Opleiding

Ruim veertien dagen geleden is, zoals dat heet, de lichting 1962-5 voor eerste oefening in werkelijke dienst gekomen. Dat betekent dat een groot aantal jongens van 18 en 19 jaar voor een tijd van ongeveer 22 maanden hun vaderlandse plicht vervullen door als militair in het Nederlandse leger te dienen. Al het burgerlijk „gedoe" is voorbij en een tijd van militaire training met het doel jullie op te leiden tot soldaat, is begonnen. Ik denk dat nu er veertien dagen van deze opleiding voorbij zijn er 's avonds verschillende onder jullie zijn die verlangen naar de burgertijd toen ze nog niet moesten exerceren en al die andere oefeningen doen zoals velddienst, schieten enz.

Ik kan me best voorstellen dat je 's avonds moe naar bed gaat en dan met bange gevoelens denkt aan het fluitje van de sergeant van de week die jullie de volgende morgen (eigenlijk nog midden in de nacht) om zes uur al weer uit je bed haalt. Meteen begint dan het gedraaf weer en opnieuw worden jullie weer de hele dag goed beziggehouden. Vele keren zullen jullie al gedacht of gezegd hebben clat het pad van „burger zijn naar militair worden" niet over rozen gaat en dat is waar. Maar het kan nog anders ook.

Onlangs las ik in een dagblad onderstaand artikel. Lees het ook eens en troost je dan met de wetenschap dat jullie het iets beter hebben.

„In Paris Iceland is een opleidingskamp van de Amerikaanse mariniers. De basisopleiding van de rekruten duurt daar 12 weken. Het is niet zozeer de fy-

sieke training die indruk maakt, als wel de psychologische aanpak van de rekruten. De commandant van het opleidingskamp vertelt vriendelijk, doch zonder spoor van humor, dat zij cle rekruten leren denken op de manier, waarop Amerika wenst dat ze denken. En daarom worden zij reeds bij aankomst geestelijk zoveel mogelijk afgebroken om daarna naar Amerikaans idee opgebouwd te worden, het ideaal: krachtig, trots op zijn land en op de Amerikaanse vlag en bereid tot vechten.

De rekruten die dag en nacht inspecteurs bij zich hebben, mogen tijdens die 12 weken, waarin uiteraard geen dag verlof zit, alleen in de avonduren met elkaar praten. Zij mogen geen alcohol drinken en zelfs geen limonade, geen ice-cream eten en geen auto aanraken. Alles wat zij doen moet in de looppas gedaan worden.

„Wij slaan, zoals de commandant zegt (en er wordt officieus ook wel eens letterlijk geslagen) de weekheid bij de jeugd eruit."

Bij het begin van elke maaltijd — waaronder ook het spreekverbod geldt — moet de eerste man van elk peloton vanaf een gedrukt kaartje met luide stem een kort en uiterst neutraal gebed voorlezen, omdat, zo luidt het motief, iemand, wie geen religieus gevoel bijgebracht is, nooit goed kan vechten.

Voor het Marinierskorps meldt men zich vrijwillig en er zijn vrijwilligers genoeg. En hoewel zij zich de eerste week bezorgd afvragen of zij geen grote vergissing begaan hebben, zijn zij na hun opleiding bijzonder trots op zichzelf, op het korps en op de Amerikaanse vlag." Gelukkig is dit in Amerika en niet in Nederland. Bij ons weten ze ook wel van aanpakken, maar neen, hierbij vergeleken is jullie opleiding een „zacht gekookt eitje."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen