Spotters gestraft

Welk een aangrijpende historie in deze twee verzen.

De profeet Elisa ging naar Beth-El, hij de opvolger van Elia, om het volk te onderwijzen. Een knecht des Heeren, in de ambtelijke bediening door God gesteld en gezalfd.

Op de weg daarheen ontmoette hij een grote groep kinderen. Deze knapen zien de eerbiedwaardige profeet. In plaats van beleefd te groeten, zeker te zwijgen, want meer was niet nodig, gaan ze de profeet bespotten en uitschelden. Ze joelen, schreeuwen, lachen, omringen hem. Wat roepen zij? „Kaalkop, ga op". Ontzettend!

Schelden is een grote zonde en dan grote mensen uitjouwen. Erger wordt het wanneer het een profeet betreft. Wat bedoelen de jongens met de uitdrukking? Hun bedoeling is verschrikkelijk.

Elia, de voorganger, was met een vurige wagen en paarden ten hemel opgevaren (2 Kon. 2 : 11). Dat hadden zij vernomen, want daar werd thuis druk over gesproken. En nu bespotten zij deze bijzondere plechtigheid, dat wonder hetwelk zich had voltrokken aan Elia en dat nadien nimmer is herhaald, waar de heerlijkheid van de God Israëls zo duidelijk in schittert.

In plaats dat de ouders de heerlijkheid van deze Godsdaad met hun kinderen bespreken, wat het betekent deze heerlijke hemelreis, de opvaart van Elia de getrouwe knecht des Heeren, welke zo had geijverd voor de God Israëls, het goede voor land en volk steeds had gezocht (denk maar eens aan de historie op de Karmel 1 Kon. 18, immers schonk de Heere toen op het gebed regen, hetwelk in drie jaar niet was geschied en denk eens hoe God cloor vuur antwoordde, het volk verloste uit cle ellende) in plaats daarvan spotten deze ouders met de opname van Elia, spotten zij met wat God had gedaan. Dat vernamen cle kinderen en cle gevolgen bleven niet uit.

Door Elisa te verwensen, „Kaalkop, ga op" zeggen ze, spotten zij met de heerlijkheid van cle God Israëls en treffen zij, ambtelijk en persoonlijk, Elisa. In wezen echter tergen zij de levende God, schelden zij cle Heere uit (zoals ook bij het vloeken gebeurt). Er is van huis uit een doelbewust drijven om te spotten, want deze arme kinderen zijn de spreekbuizen van de ouders.

Elisa als een niet gewenste gast te zien. Spotten met de ambtelijke bediening, clat is het profane. Elisa, 35 jaar oud zijnde, uit te jouwen met cle uitroep: „Verdwijnen, gij deugt nergens voor". Elisa ontroert. Hij keert zich om, ziet dat agressieve honen, spotten, het gejoel. Hij „zag ze" en, bewust van zijn ambtelijke bediening, treedt hij ambtelijk op.

Elisa, cloor Elia gezalfd, „vloekt hen in cle Naam des Heeren", krachtens zijn ambt, van Godswege. Het betekent: De Heere zal jullie straffen." En het „amen" van de hemel wordt bevestigd. Op de daad volgt de straf. In psalm 105 : 15 lezen we: „tast mijn gezalfden niet aan en doet mijn profeten geen kwaad."

Twee beren uit het dichtbij zijnde woud komen, door God gezonden en verscheuren 42 kinderen. (Daaruit blijkt dat er nog meer waren).

Een bijzonder strafgericht. God laat Zijn knechten niet bespotten, toen niet en nog niet, denk er aan jongens.

Neen, het zijn niet twee tijgers of luipaarden welke vlug en vaardig zijn, maar twee logge beren verrichten het oordeel.

Die doodsangst, dat gillen en niet te kunnen ontvluchten, spottende voor God te moeten verschijnen. O, die knapen, welke nooit meer hun spottende ouders gezien hebben, moeten verschijnen voor Gods Rechterstiel, Ontzettend.

Wat een rouw en smart in de woningen bij deze ouders. Wat is de zonde bitter. Die weten wat het betekent te spotten met cle ambtelijke bediening, weten wat zij hun kinderen hebben geleerd. Beiden gestraft.

Elisa's ambt werd bevestigd door een bijzonder strafgericht. Zeg nu niet: „dat is wreed". God bevestigde de ambtelijke vloek en wie zijt gij, o knaap, die tegen

God antwoordt? God zelf sprak amen uit. het

Jongens en meisjes, spot nimmer in je leven met Gods knechten en volk in de kerk, catechisatie, school en vereniging, maar ook niet in huis. Wees voorzichtig, want de Heere hoort en ziet het. Ouders, wat een dure roeping ook in dit opzicht.

De dichter zegt in Psalm 34 : 6:

Komt kind'ren hoort naar mij;

Neemt mijn' getrouwen raad in acht; Ik leer, opdat g uw plicht betracht, Wat 's Heeren vreze zij.

Ds. G. Schipaanboord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen