Reformatie

Gelijk een vloed kwam 't Evangeliewoord en vloeide vooit tot d' afgelegen streken. Een klare stem in 't donker werd gehoord. De nacht van 't heidendom was weggeweken.

Door liefdevuur zo krachtig aangespoord, begonnen zij van 't grote Heil te spreken, van 't Offerlam, welks lichaam werd doorboord, voor jóód en heiden 't opgerichte Teken.

Nu wordt die heldre stem zo sterk gestoord: Hier is de Christus, luistert naar mijn preken! Neen, hier is Hij en zegt het verder voort!

Daar , is de zuivre leer, z is goed gebleken! En haast onvindbaar is de enge poort .... Wie grijpt de hamer, dat de muren breken?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen