Reisbeschrijving van mevr. Zijderveld

VERVOLG.

In Kalamazoo hebben we de tweede gemeente in de staat Michigan. Het is een aardige stad 60 km ten Zuiden van Grand Rapids gelegen. Deze plaats heeft eveneens veel inwoners van Hollandse afkomst. Het was reeds een welvarende stad, toen Ds. Van Raalte met zijn Hollanders en Ds. Van der Meulen met zijn Zeeuwen in Michigan arriveerden om daar een nieuw vaderland te zoeken. Kalamazoo is niet gesticht door Hollandse immigranten, toch wonen er nu veel mensen van Nederlandse afkomst. Michigan met zijn landelijke omgeving en het gunstige klimaat, alles tezamen het was zeer aantrekkelijk voor de Hollandse pioniers.

Langs het Michigan meer vindt men de plaatsen Haarlem, Borculo, Zutphen, Friesland, Groningen, enz. alle herinneringen aan Nederland. Zelfs in de voorsteden van de wereldstad Chicago vindt men duizenden mensen met Hollandse namen, zeer vele nazaten van de grote emigratie van 1847. Zo is er een welvarende plaats aan de poorten van Chicago, South Holland, een Dutch settlement. Onder de vele kerken van Nederlandse afkomst hebben we daar een kleine gemeente. Vroeger is deze gemeente bediend geworden door Ds. Meiners. Ons kerkgebouw staat midden in South-Holland, helaas de opkomst is gering. Wat is de oorzaak, dat deze gemeente, die eens een leraar mocht bezitten, zo klein geworden is? Het halsstarrig vasthouden aan de Hollandse taal, terwijl de kinderen alleen het Engels verstonden.

Het mocht de Heere behagen nieuw leven te geven in deze kwijnende gemeente, opdat er licht van haar moge uitstralen in de omgeving van Chicago, een stad berucht vanwege haar goddeloosheid en de activiteit van de gangsters.

Onze gemeente te Kalamazoo is reeds oud. Het kerkgebouw is er sinds 1890, indertijd in de buitenwijken, maar 't is alles in de loop der jaren volgebouwd, zodat het nu binnenstad is, waar het gebouw staat. Ds. A. van Dijke is jaren lang haar leraar geweest en mocht daar met zegen arbeiden. Na zijn vertrek zijn er grote stormen over de gemeente gegaan, zodat ze dreigde onder te gaan. De Heere heeft gewaakt over de gemeente, zodat ze nog bestaat, groeit en veel jeugd bezit. De Heere heeft ook onder de gemeente te Kalamazoo, die hem in oprechtheid vrezen. Men heeft er zelfs gezelschap, waar men samenkomt om te spreken over de leidingen des Heeren en God's liefdedienst.

Michigan met haar golvend landschap heeft veel bekoorlijks. Is het omdat er zoveel mensen wonen van Hollandse afkomst en het leven er niet zo gejaagd is als bijv. in New York en omgeving? De stilte in de bossen van Michigan doet weldadig aan, de honderden meren, die het landschap versieren, spreken tot het Hollands hart, de duinen van New Haven aan het meer herinneren aan Neerlands duin en zee. Het is te verstaan, dat de nazaten van de kolonie Holland en Zeeland, Michigan liefhebben, het is hun land, dat door hun voorgeslacht met veel energie en volharding ontwoekerd is aan het oerwoud. Ze wonen nu in een schone landstreek, terwijl het heerlijke Michigan fruit rijp stooft in de warme herfstzon. De herfst is schitterend in Michigan.

Wanneer de najaarsstormen over Nederland gieren heeft men in Michigan en het Midden Westen de z.g. „Indian Summer". De zon schijnt in liefelijke stralen, de temperatuur is zeer aangenaam, het is soms de mooiste tijd van het jaar. De bladeren der bomen veranderen van kleur, ze schitteren in duizendvoudige kleurenpracht, zodat het oog geboeid wordt door het bosgezicht.

Ieder land heeft zijn eigen schoonheid, ook Nederland. Is het niet mooi om Hollands rivieren te zien, kronkelend door het landschap omzoomd door groen geboomte? Nederland heeft geen bergen zoals Amerika en andere landen. Hollands bergen zijn haar wolkengevaarten, die als Californische bergen in haar azuren luchten door God's Wonderhand worden opgebouwd.

De U.S.A. heeft veel natuurschoon. Wanneer we een oog hebben voor Gods almacht en de schone schepping kan men naar hartelust genieten. Vooral de Westkust is schitterend mooi, een lust voor de ogen, onvergetelijk voor de gedachten. Ik herinner me, dat we eens met onze auto een reis gemaakt hebben van British Columbia naar Los Angelos, een afstand van ongeveer 2000 km.

Het was lente, bomen en bloemen, alles prijkte in bruidstooi. De vergezichten waren adembenemend. We reisden door dorpen en steden, welke schilderachtig gelegen waren aap de Pacific Ocean, over machtige bergen, de kruinen nog met sneeuw bedekt, door valleien bezaaid met lentegroen en bloemenpracht, langs de Oceaan, die met haar golven de rotsen bespoelt, die eeuwenlang de kracht van het water hadden getrotseerd. Wat is God groot, die dit alles door Zijn wondermacht heeft tevoorschijn geroepen. Onvergetelijk is voor mij toen we in Noord Californië de machtige Redwoods zagen. Het zijn bomen, welke een hoogte bereiken van 25 en 30 meter. Deze bomen zijn soms 2000 jaar oud en hebben een omtrek van enkele meters. Ik herinner mij, dat we met onze auto door een Redwood heen zijn gereden. Deze boom was in het midden uitgehold en zo vormde ze een natuurlijke poort, waar men door kon rijden.

Ik dwaal af van mijn onderwerp onze reis door Amerika in 1962. Ik ben in Grand Rapids gebleven bij vrienden, toen mijn man naar Wisconsin, Iowa en Dakota was. Het was zeer warm in Michigan, we hadden temperaturen van 90—95 graden F. en dat gedurende vele dagen. Men moge in Nederland vaak opmerken, wat is het koud. Maar velen hadden het te kwaad in deze drukkende warmte, vooral daar het 's nachts practisch niet afkoelde. Het was bijna een hittegolf, ik was heus blij toen het weer veranderde en de regenbuien verkoeling brachten.

De kranten vermeldden dat 't in de 20ste eeuw nog nooit zo warm geweest was om die tijd van 't jaar, 't heeft zich ook de hele zomer niet herhaald, schreef men ons. In Nebraska en South-Dakota waren er in dezelfde tijd, dat het in Michigan zo warm was, wervelstormen. We noemen dat tornado's, orkanen, die in enkele ogenblikken tijds honderden huizen verwoesten en boerderijen met de grond gelijk maken. Mitchell en omgeving in South-Dakota was zwaar getroffen, mijn man was juist daar om de gemeente Corsica te dienen, hij heeft veel van deze verwoesting met eigen ogen gezien.

De staten Iowa, Nebraska en de beide Dakota's worden dikwijls door deze tornado's getroffen. Eindelijk namen we afscheid van onze vrienden in Michigan om weer naar New York te reizen en vandaar met de boot terug naar Holland. Nu namen we de Noordelijke reisroute, dat is door Zuid-Ontario.

(Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen