Verzekeren.

Een lezer uit Leerdam merkt op, dat het verzekeringswezen al diep in onze Ger. Gemeenten is doorgedrongen en dat het volk des Heeren er zo in mee gaat en op de kansel wordt het niet meer genoemd. „Hoe zijn onze partijleiders er in de Tweede Kamer niet tegen opgekomen. Nergens is een God meer voor nodig. De diaconie wordt van lieverlede aan de kant geschoven. De Staat en de Sociale zorg hebben de leiding." Dan wijst schrijver op Zondag 10 over de Voorzienigheid. „De Heere mocht het nog geven alleen op Hem te mogen vertrouwen, Die zegt: Ik heb alle macht in hemel en op aarde. De Heere mocht geven een wederkeren tot Hem, Die in Zijn Woord zegt: Ken Mij in al uw wegen en Ik zal uw paden recht maken."

Een lezer uit Middelburg betreurt het, dat een diskussie over dit onderwerp in onze kringen nog voorkomt. „Een uitspraak als van de inzender uit Zoetermeer als zouden er in de Bijbel geen beloften staan, dat Gods volk geen ongeluk kan overkomen, moge woordelijk zo zijn, evenwel lees ik in dat Woord, dat alle dingen moeten medewerken ten goede dengenen die naar Zijn voornemen geroepen zijn, reden waarom een overleden ouderling kon zeggen: Mij kan geen ongeluk overkomen, want alle dingen moeten medewerken ten goede. Op een andere plaats staat te lezen: Vele zijn de tegenspoeden der rechtvaardigen, maar uit die alle redt hen de Heere. Uit vele andere plaatsen is duidelijk, dat God voor Zijn volk voor tijd en eeuwigheid zal zorgen. Zou God nog hulp van mensen nodig hebben? Zouden wij niet jaloers moeten zijn op dat volk en zeggen: Laat God mij alles ontnemen, als mij dat ene nodige maar geschonken werd uit vrije genade. God weet, wat nuttig en nodig voor ons is. Al wat uit het geloof niet is, is zonde. Zou de verzekering een vrucht van het geloof kunnen zijn? "

Dan heb ik hier een hele lange brief uit Nieuwe Tonge. Dit schrijven is veel te lang om helemaal op te nemen. De hoofdzaken zijn:

„De zaken worden dikwijls zo scheef getrokken door de vraag te stellen, of iets met genade bestaan kan. Dat is toch geen argument om te bewijzen of iets al of niet geoorloofd is! We weten toch uit de Bijbel, dat met genade kan bestaan: dronkenschap (Gen. 9), liegen (Gen. 12), bedriegen (Gen. 37), haastige toom, (Num. 20), overspel en moord (2 Sam. 11), verloochening van Christus (Mark. 14). En toch zijn deze dingen niet geoorloofd. Ook lopen we op deze wijze gevaar naar twee kanten mis te tasten. Want als we zouden stellen: Verzekeren kan niet met genade bestaan, dan veroordelen we daarmee de geestelijke staat van allen, die in enigerlei verzekering zijn of bij hun leven geweest zijn. Anderzijds door te stellen: Verzekeren kan wel met genade bestaan, dan schijnt men daardoor de verzekering te sanctioneren, schijnt het alsof de daden van iemand, die slechts de geringste mate van genade heeft, normatief zijn, terwijl toch alleen Gods wet normatief is. Laten we liever doorstoten tot de grond van de kwestie, wat m.i. noch door de steller, noch door de briefschrijver tot hiertoe gedaan is. Verzekeren is een voorzorgsmaatregel tegen arm worden of tenminste armer in minder goede doen komen, zich dingen moeten ontzeggen waaraan men gewend was en het ergste zou wel zijn, dat men naar de diaconie zou moeten! Zijn hand op moeten houden voor een gift! Zulk een vernedering kwam ik niet te boven. Daarentegen, als je verzekerd bent, dan heb je recht! Mijn man is verongelukt met z'n auto en is dood; nu heb ik recht op zoveel geld (precies uitgerekend) van de levensverzekering (of is het een doodverzekering? ) De auto was ook verzekerd, dus heb ik recht op een nieuwe auto. Stel je voor, dat ik nu niet verzekerd was geweest. Dan had ik niets meer. God is er wel, ja natuurlijk, denk niet dat ik ongelovig ben. Maar ik zou dan toch maar moeten afwachten, wat ik dan zou krijgen. Nu ja, eten en drinken, je bent tenslotte aan een kerk. Maar verder. ... Altijd afhankelijk. Ik zou in elk geval geen nieuwe auto krijgen. Zie je, dat heb je maar weer als je verzekerd bent. Dat is nog eens een royale god. Daar kun je ook altijd op aan!

Veel mensen voelen aan dat verzekeren verkeerd is, maar ik zou wel willen, dat men concreter was in de bestrijding. Want men moet in zulke zaken geen oude of nieuwe schrijvers aanhalen b.v. ds. Kersten stelt duidelijk de plicht enz., want dan kan er gezegd worden: o, maar ds. Kersten is toch geen Evangelie! Ook moet men niet zeggen: Als 't geloof in

oefening is enz., want niet de daden der gelovigen zijn regel, maar alleen Gods gebod, voor gelovigen en ongelovigen. Ook voor de laatsten, anders zullen de meesten zeggen: o, maar ik heb dat geloof niet, dus ik mag (moet) me wel verzekeren. Dit argument heb ik al vaak gehoord.

Tenslotte merkt schrijver op, dat we onder een verplichte verzekering vandaan kunnen komen, maar het kost moeite. En men moet consequent zijn. Als men gemoedsbezwaren voorwendt, dan mag men bij geen enkele verzekering betrokken zijn. Men behoeft ook niet te denken, dat men minder betaalt als men niet verzekerd is. We moeten net zo goed betalen via de belasting. Dit mag onrechtvaardig schijnen, het is echter zeer logisch, anders zou iedereen wel „bezwaard" willen heten. En ook vanuit onze kant gezien is het reëel. Immers blijkt juist daaruit, dat het ons niet te doen is om geldelijk voordeel, evenmin om ons te onttrekken aan de verplichtingen, die onze wettige overheid ons oplegt, maar alleen, dat we ons niet willen laten dekken door dat Godonterende schild, dat verzekering heet." Ik geloof, dat ik hiermee de kernpunten uit de acht pagina's lange brief heb weergegeven.

En dan nog een brief uit Rotterdam. Inzender formuleert zijn mening als volgt: „Mijns inziens ligt de zaak zo, dat al wat de mens hier op aarde heeft, hem door God is toevertrouwd om daarover rentmeester te zijn. Als dit zo is, moet de mens dus datgene wat hem is toevertrouwd, met alle middelen beschermen. Hiertoe kan ook de verzekering een middel zijn. Dit wil echter niet zeggen, dat men van een verzekering geen misbruik kan maken. Wie zegt, dat men door de verzekering God niet meer nodig heeft, redeneert m.i. te simplistisch. We hebben God altijd nodig, verzekerd of niet. God kan nooit vervangen worden door een verzekering. De verzekering staat God nooit in de weg. Als Hij Zijn plan wil doorvoeren, houden geen honderd verzekeringen Hem tegen.

Er zijn dus bepaalde groepen mensen, die beslist niet moeten verzekeren, n.1. zij, die in plaats van op God, op de verzekering vertrouwen, mensen dus, die God en een verzekering (een menselijke instelling!) gelijk schakelen. Deze mensen zou ik pertinent willen waarschuwen.

Maar mensen, die alles van God verwachten, die mogen m.i. gerust verzekeren. Wij mogen verwachten, dat God de middelen zegent. En waarom zou verzekeren geen middel zijn? Wij mogen toch niet zo redeneren: Wij vertrouwen op God en wij vertrouwen erop, dat Hij ons helpt, maar niet d.m.v. een verzekering. Per slot van rekening mogen wij God niet zeggen, hoe wij willen dat Hij ons helpt. God is altijd souverein, Hij kan elk middel gebruiken, welke Hij ook maar wil.

In „Daniël" wordt dit onderwerp in hoofdzaak uit Godsdienstig oogpunt bezien, maar er zijn ook nog andere (o.a. economische) oogpunten, die enorm belangrijk zijn."

Briefschrijvers, dank voor uw medewerking. De diskussie gaat nu naar het einde. Twee brieven heb ik nu nog liggen en die hopen we D.V. de volgende keer te plaatsen.

Gesprekleider

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen