Zuid-Afrika: Land van dè ontmoeting.

I

U en ik, wij allen hebben afscheid genomen van ons verleden en wel van een zeer bepaald deel van ons eertijds: het koloniaal verleden. Ging de Europeaan in vorige eeuwen heersend uit over de wereldzeeën, zijn landsvlag plantend aan kapen en zijn heerschappij vestigend op continenten, nu is hij teruggeworpen op zijn moederwerelddeel: Europa. De vroegere koloniale gebieden zijn alle reeds zelfstandig geworden.

Daarmee was het afscheid gekomen. Dit afscheid van ons koloniaal verleden heeft velen pijn gedaan. En dat niet alleen omdat wij de leiding over moesten geven aan de dienstbaren van weleer; die ontwikkeling is trouwens door velen onderkend en als onvermijdelijk geaccepteerd. De oorzaak van de pijn ligt dieper: het einde van onze macht in deze gebieden bleek tevens vaak het einde te zijn van enkele van onze westerse politieke en economische idealen.

Een voorbeeld slechts. Had het westen niet met grote letters het ideaal van de democratie in de beschavingsvlag geschreven? Toen echter de koloniale landen van voorheen hun eigen vlag hadden gehesen, bleek de democratie naar westerse opvatting absent te zijn. Het Indonesia van Soekarno, het Algerije van Ben Bella ontwikkelden zich eerder in een tegengestelde richting: de gematigde dictatuur heerst. Dat heeft de westerse mens pijn gedaan. Dat doet ook de Nederlander, die toch nuchter denkt, soms fel emotioneel reageren. Is dat het resultaat van onze eeuwenlange beschavingsarbeid? Men zet de waarden die wij in het Oosten brachten, als zaken van generlei nut opzij! Doch waarom zo emotioneel? Deze emotionaliteit moge uiting geven aan gevoelens van gekwetste eigenwaarde, zij biedt geen verklaring voor de vraag waarom het Oosten een geheel andere regeringsvorm kiest dan de westerse democratie.

Het beantwoorden van de vraagt ligt niet in mijn bedoeling. Wel kan de vraag zelf ons al op een belangrijk verschijnsel attenderen: blijkbaar kan het Oosten op sommige zaken een geheel eigen, een geheel andere visie hebben dan wij.

Deze constatering moet ons tot voorzichtigheid manen bij het beoordelen van problemen en gebeurtenissen in landen, gelegen aan ons onbekende oceanen. Wij zullen de vragen daar niet kunnen benaderen in de overtuiging, dat de Westerse denkbeelden in alle omstandigheden de idealen behoren te zijn van .het Oosten. Menen we dit toch te moeten doen, dan lopen we direct gevaar onszelf te blinddoeken voor de werkelijke problemen, dan barricaderen we zelf de weg tot begrip.

Dat begrip zal in de toekomst van onze westerse wereld gevraagd worden. Wij kunnen immers niet langer onze visie dwingend opleggen; die tijd is voorgoed ten einde. Wij verkeren nü in een geheel nieuwe situatie. Het Westen is op weg naear de grote ontmoeting — op voet van gelijkheid — met het Oosten, met Azië en Afrika. Anders gezegd: wij gaan naar de grote ontemoeting tussen de Westerse en Oosterse beschaving. Zal het Westen zonder de koloniale macht van vroeger eeuwen in deze kleiner wordende wereld kunnen voortbestaan, dan zal het moeten trachten het Oosten te verstaan. Alleen het verstaan van de ander kan een basis scheppen voor een vrijwillige, vruchtbare samenwerking tussen gelijkwaardige partners.

Daarom is het van groot belang te weten welke moeilijkheden deze grote ontmoeting tussen de Westerse en de Oosterse beschaving, die veelal een primitief karakter draagt, kan meebrengen. Ik wil U daarom graag meenemen naar een land, waar het voorspel van deze ontmoeting reeds is begonnen. Een land ook, dat door de bijzondere en unieke samenstelling van zijn bevolking één groot proefveld vormt. Zuid-Afrika, land van dè ontmoeting.

Hier ontmoeten 3, 25 miljoen blanken, dragers van de westerse beschaving niet alleen 1, 5 miljoen kleurlingen, maar ook 0, 5 miljoen Indiërs en 11, 5 miljoen Bantoes, vertegenwoordigers van de primitief Oosterse cultuur. Deze cijfers brengen ons midden in de problematiek van 'het land aan de Kaap. En deze problematiek is dermate ingewikkeld, dat beperking geboden is. Daarom kunnen we hier alleen ingaan op deze vraag: Hoe was het verloop van de ontmoeting tussen de westerse en de Bantoe beschaving. Die vraag brengt ons allereerst bij de samenleving van de Bantoe, zoals deze zich in Afrika vertoonde en nog vertoont.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen