Advent 1963

Micha predikt de komst van de naderende Doorbreker, predikt advent, de komst van Christus, in wien alleen de zaligheid is te verkrijgen.

Zijn prediking eetuigt van recht en goedertierenheid van de goddelijke Doorbreker, welke het recht Zijns Vaders verheerlijken zal.

Israël zonk weg in afgoderij, in het verlaten van des Heeren weg, geboden en inzettingen. De roepstemmen van de door God gezonden profeten zoals Micha, waren voor hen als ijdel geklap. Micha was zo somber, zo zwaar, helemaal niet vrolijk in zijn preken.

Het volk geloofde er niets van dat de Heere Zijn volk zou verstoten. Zij zijn immers Abrahams zaad, denk daar niet gering over. En dan in ballingschap? Nee Micha, zo erg is het nu ook weer niet. Er waren geen zonden, dat was de haper in Micha's tijd maar ook in onze tijd, want nu zijn er ook geen zonden, wel neen! Wij zijn kinderen van het verbond door doop, belijdenis, Heilig Avondmaal en straks, in het einde, natuurlijk naar de hemel. Zelf voldaan en godsdienstig. Jesaja zegt, De waarheid struikelt op de straten.

Het volk is totaal blind voor Micha's boodschap, het verkeert in ongeloof, in verharding. Maar de Heere deed wat Micha predikte. Israël kwam in Babel, zij zaten aan de rivier in koperen boeien, achter grendels en ijzeren deuren. Israël was de vrijheid voor goed kwijt. Zij hadden vóór de ballingschap ongeloof, waren vijandig. Het zou zo'n vaart wel niet lopen. Micha, die zware profeet, wist er niets van. Nu, in Babel, is het weer ongeloof. Zouden zij nog ooit weer verlost worden? Niet verlost te worden zou rechtvaardig en billijk zijn.

Micha's prediking was ook een prediking van goedertierenheid. Terwijl Israël in de ellende zit, schuldig is en alles heeft verzondigd, komt de Heere Zijn volk te vertroosten: „De doorbreker zal voor hun aangezicht optrekken." In de heilige historie van het oud verbond zien we daarvan voorbeelden. We zien daar hoe Mozes doorbrak om Israël te verlossen, doorbrak in de Roode Zee. Ook Farao brak door in de Roode Zee, doch verdronk met heel zijn legermacht. We lezen dat drie helden doorbraken om voor David water te halen uit Bethlehems bornput, hoe Simson doorbrak en de pilaren bezweken. Ons wordt verteld hoe David doorbrak en Goliath, die spotter, sneuvelde. Dat Gideon met driehonderd mannen doorbrak en hoe daardoor het leger der Midianieten in dodelijke verwarring kwam. We lezen ook hoe drie jongelingen doorbraken in het dal van Dura.

Al dit doorbreken was de vrucht van het zaligmakend geloof, zij waren afhankelijk van Hem die hun het doorbrekend geloof schonk.

ADVENT, de komst van Jezus Christus, de goddelijke Doorbreker, in het vlees. Heerlijker doorbraak is er tevoren nimmer geweest. Nog één keer zal Hij doorbreken, straks ten jongste dage op de wolken des hemels.

Christus doorbraak in deze wereld,

waar de ganse hellemacht voor beeft. Luther zong „Ons staat een sterke Held terzij, Dien God ons heeft verkoren." Zie Hem staan in de opstandingsdag! Jezus, de Vorst des lichts kwam om de vorst der duisternis te bestrijden, ontzaggelijk die aanvallen. Hij, de Doorbreker, stond als een rots, niet één maal geweken, nog minder bezweken. Zie op Golgotha. Hij, de overheden en machten uitgetogen.

Zijn doorbrekend werk veroorzaakt de verlossing van de ganse uitverkoren kerke Gods uit de kaken van de dood, uit het geweld des duivels. Verplettert diens heerschappij.

Deze dierbare Doorbreker zegt „Ik heb de wereld overwonnen, " ja meer, stilde Gods eeuwige toorn. O, dat ondoorgrondelijke Borgwerk, die almachtige Middelaarsbediening door Zijn bloed.

Dat predikt Micha. Dat is het „advent" van deze beminnelijke profeet. Nog meer, het werk van de Doorbreker onderwerpelijk toegepast in de harten van zondige doorbrengers.

Besef het eens jongens en meisjes, vaders en moeders, lezer, lezeres, sta daar nu eens bij stil. Geen tijd? Is er nog tijd om te sterven? Ik vraag het maar.. Dat Kindeke in de kribbe is de door God gegeven Doorbreker om U te verlossen uit de gevangenis van Uw doodstaat. Dat weten we, dat hebben we zo dikwijls gehoord, Adam — breuk — enz. Dacht U dat werkelijk? Bedrieg Uzelf niet! Als Ledeboer vraagt „Wat is mijn grootste ellende" (Niet van mijn buurman of buurvrouw, dat weten we meestal veel beter dan van onszelf), geeft hij het scherpe antwoord; „Dat ik mijn eigen ellende niet ken."

Het kan de laatste keer zijn dat wij advent beleven, D.V.

Het kan de laatste keer zijn dat wij van het heilsfeit van de Doorbreker, Zijn geboorte voor het aangezicht van de Vader, getuige zijn.

Dan is het advent in het jonge hart.

Dan wordt er plaats gemaakt voor de Doorbreker. Dan is er een levend uitzien, een levend gemis, dat alleen dooide eeuwig levende Doorbreker vervuld kan worden.

Deze dierbare doorbreker, Jezus, kan alleen ons harde hart, onze oren en ogen doorbreken, door het wonderlijke werk van de wedergeboorte.

Laat dan het werk van die onmisbare Doorbreker je neus niet voorbijgaan. Zoek nu geen uitvluchten (niemand behoeft naar school om uitvluchten te leren, daar heb je allemaal een tien voor), maar vraag, smeek om die gezegende Doorbreker. Die kwam om doorbrengers zalig te maken. Bedenk:

Mijn ziele hoe doorziet gij Uw lot, Hoe zult Gij rechtvaardig verschijnen voor God?

Ds. G. Schipaanboord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen