Bij het begin van het nieuwe verenigingsseizoen
Na wat weken van niet vergaderen, zijn nu zo langzamerhand alle verenigingen weer begonnen.
Wij wekken allen, die reeds lid van één van onze verenigingen zijn, op, om met vernieuwde kracht en frisse moed weer aan de slag te gaan.
Maar we hopen ook, dat allen, die dit lezen, er aan zullen meewerken, dat meerdere jonge mensen zich aansluiten om samen te luisteren naar het Woord Gods, dat ook alles voor deze tijd heeft te zeggen.
Mogelijk hebben ook onze verenigingen zelf al een „propaganda-aktie" in hun eigen gemeente op touw gezet om zo nieuwe leden te winnen.
Het is zo noodzakelijk, dat wij ook in het verband van een vereniging intens bezig zijn met de Heilige Schrift, met de belijdenis, de geschiedenis van kerk en wereld, de vragen van deze tijd.
Als er ooit een tijd geweest is, waarin ons met ernst op 't hart gebonden wordt om te leven naar het Woord Gods, dan is het zeker wel nu.
Daarbij blijft de geweldige vraag voor ons allen, ook in onze jeugd, hoe we staan tegenover de levende God, Die alzo lief de wereld gehad heeft, dat Hij Zijn Eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.
Dat blijft altijd de belangrijkste vraag, hoe wij staan tegenover de levende God en of ons leven een leven is in de waarachtige vreze Gods door de Heilige Geest.
Laat ook hier het zwaarste blijven wegen, wat inderdaad het zwaarste is.
Wanneer we over de belangrijkste, meest beslissende, eerste en laatste vragen heenlopen, dan zullen we nooit op de rechte wijze de vele vragen, die er verder liggen, kunnen benaderen en beantwoorden.
We vinden dan ook niet de rechte levenshouding, gemeten naar de maatstaf van het Woord des Heeren.
En daar gaat het toch om, om die rechte levenshouding te mogen vinden, temidden van de vele vragen, die zich aan ons opdringen.
Er zijn op het ogenblik twee stromingen, waartussen ons verenigingswerk dient plaats te vinden.
Die twee stromingen zijn de verstarring en de vervlakking. Tegen beide hebben wij te waken, ook in ons verenigingswerk.
Aan de ene zijde is er de vervlakking, dat is de geest van onze tijd, die vrijheid eist en die probeert hoever men kan gaan. Men wil niet gebonden zijn en een open oog hebben voor het tijdspatroon.
De verstarring daarentegen beoogt zo ver mogelijk van het gevaar weg te blijven. De mensen, die in deze geest leven, ervaren de binding juist als zeer gemakkelijk, omdat het een leidraad is.
Deze mensen staan echter ook zeer gereserveerd tegenover het nieuwe en dit betekent, dat men met uitzondering van enkele detailpunten vasthoudt aan de oude normen, die gesteld zijn in een tijd, die niet met de onze kan worden vergeleken.
Beide uitersten vinden ook onder ons hun aanhangers, men vindt onder ons mensen, die in de geest van de vervlakking leven en anderen, die meer verwant zijn aan de verstarring.
En nu is lang het gevaar niet denkbeeldig, dat er een vorm van onbegrip gaat komen tussen deze beide uitersten, en dat men elkaar gaat loslaten.
Dit mag nooit! De weg tussen de vervlakking en de verstarring is de weg van God Zelf, de weg naar Gods Woord.
We hebben het oude, het overgeleverde, niet te aanvaarden en vast te houden of te verwerpen, omdat het oud is, we hebben ook het nieuwe niet te aanvaarden of af te wijzen, omdat het nieuw is. Neen, instemming of verzet moet ten diepste voortkomen uit de gebondenheid aan het getuigenis van de Heilige Schrift.
Beste vrienden, gebruik de tijd, die God ons nog toemeet, goed. Verbeuzel deze niet met zoveel, wat ijdel en leeg is. Maar studeer en bovenal: Vraag naar de Heere en Zijne sterkte. Luister lezend en biddend naar wat de Heere in Zijn Woord tot je zegt.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 september 1963
Daniel | 8 Pagina's