Onze reis naar Israël en Jordanië

(VERVOLG)

Voor Christus' tijd was dit geen bekende plaats en slechts een onbelangrijke landingsplaats ten Noorden van Joppe. Daarna bouwde Herodes de Grote een stad, die de residentie en tevens de voornaamste garnizoensplaats der Romeinse troepen was. Cesarea is voor ons een historische plaats; hier begon de Christelijke zending naar Antiochië en hier bracht Filippus het Evangelie.

Paulus verbleef hier in het buis van Filippus de Evangelist, toen Agabus tot hem kwam en profeteerde over de aanstaande gevangenschap van Paulus te Jeruzalem; hier verantwoordde Paulus zich voor Festus en Koning Agrippa. Aan de Middellandse Zee in een restaurant, dat gebouwd is in een ruïne, gebruiken wij het middagmaal; dichtbij dit restaurant zien wij boogvormige ruïnes uit de tijd van Herodes, waarvan de zacht-gele kleur bijzonder afsteekt tegen de diep-blauwe kleur van de zee. Na het eten wordt gelezen Handelingen 10, waarin wij de geschiedenis vinden over Cornelius de hoofdman over honderd, die hier in Cesarea gelegerd was. We vertrekken uit Cesarea en rijden door de Saronvlakte en komen in de stad Nathanya, een grote industrie-stad, die ons een indruk geeft van de geweldige ontwikkeling van de staat Israël. Vervolgens rijden we naar de plaats Herzlia waar veel textielfabrieken gevestigd zijn. Herzlia is evenals de volgende plaats Ramat Ghan één der voorsteden van Tel Aviv. Op de autoweg, tussen de rijbanen, zijn palmen geplant, die uit Tiberias zijn overgebracht; deze palmen-aanplant is geschied op verzoek van Hertzei, een Joodse advocaat, die in Wenen woonde en veel propaganda heeft gevoerd voor het Zionisme. Hij ligt in Jeruzalem begraven. In Ramat Ghan is het grootste stadion van Israël met 80.000 plaatsen.

In Tel Aviv aangekomen rijden we naar het woonhuis van onze chauffeur; dit huis staat naast de woning van de Russische ambassadeur, die men eerder in een diplomatenwijk zou zoeken; wij stappen weer in en via een brug over het Jargondal komen wij om zeven uur aan in Hotel „Ramat Aviv". „Ramat Aviv" betekent „Lenteheuvel". Bij dit hotel is een groot park met bijzonder grote tropische planten en in dit park zijn aparte huisjes, waarin wij de nacht doorbrengen. Omdat ons de volgende dag een tocht van meer dan 600 km wacht, zoeken wij vroeg onze kamers op. De volgende morgen worden wij om zes uur per telefoon gewekt; na het ontbijt leest Ds. de Gier, in verband met ons reisdoel van deze dag Psalm 57, die David heeft gemaakt ter gelegenheid van zijn vlucht voor Saul.

Als we ingestapt zijn maken we eerst een rondrit door de stad; de breedste straat hier is de Dizengofstraat, genoemd naar de eerste burgemeester van Tel Aviv. Dan komen we door de smalste straatjes waar zich nog oude houten huisjes bevinden en waar vroeger Joppe lag; wij zien hier weer de Middellandse Zee waarop witte motorschepen zich een weg banen op het blauwe water.

Verschillende ambassade-gebouwen staan in Tel Aviv. Voor we de stad verlaten zien we een gedeelte waar veel verwoest is in de oorlog van 1947.

De volgende plaats waar we komen heet Bat Yan. Bat Yan betekent: „dochter van de Zee". Deze plaats had vroeger 1.000, nu 35.000 inwoners. Verderop ligt de plaats Holen, wat ..op 't zand" betekent en waar men alleen nieuwbouw vindt. Wij rijden nog steeds door de landstreek van Dan; langs de weg staat een grote gloeilampen-fabriek met als eigenaar de heer Van der Horst, een Hollandse Jood. Dan komen we op de hoofdweg naar Jeruzalem maar verlaten deze spoedig en rijden meer naar het Zuiden; het kruispunt, waar we deze hoofdweg verlaten heet Bet Dagon, genoemd naar de Filistijnse God Dagon, ons uit de Bijbel bekend. De gids wijst ons een metereologisch instituut of het Israelische De Bilt. Verderop ligt Sison Zion een wijncentrum met zijn vele wijnkelders; in deze plaats zien wij de eerste kameel lopen.

Rehovot, de volgende plaats is de woonplaats geweest van Israëls eerste president, die chemicus was en hier een landbouwhogeschool liet bouwen. We zien steeds meer kamelen in deze streek; door hun groot uithoudingsvermogen zijn kamelen bijzonder geschikt voor het vervoer van goederen door de woestijn. Kamelen waren vroeger in Israël een teken van weelde; in deze tijd is de prijs van een kameel ongeveer ƒ 600, —; het vlees van de kamelen was voor de Israëlieten verboden voedsel, want in Leviticus lezen we dat de kameel wél herkauwde, maar de klauw niet verdeelde en daarom onrein was; kamelen-melk mocht wel gedronken worden en het kamelenhaar werd gebruikt als weefsel voor de kleding; van Johannes de Doper lezen wij dat hij een kemelsharen mantel droeg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen