Beste lezeressen.
U zult in verschillende nummers van Daniël ons hoekje gemist hebben. Nu de meeste van onze lezeressen zullen toch ook wel met vakantie geweest zijn. Ook Johanna was hard aan een vakantie toe en aangezien er nog niet veel vriendinnen zijn die voor copie zorgen moesten wij verstek laten gaan.
Intussen zijn we uitgerust van onze vakantie terug gekeerd en staan we weer klaar om uw rubriek te vullen.
Laten we hopen en bidden dat de Heere ook dit nieuwe verenigingsjaar wil zegenen en dat we allemaal met vernieuwde krachten ons verenigingswerk weer op gaan nemen.
De penningmeesteres Israël gemaakt. van ons Verbond heeft een reis naar
In de eerst volgende weken hopen wij een verslag van haar reis in ons hoekje te plaatsen. Ik hoop dat u allen deze reis met belangstelling zult volgen.
Johanna.
Onze reis naar Israël en Jordanië
Welk een grote aantrekkingskracht heeft het land van de Bijbel voor hen, die bij de Bijbel zijn opgevoed en die de Bijbel kennen. Reeds in onze kinderjaren maakten wij ons een voorstelling van dit land en hoe dicht bij ons is thans dit land gekomen, nu wij, na een reis van een halve dag, dit land kunnen bereiken.
Wetende, dat wij Gods bewarende hand nodig hebben, in welk vervoermiddel ook, stapten wij des morgens om 10.50 uur in het K.L.M.-vliegtuig, nagewuifd door familie, vrienden en kennissen, die naar Schiphol waren gekomen.
Op een hoogte van 7 kilometer reisden wij onder een blauwe hemel in het stralende zonlicht, dat de wolken, die beneden ons waren, tot een grote sneeuwvlakte maakte, waarin de stapelwolken op sneeuwbergen geleken.
Vooral voor degenen, die voor het eerst een vliegtocht maken is dit een bijzondere belevenis. De rustige sfeer in het vliegtuig deed weldadig aan.
Om 12.55 uur kwamen wij op het vliegveld Wenen aan en na ruim een uur oponthoud stapten wij in een Belgisch straalvliegtuig dat ons naar Athene bracht. Dit vliegtuig vloog op tien kilometer hoogte met een snelheid van 800 km per uur.
In het vliegtuig merkt men niet dat het zo snel gaat en dat men zo hoog vliegt; alleen het stijgen en dalen wordt men gewaar. De uitstekende verzorging in de vliegtuigen maakt het reizen tot een genoegen. Voor de landing op het vliegveld te Athene hadden wij een mooi uitzicht op de Egeïse Zee, waarvan het water groen gekleurd was, en op de verspreid liggende huizen.
Om 4.30 uur landden wij te Athene, waar wij ruim een half uur doorbrachten om daarna onze reis naar Tel Aviv voort te zetten: wij vlogen over de Middellandse Zee en het was intussen donker geworden. Wij zetten onze horloges een uur vooruit; na het avondeten zien wij reeds talloze lichtjes, waaruit wij opmaken dat wij de Middellandse Zee achter ons hebben gelaten en om 8.15 uur mochten wij, na een voorspoedige reis, landen op het vliegveld Tel Aviv, het einddoel van onze reis.
Vanaf het vliegveld Wenen reisden met ons een belangrijke Joodse Rabbi, vergezeld door een andere Rabbi en een jonge orthodoxe Jood. De kleding der rabbi's bestaat uit een lange zwarte jas en breedgerande zwarte hoed, terwijl de jonge orthodoxe joden een kortere zwarte jas dragen; tevens dragen zij een zwarte hoed, waaruit twee pijpekrullen te voorschijn komen, die voor hun oren hangen.
Deze mensen kwamen uit Amerika en bij hun aankomst werden zij toegejuicht door een schare jonge mensen, vermoedelijk studenten, die evenals de jonge orthodoxe jood waren gekleed.
Na een vlugge controle stapten wij in een autocar; onze koffers werden ingeladen en wij reden naar het Avia-hotel, dat buiten de stad ligt. Het is een bijzonder mooi hotel met ruime zitkamers en aangebouwde slaap-en badkamer. Elke kamer heeft een balcon en is voorzien van telefoon, radiotoestel en een zelf te bedienen air condition; ook is een Bijbel aanwezig, die gedrukt is in de Hebreeuwse en Engelse taal.
Nadat wij ons verfrist hebben gebruiken wij onze eerste maaltijd in Israël, waarna wij onze slaapkamers opzoeken. De nachten in Israël zijn koel.
's Morgens worden wij gewekt per telefoon; een vriendelijke stem wenst ons in de Engelse taal goedenmorgen en vertelt ons dat wij om acht uur welkom zijn voor het ontbijt.
Laat mij U eerst iets mogen vertellen over de plaats van onze aankomst: Tel Aviv. Deze stad is in 50 jaar opgebouwd en heeft nu 450.000 inwoners; zij is de grootste stad van Israël. Vroeger lag hier de plaats Joppe, ook wel genoemd Jaffa, waar Simon de lederbereider woonde; omdat de lederbereiding een onaangename lucht verspreidde stond zijn huis niet in de stad maar aan de Middellandse Zee.
Joppe is ook de plaats, waar vandaan de profeet Jona vluchtte naar Tarsis, omdat hij niet naar de stad Ninevé wilde gaan, om daar op Gods bevel te prediken.
(Wordt vervolgd)
Van onze vriendin uit Zwitserland ontvingen wij een brief. Wij willen deze in zijn geheel plaatsen opdat u allen, die zo spontaan mee gedaan hebben om een bandrecorder bij elkaar te krijgen kunt lezen hoe die ontvangen is.
Van verschillende kanten werd ons gevraagd om het adres. Zijn er dus dames die graag eens aan deze vriendin willen schrijven wilt u dit dan via mij doen?
Wij sturen dan die brief gelijk door. Wij willen zelf liever de naam niet bekend maken. Van een Meisjesvereniging p.a. mej. Breeweg, Wolphaartsdijk ontvingen wij nog een bedrag van ƒ 22, —. Zij schrijven: „Er zullen toch nog wel eens bandjes gekocht moeten worden".
Hartelijk dank M.V.
M. F. Hardon-Kieviet
Wilt u even goed nota nemen van deze adreswijziging. Vanaf 20 sept. is het adres van de secretaresse:
M. F. Hardon-Kieviet. Schelluinsevliet 89 Gorinchem.
Zwitserland, 2 juli 1963.
Zeer geacht bestuur,
Wat hebt u en uw verenigingen mij buitengewoon verrast en verblijd met een prachtige bandrecorder. Ik had nooit durven denken dat dit nog eens verwezenlijkt zou worden. Hieruit ziet men dat de onderlinge liefde beslist niet uitgestorven is. Ik heb even een paar dagen gewacht met schrijven, omdat ik zo graag de 2 preken die er bij waren, gehoord wilde hebben en bovendien vond ik het aardiger om helemaal op de hoogte te zijn met de bediening.
Toen ik alle knoppen en lichtjes zag werd het mij angstig te moede. Als vrouw is men toch meestal niet zo bijzonder technisch aangelegd. Maar met de hulp van mijn broer, die met zijn vrouw de bandrecorder ook bij mij gebracht heeft lukte het toch vlugger dan ik had durven hopen.
Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe blij ik ben. Ik ben al jaren voor mijn gezondheid in Zwitserland en alles is hier natuurlijk anders als wij door onze opvoeding gewend zijn. Ik lees veel en heb ook boeken meegenomen, maar het gesproken woord met gebed en zingen is toch heel anders. Ik weet dat de Heere ons in de verste en afgelegenste uithoek toch een zegen kan geven en dat de Heere overal is en ons ziet en hoort. Maar nu de Heere de harten geneigd heeft om mij, door dit prachtige geschenk in staat te stellen een hollandse kerkdienst van onze eigen gemeenten bij te kunnen wonen, kan ik toch niet anders dan heel erg dankbaar zijn en vragen of de Heere ook voor mij aan deze diensten Zijn Zegen verbinden wil.
Ik wil u en uw verenigingen en allen die hier aan meegewerkt hebben, waarvan enige mij ook zeer na aan 't hart liggen heel heel hartelijk danken voor deze grote gift.
Het is toch iets heel bijzonders, dat wij zo ver van elkaar verwijderd en zo door deze kerkdiensten toch weer zo na verbonden zijn.
Als men lang in 't buitenland is, is het heel ontroerend een hollandse psalm te horen. Het is een groot verschil dat ik voor mijn gestel in de droge zuivere berglucht mag wonen, maar er zijn toch situaties dat ik zeg, ik ben een vreemdeling in een vreemd land.
Ik wens u en alle leden van uw verenigingen en allen die meegewerkt hebben het allerbeste toe en zend u, vanaf mijn betrekkelijk eenzame maar schone post een hartelijke groet en heel veel dank, uw
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 september 1963
Daniel | 8 Pagina's