UIs hef getij verloopt....

Kruis en kosmos

Voor een goed begrip van dit artikel is het wenselijk, clat u het vorige nog even doorleest.

We zagen daarin o.m. clat Christus' kruis niet alleen betrekking heeft op personen (de uitverkorenen), maar op al het geschapene, de kosmos.

Ds. G. Boer te Huizen (nh) stelde i.v.m. 2 Cor. 5 : 9 (Gocl was in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende) het volgende:

„Dit verzoenen 'betreft de wereld, de kosmos. Dat wil zeggen: deze verzoenende daad heeft kosmische afmetingen. Deze kosmos is weliswaar niet de wereld, zoals zij' zich onder de inspiratie van de Vorst der duisternis tegen God in Christus stelt, maar de schepping Gods, zoals deze uit Zijn hand is voortgekomen. Wat God met Zichzelf verzoent, zijn niet maar wat losse individuen, maar is een kosmos, een geordend geheel. Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat is deze kosmos.

Deze verzoenende daad zegt niets over alle mensen hoofd voor hoofd, zodat er met de Schrift in de hand nergens sprake is van een alverzoening of een algemene verzoening, waarbij alle mensen — of of niet door eigen beslissing — behouden worden, maar zegt alles over die alles doordringende daad, die de gehele schepping omvat, waarbij de verkoren mensheid een plaats heeft en behoudt en als de mensheid wordt aangemerkt. Dit woord wereld zegt niets over alle mensen, maar zegt alles over God. Wij zondigen immer in grote verbanden. Altijd is in de zonde het huwelijk, het gezin, de gemeente, de Kerk, het volk en de wereld betrokken. Vandaar dat Johannes de Christus aanwijst als het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegdraagt en Johannes de apostel naar Hem verwijst niet alleen als de Verzoener van onze zonden, maar ook die van de gehele wereld. God verzoent maar niet losse individuen, maar een geordend geheel: Zijn kerk, Zijn volk, de van de Vader gegevenen. Daarom wordt Christus genoemd het Licht der wereld. Door deze verzoeningsdaad heeft God deze kosmos weer teruggewonnen, de strijd aangebonden tegen de god dezer eeuw, deze voorbijgaande wereld voor het vuur en het oordeel bewaard, opdat Zijn schepping gelouterd en hersteld uit dit oordeel zou te voorschijn treden. Wij mogen achter de overwinnende Christus de vruchten der verzoening inzamelen. Hier is sprake van de buit van het overwonnen land. Waarom? Omdat God eens en voorgoed een verzoenende daad gesteld heeft in deze wereld door de dood en opstanding van Christus. Dit gaat gepaard met een adembenemende strijd, waarbij de tegenstand van Satan en de door hem geinspireerde boze wereld, die in zijn machtsbereik ligt, wel zinloos is gezien vanuit de overmacht van de overwinnende Christus, maar daarom niet onwerkelijk." 1 )

Duidelijker dan ds. G. Boer dit stelde, kan ik het niet zeggen. Daarom dit lange citaat.

Kruis, kosmos en wederkomst

De verzoening omvat dus de gehele Schepping. God laat Zich Zijn schepping door de satan niet ontfutselen. Zij zucht nu en is in barensnood tot op de dag van heden. Zij ziet uit naar „de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden." Hierin beschaamt zij ieder, clie niet met een brandend verlangen uitziet naar Christus' wederkomst!

De Psalmist roept de zuchtende Schepping op om zich te verblijden, zich te verheugen, te huppelen van vreugde „voor het aangezicht des HEEREN, want Hij komt, want Hij komt om de aarde te richten." (Ps. 96).

Honderdduizenden mensen, in en buiten de kerk, leven alsof er nooit een kruis op deze aarde gestaan heeft, alsof er sinds Golgotha nog niets veranderd is. Zó kruisigen wij, wat ons betreft, de Heere Jezus opnieuw!!

Andere mensen denken of zeggen: „de Schepping is verzoend, dus nu kunnen wij heerlijk gaan genieten." Pascal heeft echter gezegd: „Jezus Christus zal in doodstrijd zijn tot aan het einde der wereld, daarom mogen wij niet slatpen!"

Nee, voor een ongestoord genieten is er dus nog geen plaats. Ook hierin moet het vreemdelingschap van de gelovige gestalte krijgen.

De verzoende Schepping verdwijnt echter niet. Nee, de Heere Christus stelt haar in vuur en vlam om haar te zuiveren (art. 37 NGB). En op de (ver) nieuw(d)e aarde daalt het nieuwe Jeruzalem uit de hemel neer. Dan zal Gocl op de aarde bij de mensen wonen.

Daarom schreef Paulus dat zijn werk niet ijdel (vergeefs) was in de Heere. De vloek, die om onzentwil op het aardrijk rustte, is door Christus weggedragen. Daarom houdt de techniek verband met Zijn Kruis.

Als deze dingen zo zijn, wat is het dan ongehoord goddeloos om de Zoon Gods te vertreden, het bloed des verbonds onrein te achten (waardoor we geheiligd zijn) én de Geest der genade smaadheid aan te doen! (Hebr. 10 : 29).

We trappen daarmee Hem op het hart Die de kosmos zó liefhad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft. Niet opdat Hij de kosmos veroordelen zou, maar opdat de kosmos door Hem zou behouden worden (Joh. 3 : 17).

Is het niet vreselijk om als ongered zondaar in een geredde kosmos te leven? Zalig is daarom ieder die — hieronder

verbrijzeld en verslagen — smeekt: „O God, wees mij, zondaar, genadig."

Want in diepste zin is Gods toorn niets anders dan versmade en gekwetste liefde. Vreselijk is het zó te vallen in Zijn handen!

ds. G. Boer: „De prediking der verzoening" (referaat op jaarvergadering der Ger. Bond) 1959 p. 10.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen