David Brainerd

Gods wegen zijn anders dan onze wegen. Zo vaak is dat al uitgekomen en nog steeds worden we gewaar, dat onze berekeningen anders uitlopen dan we hadden verwacht. Op het gebied van de zending zouden wij personen gebruiken met een zeer sterk lichaam. Het zendingswerk is immers veel omvattend en het vergt veel van de lichaamskrachten. Wij kunnen moeilijk begrijpen, dat God Brainerd heeft uitgezonden onder de Indianen. Deze had een zeer zwak lichaam en toch kwam geregeld uit, dat de zwakken helden kunnen zijn en dat ze lopen en niet moe worden en heel veel werk kunnen verrichten. Wij zouden zo'n zendeling afkeuren voor alle diensten, maar zo dacht de Heere er niet over.

Voortdurend lezen we van Brainerd, dat hij geheel uitgeput thuis kwam, maar toch ging zijn werk de komende dag weer voort. Verscheidene malen staat er in zijn dagboek, dat hij bloed moest overgeven en toch zwerft hij door uitgestrekte gebieden om te zaaien aan alle wateren. En zijn arbeid heeft vruchten afgeworpen.

Wij zijn wellicht benieuwd op welke manier hij het evangelie bracht onder de Roodhuiden. Nu en dan staat er iets van geschreven in zijn dagboek.

Op zondag 5 oktober 1746 preekte hij voor de bediening van het Heilig Avondmaal over Joh. 1 : 29: Ziet het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt." Hij stelde de vraag in welk opzicht Christus het Lam Gods wordt genoemd. Het is vanwege de zuiverheid en onschuld van Zijn natuur; om Zijn zachtmoedigheid en lijdzaamheid onder het lijden en vervolgens omdat Hij de verzoening was, die afgebeeld werd door het offeren van lammeren onder het Oude Testament en wel zeer bijzonder door het paaslam. Een ander punt was, hoe Hij de zonde der wereld wegneemt. Christus gaf Zichzelf over om in de plaats van de mens te gehoorzamen aan Gods wet, te lijden en te sterven. Met de zonde der wereld wordt bedoeld, dat Zijn lijden en gehoorzaamheid genoeg was om voor de zonden der wereld te betalen en dus om alle mensen te kunnen verlossen. Voor de uitverkoren wereld heeft Hij alle zonden weggenomen. Tenslotte merkte Brainerd op, hoe wij op Hem moesten zien om onze zonden weggenomen te krijgen. Dat kon niet met onze lichamelijke ogen. Ook niet om Christus in onze verbeelding aan het kruis te zien hangen. Neen, het moet een geestelijke beschouwing zijn van Zijn heerlijkheid en genade. Daardoor wordt de ziel verbonden aan Christus en zij vertrouwt op Hem.

Dit is in het kort de schets van de preek. Na afloop schreef hij in zijn dagboek: „De goddelijke Tegenwoordigheid vergezelde deze redevoering en de vergadering was zeer bewogen onder het horen van de goddelijke Waarheden. Na de predikatie doopte ik twee personen. Toen bediende ik des Heeren Avondmaal aan ongeveer veertig Indianen, behalve nog aan verscheidene dierbare christenen onder de blanken. Dit was een tijd van goddelijke macht en genade. Velen verblijden zich in God.

Hoe beminnelijk was de zoete vereniging en eendrachtigheid, die zich ontdekten onder het godvruchtig volk! Mijn ziel was verkwikt en mijn godvruchtige vrienden waren ook met mij verblijd.

Na het Avondmaal kon ik nauwelijks thuis komen, ofschoon het niet meer dan honderd meter was. Ik werd door mijn vrienden ondersteund en geleid. Zij legden mij ook op bed. Daar lag ik met veel pijn tot aan de avond. Toen kon ik weer opzitten en met mijn vrienden spreken.

O, hoe werd deze dag in gebeden en dankzeggingen onder mijn beminde volk doorgebracht! De hele morgen, vóór de openbare godsdienst, en ook 's avonds hoorde men bidden en Gode lofzangen zingen in het een of andere huis, tot middernacht toe.

Mijn ziel was verkwikt, ofschoon mijn lichaam zwak was." In diezelfde oktobermaand moet hij weer schrijven, dat hij gesproken heeft in grote zwakheid, maar dat zijn spreken vergezeld ging van kracht onder de toehoorders. Het ging over het begin van de Bergrede uit Mattheüs 5. In het bijzonder werd de nadruk gelegd op het zestiende vers: „Laat uw licht alzo schijnen onder de mensen, dat zij uw goede

werken mogen zien en uw Vader, Die in cle hemelen is, verheerlijken."

Onder een gezicht van gebrek en tekortkoming in deze zaken was de vergadering er van overtuigd, clat zij als lichten moesten schijnen. Vooral enkelen clie in de zonde van dronkenschap waren gevallen, werden zwaar overtuigd van hun zonde. Zij hadden de godsdienst oneer aangedaan. Daarover waren zij zeer bedroefd. Brainerd zag dat en hoewel hij geen kracht meer over gehouden had om verder te spreken, was hij zeer verblijd de werking van Gods Geest te zien.

N.

Hem, Die in Zijn grote liefde zondige mensen zoekt voordat zij naar Hem gaan zoeken.

Dat moeten we hem onder ogen brengen, opdat ook hij door Gods genade zal mogen gaan instemmen met de jubel van Andréas: „wij hebben gevonden de Messias!" (Joh. 1, 42).

B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen