Christelijke Organisatie.

Zoals we de vorige keer beloofd hebben, maken we dus nu de brief uit Middelburg af.

„Door de Duitse bezetter werden alle organisaties voor ontbonden verklaard en alle vakgroepen verplicht zich te laten registreren. Na de bevrijding werden alle geregistreerde aannemers opgeroepen tot het bijwonen van een vergadering, die, wat achteraf pas bleek, door de zgn. neutrale aannemersbond was belegd. Vrijwel alle aannemers gaven aan deze oproep gehoor. Op deze vergadering was ook een vertegenwoordiger van het landelijk hoofdbestuur van deze organisatie aanwezig. In deze vergadering werd een poging gedaan allen te bewegen zich als één man bij deze organisatie aan te sluiten. Wat bleek nu? Er bestond ook een christelijke aannemersorganisatie. Zij telde maar vier leden en haar voorzitter was op deze vergadering niet eens aanwezig. De vergadering had ten gevolge, dat het aantal leden van de christelijke organisatie steeg tot 21. Later werden er pogingen in het werk gesteld om alle christenpatroons tot aansluiting te bewegen. Slechts een enkeling, die lid van de A.N.A.B. is, is daartoe te bewegen. Veel leden van de Ger. Kerken en van de Ger. Gemeenten, die lid van de A.N.A.B. zijn, zijn met moeite van de noodzakelijkheid van een christelijke organisatie te overtuigen. Men hoort dan: „Je kunt toch niet christelijk metselen of timmeren? " Dat wij dit in afhankelijkheid van de Heere willen en mogen doen, schijnt hun een privé-zaak toe. Is er dan zoveel verschil tussen de handelwijze van de zgn. neutrale en die van de christelijke organisaties? Helaas niet! Wanneer wij ons beginsel trouw zijn en dat willen blijven, moeten wij ook daar vaak een beginselstrijd voeren. Mogen en moeten wij ons dan maar onttrekken? De eenling krijgt bij cle verschillende instanties vaak weinig of geen gehoor. Wat dan? Toetreden en bij de gratie Gods ons beginsel voorstaan! „Eendracht maakt macht." Een christelijke organisatie zonder beginselen, of die haar beginselen niet naleeft, is echter tot de ondergang gedoemd!

Enige jaren geleden zou een verplichte ouderdomsverzekering voor zelfstandigen haar beslag krijgen. Het hoofdbestuur van de Nederlandse Christelijke Aannemersbond (N.C.A.B.) stelde toen een kommissie in om op de eerstvolgende jaarvergadering enigszins beslagen ten ijs te komen. In deze kommisie had, naar ik meen, uit elke provincie één bestuurslid zitting. Mijn persoon voor de provincie Zeeland. Enkele malen vergaderde deze kommissie samen met het hoofdbestuur over bovengenoemd onderwerp. Na een aantal besprekingen kwam Zeeland aan de beurt. Hoewel het niet meeviel om als eenvoudig man onze principiële bezwaren tegen genoemde ouderdomsverzekering ordelijk naar voren te brengen, mocht ik dit toch doen aan de hand van zondag 10 van onze Heidelbergse Catechismus. Als bezwaarde stond ik alleen. De meerderheid stelde toen voor om voor hen, die gemoedsbezwaren tegen deze verzekering hadden, een maatregel te treffen, zodat zij hier niet aan mee zouden moeten doen. Ook op de volgende vergaderingen stond ik alleen, zodat ik besloot, de laatste vergaderingen niet meer te bezoeken. Voor mij had deze zaak afgedaan.

Wat ik echter niet gedacht had, gebeurde. De verslagen van deze kommissievergaderingen verschenen in het bondsblad (zonder naam van de woordvoerders). Te zijner tijd vond dan de jaarvergadering plaats, waar deze zaak behandeld zou worden. Het prae-advies van het hoofdbestuur was — wat ik, gezien de kommissievergaderingen niet anders verwachtte — de verplichte ouderdomsverzekering voor zelfstandigen aanvaarden. Toen gebeurde het, tegen bijna aller verwachting in, dat een groot aantal afgevaardigden verklaarden, clat het aannemen van dit voorstel een breuk in het verenigingsleven zou betekenen. Dit noodzaakte het hoofdbestuur zijn prae-advies in te trekken. Hier bleek, dat een weinig zuurdeeg het gehele deeg doorzuurde. Wij hebben cloor Gods genade een zoutend zout te zijn. Als dit smakeloos wordt, deugt het nergens meer toe.

Wanneer een vergadering met Schriftlezing en gebed geopend wordt, kunnen wij altijd roepen: „Tot de Wet en het Getuigenis." Het persoonlijk buigen voor Gods Getuigenis, ook in ons zakelijk leven, kan niet anders clan weldadig aandoen. In een vergadering, waar dit gemist wordt, is een leemte. Hoe wij persoonlijk onze beginselen naleven is een zaak, waar wij eenmaal rekenschap van zullen moeten afleggen. Als wij Christen willen zijn, clan dit overal en altijd. Dat dit niet altijd een gemakkelijk leven is en wel eens afstand schept, is niet vreemd, maar ons wel voorzegd. Tenslotte nog een opmerking over het staken: Staken is m.i. „zonder opzegging der dienstbetrekking, het plegen van georganiseerd, lijdelijk verzet. „Uitsluiting" is niets beter."

Aldus de meneer uit Middelburg. In een slotopmerking staat: Mocht U er iets aan hebben voor uw rubriek, tot nut van elkaar. ... enz.

Nu, ik geloof, dat deze brief zeker kan dienen „tot nut van elkaar." Het is een principieel geluid, geillustreerd met een kostelijk voorbeeld, wat er te bereiken is in een christelijke organisatie. Dat was in een „neutrale" organisatie nooit gelukt. En clan te bedenken, dat deze Middelburgse vriend alleen stond. Wat zou er toch veel meer te bereiken zijn, als al onze mensen en gelijkdenkenden allemaal, zonder uitzondering lid waren van de christelijke organisaties. Maar dan principiëel en op gepaste wijze protesteren tegen verkeerde bestuursvoorstellen en andere handelingen. Ik geloof, dat dat onze juiste houding is en de meeste briefschrijvers over het onderhavige onderwerp gingen in deze richting. Deze konklusie kunnen we gerust uit

de gevoerde diskussie trekken. Inmiddels hartelijk dank voor deze brief. Ik moge nogmaals de lezers verzoeken, geen brieven meer over dit onderwerp in te zenden.

Ondertussen heeft de „Gouwenaar ' gereageerd op de brieven uit Goes en Zaltbommel. („Daniël nr. 18). We zijn daar erg blij mee. Daar er nu geen plaatsruimte meer voor is, hopen we de reaktie uit Gouda D.V. de volgende keer op te nemen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen