Vervolg Diskussiehoek

sen werkgever en werknemer te verbeteren. Hij vervolgt clan:

„Ik heb mensen gesproken die zeiden: „Een bond heb ik niet nodig. Wat de Heere voor mij weggelegd heeft, krijg ik toch wel." Dat is volkomen waar, maar wij mogen en moeten toch de middelijke weg gebruiken, wij kunnen ons toch niet isoleren van de wereld, wij zitten er toch midden in. Zelf ben ik lid van de C.M.B. (Christelijke Bedrijfsbond voor de Metaalnijverheid). Maar als u nu vraagt: Bent u het met alles eens? dan moet ik direct zeggen: „Neen."

„Maar waarom bent u dan lid? " zult u vragen. „Wel, omdat er ook een nuttige kant aan zit." Ik ben het ook niet eens met die filmmiddagen voor de kinderen en film-en feestavonden voor de leden. Het woord „staken" staat ook in het reglement en als het er op aankomt, doen ze het ook.

Pas had ik een gesprek met een bestuurder. Hij zei: „Wij weten haast niet, welke film wij de kinderen moeten laten zien." Ik zei: „Dat is erg gemakkelijk. Je geeft ze geen film, de kinderen vragen er toch niet om, dat doen jullie toch zelf? " Hij gaf het direct toe.

Maar als er geen organisatie was, was er ook geen C.A.O. en daar profiteert ook de ongeorganiseerde van. Als er met overleg onderhandeld wordt en wij krijgen b.v. een dag vakantie meer of 5 cent opslag, dan is er niemand die zegt: „Ik behoef dat niet, want ik heb mijn medewerking daar niet aan gegeven."

Enkele jaren geleden was er in de afdeling waar ik werk (een grote scheepswerf) opstand onder mijn collega's, ze moesten er geld bij; dus onder schafttijd allen buiten de fabriek vergaderen. Eén had er het woord: „Als we het niet krijgen, gooien we het werk neer. Wie er tegen is, steekt zijn vinger op." Ik was de enigste. Maar dan moet je het horen. Maar nu het wonder. Die mij enkele jaren tevoren vervloekte als: jij fijne enz. die nam het nu voor mij op. Ik behoefde niets te zeggen. Het was gelijk stil. Ze wisten hoe ik er over dacht.

Hoe was het vroeger in het boerenbedrijf gesteld? Ik hoor het mijn moeder nog vertellen. Ze hadden het thuis arm. Haar vader was daggelder bij een boer. Het was winter en geen kolen meer in huis. Toen werd moeder met haar zusje naar de diaken gestuurd om geld voor kolen. Toen werden er 5 dubbeltjes voor hun voeten gegooid op het erf. Dat was dan de diaken van die tijd, ± 65 jaar geleden, een rijke boer. Dat is gelukkig nu niet meer zo.

Met de schrijver uit Veen ben ik het eens: Er moesten er meer lid zijn van de organisatie, dan konden ze hun stem laten horen. „Dat helpt toch niet, " zegt u misschien, Dat geeft niet, dan weten ze het toch. De afgevaardigden in de Tweede Kamer staan toch ook als een eenling, maar toch mogen zij getuigen. Wij houden veel te veel onze mond. In de gelijkenis over de arbeiders in de wijngaard lag ook een overeenkomst opgesloten. Ze waren het eens geworden over één penning per dag, dus een c.a.o.

En wat het staken betreft en het geven van films, ik heb gezegd: Geeft het geld, dat van mijn contributie ervoor uitgetrokken wordt, maar aan „Draagt elkanders lasten" (dat is een herstellingsoord van het C.N.V..), dan is het nuttig besteed. En hij moest zeggen: Er zijn er meer die dat zeggen. Dus er zijn er meer, die lid zijn en het daar niet mee eens zijn."

Alle drie schrijvers hartelijk dank. Ik heb nog wat brieven liggen en nieuwe gezichtspunten worden niet meer aangeroerd. Daarom zou ik de diskussie zo langzamerhand willen sluiten. Daarom: geen brieven meer inzenden over „Christelijke organisatie."

Ons volgende onderwerp zal D.V. zijn: „De nieuwe psalmberijming."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen