Regionale bijeenkomst

De voorzitter, ds. W. Suyker, kon, na de vergadering met het lezen van 1 Koningen 21 : 1—14 en gebed geopend te hebben, in zijn openingswoord met blijdschap konstateren, dat vele jongeren uit alle delen van Zeeland aan de oproep gehoor hadden gegeven, zodat het kerkgebouw bijna geheel gevuld was.

Na de gebruikelijke welkomstwoorden bepaalde Zijn Eerwaarde zijn aandachtig gehoor bij de goddeloze begeerte van Achab, die de wijngaard van Naboth bij zijn goederen zocht te voegen. Ook Naboth had een begeerte, echter tegengesteld aan die van Achab, n.1. dat de Heere het verre van hem mocht doen zijn, de erve zijner vaderen prijs te geven.

In overdrachtelijke zin wees ds. Suyker er op, dat ook Satan met alle hem ten dienste staande middelen, zoekt onze jonge mensen hun wijngaard te ontnemen, de erfenis van opvoeding, onderwijs en belijdenis.

Hij wekte hen op hun knieën te buigen. De beste tijd om bekeerd te worden is de jeugd.

Het is niet hetzelfde met wie we omgaan. Zie het aan Achab. Geef de erve der vaderen, waar deze hun bloed voor hebben gegeven, Gods Woord en de Belijdenisgeschriften, niet prijs, maar dat wij iets van de gestalte van Naboth mochten bezitten, om in de vreze Gods te mogen zeggen: „Dat late de Heere verre van mij zijn."

Een telegram werd gezonden aan de jongeren uit Zuid-Holland, te Rotterdam in regionale vergadering bijeen.

De heer M. Nijsse sprak over de wederkomst van Christus, die door de Kerk in het geloof wordt verwacht, zoals in de belijdenis wordt uitgedrukt: „Van waar Hij komen zal."

Tussen Golgotha, waar alles is volbracht, de losprijs voldragen en de schuld van Gods Kerk verzoend, en de wederkomst is een spanne tijds, gekregen om ons toe te bereiden tot de komst van Christus. Door de tekenen des tijds wordt de Kerk opgewekt tot waakzaamheid.

Met enkele voorbeelden toonde de referent aan, dat het einde der wereld meermalen is verwacht en voorspeld. Telkens herinneren deze dingen ons aan het Woord van Christus. De Wederkomstverwachting weerspiegelt zich ook in de werken van de dichters van deze tijd, hetgeen met citaten uit een bundel gedichten getracht werd aan te tonen.

Na de pauze sprak burgemeester G. A. A. Adelaar over: „Onze houding in de huidige samenleving."

Door de moderne communicatiemiddelen worden wij ieder ogenblik geconfronteerd met de grote wereldgebeurtenissen, waarvan verschillende door de Edelachtbare spreker werden genoemd. Hij waarschuwde zijn gehoor zich echter niet blind te staren op deze gebeurtenissen, maar Gods Woord te raadplegen, dat ons leert, dat noch Oost, noch West, maar Jezus Christus de overwinning zal behalen.

In dat Woord wordt ook de tijd waarin wij leven treffend getekend. De liefde is aan het verkouden, wij zijn slaven geworden van onze welvaart, zodat het persoonlijk nut zwaarder is gaan wegen dan beginselen.

Men wil zich aanpassen aan de omstandigheden, waardoor de persoonlijkheid wordt weggevaagd en de verantwoordelijkheid verloren gaat.

In de wereldgelijkschakeling komt het streven naar eenheid naar voren, waarbij de achtergrond dezelfde is als die wij vinden bij de torenbouw van Babel: zelfverlossing.

In de zelf-verzorging van deze tijd tracht men eveneens God te onttronen. De maatschappij van onze samenleving nadert haar laatste structuurtype, die van de Antichrist.

De eenheidsstaat moet worden volmaakt door de eenheidskerk. Dit eenheidsstreven moet ons meer verontrusten.

Spreker wees op het feit dat men veelal kritiek heeft op vele dingen in eigen kring, maar daarentegen kritiekloos accepteert hetgeen uit andere kringen in mooie verpakking wordt aangeboden.

Hoe geven wij onze belijdenis gestalte t.a.v. het huidige wereldgebeuren? Laten wij er oog voor hebben dat het Evangelie als een zuurdesem dient te werken in staatkundige en kerkelijke verhoudingen.

Ernst dient gemaakt te worden met het onderzoeken van Gods Woord en de kennis der belijdenis, opdat wij onderscheiden de dingen die buiten ons zijn.

In Gods Woord klinkt het ons tegen: „Weest nuchter en waakt." Ook dienen de gaven die God ons verleent, mede ten nutte te komen van anderen.

Met de waarschuwing uit Mattheüs 16 om de tekenen des tijds te onderscheiden besloot spreker zijn ernstig en principiëel betoog.

Op beide referaten volgde nog enige discussie, die echter beperkt moest blijven wegens de gevorderde tijd.

Ds. A. F. Honkoop drong er in zijn slotwoord bij de vele jongeren op aan tot zichzelf in te keren en zich af te vragen: „Zijn wij gewapend voor die ontzaglijke strijd, die wij tegemoetgaan." Alles geschiedt naar Gods eeuwige raad ten nutte van Zijn Kerk. Hij roept het nog toe: „Geef Mij uw hart." Er mochten er onder onze jonge mensen nog gevonden worden die het als hun hoogste doel mogen zien, onder Zijn banier te strijden.

Nadat dank gebracht was aan de velen die hun medewerking aan deze vergadering verleenden, werd de samenkomst door ds. Honkoop met gebed gesloten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen