. Ook in ons land zijn er mensen, die dat duidelijk hebben ondervonden.

De Heere heeft gezegd: „Die Mij vroeg zoeken, zullen Mij vinden." Maar dan moeten we Hem ook zoeken, waar Hij te vinden is. We moeten Gods Woord onderzoeken. Op de Pinksterdag is de Heilige Geest uitgestort, Die — ook al zijn we nog jong — ons kan en wil leren, alle hulp en kracht van God te verwachten.

Telegram

Ook ons Land. Verb. heeft de gewoonte aan Hare Majesteit de Koningin een telegram te zenden, hetgeen nu geschiedt. Staande zingen allen het eerste couplet van het Wilhelmus.

Gicleon

Ds. A. Vergunst van Rotterdam-C. spreekt nu over „Gideon".

Als het vandaag alleen gaat om de geschiedenis van Gideon, dan hadden we wel thuis kunnen blijven. Maar de Heere Jezus heeft gezegd: „Onderzoekt de Schriften, want zij zijn het, die van Mij getuigen". Het grootste is, als God in ons hart woont. Dat kan. Joel heeft dat al geprofeteerd.

In de geschiedenis van Gideon en trouwens in het gehele boek Richteren vinden we de naam van de Heere Jezus niet. Toch laat Hij ons in die geschiedenis zien, wie Hij is voor Zijn volk, dat Hij recht heeft op dat volk, waarmede Hij bij de Sinaï een verbond maakte.

Als de Midianieten op hun kamelen gezeten, het land hebben beroofd en leeggeplunderd, lijkt het wel, alsof er een sprinkhanenplaag is geweest. Dan gaat het volk klagen, maar God wil, dat het klaagt over zijn zonden en niet over de gevolgen daarvan. God gebruikt de Midianieten om Zijn volk te straffen. Als het volk dat gaat inzien, zendt de Heere ook verlossing.

Gideon, die vanwege de Midianieten de tarwe op een vreemde plaats en in stilte dorst, is onder de indruk van hetgeen de Engel tot hem zegt. Hij vraagt een teken, tot versterking van zijn geloof. Hij moet als richter, Gods recht op het volk tot uitdrukking brengen. Zoals hij het altaar van Baal afbreekt, moet het volk de zonden afbreken. Het volk des Heeren moet tot de dienst des Heeren terugkeren. Het is Gods volk, ieder ander moet er af blijven. Dan lezen we in deze geschiedenis toch de Naam van de Heere Jezus, want: Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden. In eigen kracht kunnen ze dat immers niet. God laat door Gideon zien, dat Hij alleen Zijn volk, dat onder de toorn ligt, door de Heere Jezus verlost.

Als Gideon en het volk van Israël naar de paarden en kamelen van de goed geoefende Midianieten zien, vragen zij zich af, hoe het toch moet aflopen. Maar wie bang is, moet weggaan. Het blijft maar stromen. 22.000 man keren huiswaarts. Israël moet weten, dat God Zelf Zijn schuldig volk verlost. Daarom moeten er nog meer weg. Slechts 300 man blijven over!

Als midden in de nacht de kruiken tegen elkaar worden geslagen en de Midianieten overal de fakkels zien en het geroep horen, raken ze in de grootste verwarring. Dan verslaan ze zichzelf! Ook de 300 man van Gideon behoeven niet te strijden! God doet een wonder, Hij gedenkt aan Zijn verbond en schenkt verlossing aan wie voor Hem in het stof buigt.

Het boek Richteren laat ons zien, dat God aan zondige mensen wil gedenken. Wij daarentegen vergeten de Heere zo vaak. Wij raffelen soms ons gebed af, soms durven we 's avonds niet te bidden als we er aan denken, wat we gedaan hebben. Dan moet ons hart ons veroordelen.

Toen Israël ging bekennen, dat het tegen de Heere had gezondigd, zond God een richter om het volk te verlossen. Zo heeft ook God Zijn Zoon gezonden, om mensen van hun zonden te verlossen. Daarom moeten wij de Heere vragen, in ons hart te wonen en te werken, om ons weer tot Zijn kinderen te maken.

Na een dankwoord van ds. Elshout sluit ds. Vergunst de morgenvergadering met dankgebed; daarbij wordt tevens een zegen gevraagd voor de maaltijd.

Middagvergadering

Om ruim half twee heropent ds. Elshout de vergadering met gebed. Hij geeft aanstonds het woord aan de heer Koppejan, leraar aan „De Driestar".

De heer Koppejan vertelt van Dirk Zijlstra, die nog geen 10 jaar oud was, toen hij met zijn ouders en het gehele gezin naar Argentinië emigreerde in 1879, omdat ook in Nederland in die tijd armoede en gebrek heersten.

De heer Koppejan weet de aandacht gevangen te houden door de moeilijkheden en wederwaardigheden van de lange reis te schilderen. We zien Dirk in de prairie, op de schapen passen, als hij nog maar 10 jaar oud is. Na 4 jaar keren vader, moeder en Dirk Zijlstra terug, want

moeder kan nog steeds niet wennen. Maar Friesland stelt dan ook teleur en na enkele jaren — als Dirk nog de school heeft bezocht, terwijl hij wel 4 jaar ouder is dan de andere jongens — keren ze naar Argentinië terug, waar de andere kinderen gebleven zijn. Dirk trouwt later met een Hollands meisje. Hij begint 's avonds een preek te lezen voor anderen en zo ontstaat een gemeente. Dirk wordt de vraagbaak van velen en is in de gemeente velen tot nut en zegen. Vorig jaar is hij overleden, 84 jaar oud.

Ook de heer Koppejan krijgt een woord van welgemeende dank.

Daniël

De heer Blom krijgt nog gelegenheid propaganda te maken voor „Daniël". Het is nodig abonnementen te winnen.

Slotwoord

In zijn slotwoord wijst ds. de Gier op de vele zegeningen, die wij telkens weer ontvangen, terwijl wij toch niet beter zijn dan anderen.

Samuël vreest als kleine jongen reeds de Heere. „Spreek, Heere, want Uw knecht hoort".

Wij moeten leren luisteren. Daar moeten wij de Heere altijd weer om vragen. We moeten leren, dicht bij de Heere te leven en om een nieuw hart te vragen. Als we goed luisteren, kunnen we niet in de zonde leven. De wereld gaat voorbij, met alle begeerlijkheden. Na het zingen van Psalm 89 : 7 en dankgebed van ds. de Gier is deze mooie en drukbezochte dag ten einde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen