Weerstand

De huizen liggen achter 't duin gedokeny, de toren houdt bij 't stille dorp de wacht. We zien tot ver in 't land de groene stroken, waar d' akkerman zijn aardse plicht betracht.

De golven worden op 't bazalt gebroken, en bruisen langzaam uit met minder macht, maar telkens komt de zee, in woede ontstoken, een aanval wagen met vernieuwde kracht.

Zo komt de Boze aan met zijn vazallen, om neer te slaan wat vredig is en goed. Hij zal het zoet met zijn vergif vergallen.

Wild stormt hij aan met hoog gewassen vloed, want al wat schoon is nwet tot puin vervallen Weerstaat hem en werpt wallen voor zijn voet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen