Verzekeren.

We plaatsen eerst twee reakties op reeds gegeven meningen.

Uit Nieuwer Ter Aa het volgende: „Graag betuig ik mijn hoogachting voor de „reageerders" uit Nisse en Hazerswoude (zie „Daniël" van 6 dec. '63), maar nu ontmoet ik in hun beider reaktie juist datgene wat mij bij de huisbezoeken zo vaak opvalt. Teksten en gedachten voldoende, maar niet voldoende om er jongere en oudere mensen de maatschappij mee in te sturen.

De briefschrijver uit Hazerswoude stelt het beslist helemaal fout. Niet de weg op vanwege de verantwoordelijkheid!! Dat mogen wij de mensen niet voorhouden en ook niet, dat de verzekering de mens roekeloos maakt.

De briefschrijver uit Nisse verwijst naar de diaconie. Helaas een gedachtengang waar velen onder ons op steunen als op een verzekering. (Dit i.s praktijk).

Wij komen bij anderen, maar ook bij onszelf, zoveel tegen, wat op godsdienstig terrein zo ontzettend veel gewicht in de schaal legt, maar over Godsvertrouwen kan niet gesproken worden.

Wanneer ik onder de Ieesdiensten de kerk inkijk en eens acht geef op diverse leden, dan beklemt het mij zo vaak, dat er diversen bij zijn, welke alles veroordelen en gefundeerd op Gods Woord, evenals onze briefschrijvers dit doen, maar onder de preek zit men totaal onverschillig. Een gesprek over de preek is vaak niet te voeren. Maar wanneer men over de wereld enz. spreekt, dan is er veroordeling genoeg. Hevig kan men de tekst gebruiken: „En wordt deze wereld niet gelijkvormig, maar wordt veranderd aan de vernieuwing uws gemoeds." Dat laatste moet men niet persoonlijk aan deze mensen vragen, want daarop heeft men geen antwoord. Is er gebed voor de dwaze, blinde, en tot op de dood na, verzekerde wereldling?

Wat zou ik graag het punt „verzekering", ook de ziekenhuiskostenverzekering, eens objectief belicht zien. Niet afgekraakt met allerlei eigen vonden. Zelf ben ik niet verzekerd, maar toch kan ik er de laatste tijd niet meer zo gemakkelijk over denken als weleer. En dat komt, doordat ik de antiverzekeringsgedachte zo besmeurd zie met blindheid en onkunde, ook op geestelijk gebied. Eerlijk, mijii waarde heer, ik weet het niet meer. Dit weet ik wel, het is genade, wanneer wij meer hebben dan de dood, welke wij verdiend hebben. Het is genade, dat God ons verzekert: „Ik heb geen lust in de dood des goddelozen." Het is genade, als wij tot Hem bekeerd worden om eeuwig te leven."

Een lezer uit Vlissingen vertelt ons het volgende: „Wat de briefschrijver uit Zaandam zegt (zie „Daniël" van 20 dec. j.1.) ben ik het volkomen eens wat betreft „verplicht verzekeren." Allen kunnen wij hiervoor vrijstelling aanvragen, maar wie doet dat? Als wij echt zo tegen verzekeren zijn mogen wij ook dit middel toch te baat nemen, maar dat kost moeite en misschien ook wel geld! Zouden wij dan ook alle rekeningen van de dokter kunnen betalen, want dan nemen wij natuurlijk ook geen ziekengeld aan. En het is misschien minder prettig te weten, dat ook de kinderbijslag onder de sociale verzekeringswetten valt, wat ook juist is, want er wordt toch ook premie betaald voor werknemers, die geen kinderen hebben en misschien ook niet zullen krijgen. Voor mensen, die al deze dingen niet aanvaarden, heb ik heel veel respect, maar die zijn er maar heel weinig.

Maar als wij iets onderzoeken, moeten wij Gods Woord laten spreken, anders zijn wij maar met ons zelf op stap. Staat er niet in Romeinen 14 : 23b: En al wat uit het geloof niet is, dat is zonde." Wij moeten ons daarom behoeden voor gevoeligheden en voor eigen uitleg, hoe rechtzinnig ook. Het geld, bezit en gewas der wereld heeft menigmaal gediend tot hulp, ondersteuning of verrijking van het volk Israël. Enkele voorbeelden: x. 12 : 35 en 36, Joz. 5 : 11 en 12, Ezra 1 : 1—4. Nergens in Gods Woord heb ik enige veroordeling der overheid van hun sociale zorg ten behoeve der minder bedeelden kunnen vinden. Er geschiedt niets bij geval, maar alles ligt onder de Voorzienigheid Gods besloten, ook ziekte en armoede, maar ook de middelen. Dat de diaconie de enige instelling zou zijn, waardoor men hulp zou mogen bekomen, lijkt wel wat op een verzekering. Het lidmaatschap impliceert hulp. Als Israëliet geboren worden is onafhankelijk van een mens z'n wil, maar het lidmaatschap

van een kerkgenootschap gaat niet buiten z'n wil.

Hoe komt het, dat praktisch ieder in meerdere of mindere mate van overheidswege wordt verzorgd; want zelfs diegenen, die vanwege hun gering inkomen geen belasting betalen, hebben dat te danken aan de overheidszorg. De overheid heeft noodgedwongen de taak der kerk over moeten nemen.

Dat verzekering in strijd is met Gods Voorzienigheid is mij niet recht duidelijk, ja, ik geloof zelfs het tegendeel. Het „Bid en werk" heeft nog altijd gegolden en Gods Woord geeft ons vele voorbeelden. Zelfs David spaarde voor het Huis des Heeren en Jacob maakte roeden van populierenhout, hazelaar en kastanje. Bouwde Israël geen steden en vergaderde schatten tegen de kwade dag en verzekerde zich alzo om de vijand er buiten te houden en betalingen, voorzieningen met voedsel enz. te kunnen laten doorgaan. Evenals in Israël, waar men steden bouwde en hoopte, dat de vijand nooit zou komen, evenzo is iemand die zich verzekert tegen brand. Hij verzekert zich toch niet om brand te krijgen, hij is liever al zijn premies kwijt.

En wat voor verschil is er? De één gaat naar de verzekeringsmaatschappij, de ander houdt zijn hand op bij de diaconie en die niet verzekerd is en niet behoort tot een kerkgenootschap, die tegen verzekering is, moet maar zien, dat hij terecht komt. De eerste heeft gewerkt, de tweede waagt het op kosten der kerkgemeenschap en over nummer drie wordt meewarig het hoofd geschud. Hoevelen doen hun gehele leven niet zuinig om wat voor de kwade (oude) dag te hebben? Wordt ook hier niet vooruit gelopen op Gods Voorzienigheid? Wat is het sproeien van fruit, land-en tuinhouwgewassen anders dan een zich verzekeren? Wat denkt u van kunstmatig bevruchten van plant en dier? Hoe rijmt men dat met Gods Voorzienigheid?

Laat ik mogen eindigen met wat staat in Rom. 14 : 23b, dan heeft men altijd vaste voet en heeft God het laatste woord en dat is zeer noodzakelijk, want wij mensen komen nooit tot een eind met ons „als en maar" en raak niet en smaak niet en roer niet aan".

Reakties over reeds geplaatste brieven zijn er momenteel niet meer. Daarom volgt hier een nieuwe deelnemer aan de diskussie, iemand uit Haarlem.

Hij is van mening, dat de diskussie over verzekeren kort afgehandeld kon worden, indien we niet als de goddelozen vele vonden zouden zoeken. „Want in Job lezen we, dat de goddelozen verzekerdheden hebben. Daarmee zou deze zaak afgedaan kunnen zijn.

Dat de Daniëllezer uit Zoetermeer stelt, dat er mensen zijn die genade bezitten en tocli verzekerd zijn, zegt niets, gezien het aangehaalde over verzekeren. Wel moet het ons doen twijfelen over het juiste beleven van hun genade. Want wat zegt de Heidelberger over de Voorzienigheid Gods? De almachtige en alomtegenwoordige kracht Gods, door welke Hij hemel en aarde. . . . enz. en alle dingen niet bij geval, maar van Zijn vaderlijke hand ons toekomen.

Wat de materiële voorzorgsmaatregelen betreft het volgende: Als het winter is, trekt de Daniëllezer reeds binnen zijn jas aan als hij de kou in moet en zo heeft hij ook al in de zomer of herfst een wintervoorraad van het één of ander opgedaan. Hij weet n.l. dat de winter voor de deur staat. Zo hetzelfde met de dijken, we weten, dat als die er niet zijn, we onder water zullen lopen! Dit zijn allemaal vaststaande feiten en dit soort materiële voorzorgsmaatregelen hebben we zeker te nemen. Even goed als de Schrift zegt, dat die ziek zijn de medicijnmeester van node heeft!"

ft ft ft Inzenders hartelijk dank. Uit de diskussie blijkt wel, hoe moeilijk het onderwerp is. De andere schrijvers moeten nog maar wat geduld hebben. De plaatsruimte is nu eenmaal beperkt. Gaarne alleen nog brieven als reakties op reeds geplaatste inzendingen.

Gesprekleider

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen